وقتی کمبود خوابگاه، پای انباری را به اتاق دانشجویان باز میکند
به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ «این اتاق قبلاً انباری بوده!»؛ روایت دانشجویان از یکی از اتاقهای خوابگاه قدس ۱ با همین جمله آغاز میشود؛ اتاقی در طبقه همکف که به گفته دانشجویان، پس از تخلیه نسبی وسایل و کمدهای قدیمی، برای اسکان دانشجویان در نظر گرفته شده است.
وقتی آنتن موبایل هم به اتاق دانشجویان نمیرسد
دانشجویان ورودی سالهای ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ که در این اتاق اسکان داده شدهاند، میگویند فضای اختصاصیافته در گذشته کاربری انباری داشته و آثار این کاربری همچنان در اتاق دیده میشود؛ از کمدهای قدیمی و فرسوده گرفته تا وضعیت سیمکشی و امکاناتی که به گفته آنها، با یک اتاق معمولی خوابگاه فاصله دارد.

جابجایی اتاق؛ راهحل مشکل یا انتقال آن به دانشجو؟
ماجرا، اما فقط به ظاهر اتاق ختم نمیشود. این اتاق در طبقه همکف ساختمان قدس ۱ و در مجاورت آسانسور قرار دارد و بنا بر روایت دانشجویان، حتی فاقد پنجره است؛ مسئلهای که شرایط حضور و زندگی روزمره در چنین فضایی را برای ساکنان دشوارتر کرده است.
یکی دیگر از گلایههای دانشجویان به وضعیت ارتباطات در این اتاق بازمیگردد. آنها میگویند آنتن تلفن همراه در اتاق بهدرستی برقرار نیست و کیفیت اینترنت نیز مطلوب نیست؛ موضوعی که در کنار سایر مشکلات، استفاده عادی از فضای خوابگاه را با دشواری مواجه کرده است.
دانشجویان در انتظار پاسخ مسئولان دانشگاه
دانشجویان میگویند موضوع را با مسئولان خوابگاه در میان گذاشتهاند، اما پاسخ مشخصی برای رفع مشکل دریافت نکردهاند. به گفته آنها، یکی از راهکارهای مطرحشده این بوده که خود دانشجویان فرد دیگری را پیدا کنند و با او اتاقشان را جابهجا کنند؛ راهکاری که از نگاه دانشجویان، عملاً مسئله را از مدیریت خوابگاه به خود دانشجو منتقل میکند.
سؤال اصلی دانشجویان همینجاست؛ وقتی یک اتاق از ابتدا شرایط مناسبی برای اسکان ندارد، پیدا کردن دانشجویی که حاضر باشد اتاق مناسب خود را با چنین فضایی جابهجا کند، تا چه اندازه میتواند راهحل مسئله باشد؟
کمبود فضای خوابگاهی و افزایش تقاضا برای اسکان دانشجویان، موضوع تازهای نیست؛ اما دانشجویان معتقدند محدودیت ظرفیت خوابگاه نباید به قیمت اختصاص فضاهایی تمام شود که از نظر آنها حداقل استانداردهای یک اتاق محل سکونت را ندارند.
حالا دانشجویان ساکن قدس ۱ منتظر پاسخ مسئولان دانشگاه هستند؛ پاسخی که مشخص کند این فضای محل بحث با چه ضوابطی بهعنوان اتاق خوابگاه در اختیار دانشجویان قرار گرفته و برای مشکلاتی مانند نبود پنجره، وضعیت تجهیزات، سیمکشی، اینترنت و آنتن تلفن همراه چه برنامهای در نظر گرفته شده است.

روایت این دانشجویان در نهایت به یک مطالبه ساده ختم میشود؛ اگر قرار است دانشجو در خوابگاه زندگی کند، حداقل باید فضایی در اختیارش قرار گیرد که پیش از آنکه «انباری» بوده باشد، برای زندگی دانشجویی آماده شده باشد.