کوفه قتلگاه می‌شود...

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ خون حسین و اصحابش كهكشانی است كه بر آسمان دنیا راه قبله را می نمایاند. بگذار اصحاب دنیا ندانند. كِرم لجن زار چگونه بداند كه بیرون از دنیایی كه او تن می پرورد چیست؟ زمین و آسمان او همان است و اگر او را از آن لجنزار بیرون كشند، می میرد. امت محمد را آن روز جز حسین ملجاً و پناهی نبود. چه خود بدانند و چه ندانند، چه شكر نعمت بگذارند و چه نگذارند...

 

مسلم در مسجد با سی نفر بماند.

چون چنین دید، بیرون آمد و روی به ابواب کِنده آورد.

به ابواب کِنده رسید و با او ده تن بود.

از آن باب بیرون آمد؛ کسی نماند. به این سوی و آن سوی نظر انداخت؛ کسی ندید که وی را راهنمایی کند و خانه اش را نشان دهد و اگر به دشمنی دچار گردد، وی را در دفع او اعانت کند.

چون روز شد عمرو ابن سعید ابن عاص با لشکری انبوه به مکه آمد و یزید او را گفته بود که با حسین دست به مبارزه و کارزار بَرد و اگر بر وی دست یابد با او مقاتله کند.