حضور زنان در جامعه، بيم ها و اميدها-1
تفاوت نگاه غرب و اسلام به مسئله زن از نگاه رهبر انقلاب
اسلام و انقلاب و امام آمد و در اين كشور، زن را در مركز فعاليتهاى سياسى قرار دادند و پرچم انقلاب را به دست زنان سپردند...
گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ مقام معظم رهبري(مدظله) درباره نگاه اسلام و غرب به مسئله زن مي فرمايند:
خواهران من! موضوع زن و برخورد جوامع با او، مسألهاى است كه از ديرباز در ميان جوامع و تمدّنهاى مختلف مطرح بوده است. هميشه نصف مردم عالم، بانوان هستند. قوام زندگى در عالم، به همان اندازه كه به مردان وابسته است، به همان اندازه هم به زنان وابسته است. زنان، بزرگترين كارهاى آفرينش را بهطور طبيعى برعهده دارند.
اسلام يك موضع برجسته را در اين بين انتخاب كرده؛ از افراط و تفريط جلوگيرى نموده، و هشدارى به همهى مردم عالم داده است. اسلام، مردانى را كه بهخاطر قدرتمند بودن جسمى يا توانايى مالى، زنان و مردان را به خدمت مىگرفتند و زن را مورد آزار و احياناً تحقير قرار مىدادند، به كلّى سرجاى خود نشاند و زن را در جايگاه حقيقى خودش قرار داد و حتّى از جهاتى، زن را در رديف مرد قرار داد(بيانات مقام معظم رهبرى در ديدار گروهى از خواهران پرستار، به مناسبت ولادت حضرت زينب، 1373/07/20)
دنياى استكبارىِ سرشار از جاهليّت، در اشتباه است كه خيال مىكند ارزش و اعتبار زن به اين است كه خود را در چشم مردان آرايش كند تا چشمهاى هرزه به او نگاه كنند و از او تمتّع گيرند و او را تحسين نمايند. بساط آنچيزى كه امروز بهعنوان «آزادى زن» در دنيا و از سوى فرهنگ منحطّ غربى پهنشدهاست، برپايه اين است كه زن را در معرض ديد مرد قرار دهند تا از او تمتّعات جنسى ببرند.اين، آزادى زن است؟ كسانى كه در دنياى جاهل و غافل و گمراه تمدّن غربى ادّعا مىكنند طرفدار حقوق بشرند، در حقيقت ستمگران به زن هستند.
از روزى كه اروپاييها، صنايع جديد را بهوجود آوردند - در اوايل قرن نوزدهم كه سرمايهداران غربى كارخانههاى بزرگ را اختراع كردهبودند - و احتياج به نيروى كار ارزان و بىتوقّع و كمدردسر داشتند، زمزمه «آزادى زن» را بلند كردند؛ براى اينكه زن را از داخل خانوادهها به درون كارخانهها بكشانند؛ به عنوان يك كارگزار ارزان از او استفادهكنند، جيبهاى خودشان را پركنند و زن را از كرامت و منزلت خود بيندازند. امروز آنچه كه به عنوان «آزادى زن» در غرب مطرح است، دنباله همان داستان و همان ماجراست. لذا ظلمى كه در فرهنگ غربى به زن شدهاست و برداشت غلطى كه از زن در آثار فرهنگ و ادبيات غرب وجود دارد، در تمام دوران تاريخ بىسابقهاست(بيانات مقام معظم رهبرى در ديدار گروهى از زنان، به مناسبت فرخنده ميلاد حضرت زهرا(س) و روز زن، 1371/09/25)
اسلام يك موضع برجسته را در اين بين انتخاب كرده؛ از افراط و تفريط جلوگيرى نموده، و هشدارى به همهى مردم عالم داده است. اسلام، مردانى را كه بهخاطر قدرتمند بودن جسمى يا توانايى مالى، زنان و مردان را به خدمت مىگرفتند و زن را مورد آزار و احياناً تحقير قرار مىدادند، به كلّى سرجاى خود نشاند و زن را در جايگاه حقيقى خودش قرار داد و حتّى از جهاتى، زن را در رديف مرد قرار داد(بيانات مقام معظم رهبرى در ديدار گروهى از خواهران پرستار، به مناسبت ولادت حضرت زينب، 1373/07/20)
دنياى استكبارىِ سرشار از جاهليّت، در اشتباه است كه خيال مىكند ارزش و اعتبار زن به اين است كه خود را در چشم مردان آرايش كند تا چشمهاى هرزه به او نگاه كنند و از او تمتّع گيرند و او را تحسين نمايند. بساط آنچيزى كه امروز بهعنوان «آزادى زن» در دنيا و از سوى فرهنگ منحطّ غربى پهنشدهاست، برپايه اين است كه زن را در معرض ديد مرد قرار دهند تا از او تمتّعات جنسى ببرند.اين، آزادى زن است؟ كسانى كه در دنياى جاهل و غافل و گمراه تمدّن غربى ادّعا مىكنند طرفدار حقوق بشرند، در حقيقت ستمگران به زن هستند.
از روزى كه اروپاييها، صنايع جديد را بهوجود آوردند - در اوايل قرن نوزدهم كه سرمايهداران غربى كارخانههاى بزرگ را اختراع كردهبودند - و احتياج به نيروى كار ارزان و بىتوقّع و كمدردسر داشتند، زمزمه «آزادى زن» را بلند كردند؛ براى اينكه زن را از داخل خانوادهها به درون كارخانهها بكشانند؛ به عنوان يك كارگزار ارزان از او استفادهكنند، جيبهاى خودشان را پركنند و زن را از كرامت و منزلت خود بيندازند. امروز آنچه كه به عنوان «آزادى زن» در غرب مطرح است، دنباله همان داستان و همان ماجراست. لذا ظلمى كه در فرهنگ غربى به زن شدهاست و برداشت غلطى كه از زن در آثار فرهنگ و ادبيات غرب وجود دارد، در تمام دوران تاريخ بىسابقهاست(بيانات مقام معظم رهبرى در ديدار گروهى از زنان، به مناسبت فرخنده ميلاد حضرت زهرا(س) و روز زن، 1371/09/25)
اسلام اينها را براى زن ارزش نمىداند. اسلام با كاركردن زن موافق است. نه فقط موافق است، بلكه كار را تا آنجا كه مزاحم با شغل اساسى و مهمترين شغل او، يعنى تربيت فرزند و حفظ خانواده نباشد، شايد لازم هم میداند. يك كشور كه نمىتواند از نيروى كار زنان در عرصههاى مختلف بىنياز باشد! اما اين كار نبايد با كرامت و ارزش معنوى و انسانى زن منافات داشتهباشد. نبايد زن را تذليل كنند و او را وادار به تواضع و خضوع نمايند. تكبر از همه انسانها مذموم است، مگر از زنان در مقابل مردان نامحرم! زن بايد در مقابل مرد نامحرم متكبّر باشد.
اسلام و انقلاب و امام آمد و در اين كشور، زن را در مركز فعاليتهاى سياسى قرار دادند و پرچم انقلاب را به دست زنان سپرد؛ در حالى كه زن در همان حال توانست حجاب و وقار و متانت اسلامى و عفاف و دين و تقواى خود را حفظ كند. كسى حقى از اين بزرگتر بر گردن زن ايرانى و مسلمان ندارد(بیانات در ديدار با جمع كثيرى از بانوان سراسر كشور،1368/10/2 )
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰