راهيان نور امسال با طعم پازوكي و محمودوند

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ راهيان نور شروع شد، امسال هم وقتي بوي بهمن و اسفند مي‌آيد نسيم جان فزا هم به آن اضافه مي‌شود، بوي كربلا مي‌آيد دوباره قرار است امسال راهي كربلاي ايران شويم، قبل از حركت گشتي در اينترنت و فضاي مجازي مي‌زدم كه رسيدم به عكس سايت دوئل، شهيد پازوكي و شهيد محمود وند در كنار هم عكس آسماني بود و آسمان بوي شهادت مي‌داد، گفتم چقدر خوب است اول حركت به سوي سرزمين نور يادي هم از اين شهيدان بكنيم. شهيدايي كه بعد از جنگ روز و شب را يكي كرده‌ بودند تا مادر شهيدي را از غم و داغ دوري فرزندش برهانند، امثال همان مادرهايي كه فرزندشان در سومار مفقود شده بود، مثل همان‌هايي كه در اروند رفتند و ديگر اثري از آنان باقي نماند.

پازوكي‌ها و محمود وندها بعد از جنگ هم مي‌جنگيدند با زمين سخت، با مين‌هاي والمري زنگ زده روي زمين با ضد تانك‌هاي عمل نكرده، آخر بايد يكي دل اين مادران شهيد را خوش مي‌كرد، هر روز كه اين مادرها پا در خيابان‌ مي‌گذارند داغشان تازه مي‌شود مي‌بينند جواناني را كه روي خون پسرشان پا مي‌گذارند ولي آرمان انقلاب اسلامي را هيچ مي‌شمارند، داغ دارد ببييني دختر جواني كه روزي فرزندت براي حفظ حجاب و عفت او پا در ميدان گذاشته، امروز بدحجاب در خيابان ظاهر مي‌شود، مجيدها و علي‌هاي تفحص تنها دل خوشي مادران شهيدان را بعد از سال‌ها دوري به او باز مي‌گردانند.

آخر هم اجر و پاداش خود را مي‌گيرند، شعرهاي آهنگران براي آنها مصداق ندارد كه مي‌گفت (در باغ شهادت را نبنديد به ما بيچارگان زان سو نخنديد) پازوكي‌ها و محمود وندها اگر درب باغ شهادت هم بسته باشد (كه نيست) از ديوار باغ بالا مي‌روند!