کد خبر:۱۸۰۹۳۸
نگاهي ديگر به «قلادههاي طلا»؛
وقتي نگاه يك فيلم وحدتآفرين است ...
عنصر اصلي و بنمايه حياتي و وجه جدي و آنچه به عنوان مهمترين عنصر ماهيتي فيلم «قلادههاي طلا» بايد مورد توجه قرار بگيرد، مسئله نگاهي است كه سازنده به تم و مضمون فيلمش دارد ...
گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ فيلم سينمايي «قلادههاي طلا» كه هم اكنون در سينماهاي كشور در حال اكران عمومي است، يكي از مهمترين وقايع سالهاي اخير سينماي ما محسوب ميشود.
اين تعبير «مهمترين واقعه بودن» نه از جهت ورود اين فيلم به جرگه ژانر سياسي است و نيز نه از جهت تم و مضمون حساسيت برانگيز آن نسبت به وقايع انتخابات سال 88، بلكه از جهت ديگر مي باشد؛ جهتي كه شايد تا كنون از ديدهها مخفي مانده و مورد غفلت قرار گرفته است.
جنبهاي كه در عين حال كه در نقد سينمايي و گفتمانهاي حول متن و حواشي فيلم ناگفته مانده، اما يكي از مهمترين رويكردها و رهيافتهاي سينماي سالهاي اخير است كه «قلادههاي طلا» به نوعي خطشكن آن شده و به عنوان عاملي براي پرتوافكني اين عنصر مهم و جنبه حياتي از فضاي سينماي ايران گرديده است.
اما اين جنبه اساسي چيست و اين رهيافت جدي و مغفول مانده كدام است و به عبارت ديگر بايد اين گونه پرسيد كه «قلادههاي طلا» از چه جهت فيلم مهمي است و بايد بدان توجه كرد.
عنصر اصلي و بنمايه حياتي و وجه جدي و آنچه به عنوان مهمترين عنصر ماهيتي فيلم «قلادههاي طلا» بايد مورد توجه قرار بگيرد، مسئله نگاهي است كه سازنده به تم و مضمون فيلمش دارد كه برآيند آن عبارت است از وحدت كلمه و نگاه كردن به حيات اجتماعي جامعه از موضعي فراتر و مسئولانهتر و نه در چارچوب تنگ و تيره نگاههاي حزبي و باندي و گروهي.
ميتوان گفت، اين مهمترين اتفاق «قلادههاي طلا»ست و مهمترين عنصر ماهوي آن كه در عرصه سينماي ايران بشدت مهجور مانده و فضاي كنوني جامعه ما به شكل خطيري بدان نيازمند است.
«قلادههاي طلا» با نگاهي وحدت آفرين و از موضعي فراتر از معادلات عادي اجتماعي، به مسئله مدنظرش نگاه ميكند و آن را در گسترهاي فراتر از شبكه تنگ و تاريك محاسبات و مجادلات فردي و گروهي مورد توجه قرار ميدهد و ميتوان گفت، همه موفقيتهاي فيلم هم ناشي از همين نگاه است.
علاوه بر اين، مسئله ديگري كه در «قلادههاي طلا» بايد به صورت جدي مورد توجه قرار بگيرد، دغدغهاي است كه بر فضاي كلي فيلم حاكم است و كارگردان به خوبي نشان ميدهد كه نسبت به موضوع فيلمش و جوانب مختلف آن داراي حساسيت، دغدغه و مسئله است.
اين دغدغهمند بودن و مسئله داشتن عنصري بسياري حياتي و مهم در سينماي امروز ايران است؛ سينمايي كه قالب فيلمهايش بدون دغدغه ساخته مي شود و نويسندگان و سازندگان آنها اساساً «مسئله»اي ندارند كه در فيلم به بازتوليد و انعكاس آن بپردازند.
ضمن آن كه «قلادههاي طلا» علاوه بر رويكرد اجتماعي فراتر از مواضع فردي و نگاه وحدت آفريناش و علاوه بر اينكه دغدغه و حساسيت مورد نياز يك اثر هنري را دارد، از جهت ويژگيهاي فني و عناصر ساختاري هم حرفهايي براي گفتن دارد.
بدون ترديد و به ضرص قاطع ميتوان گفت، «قلادههاي طلا» – همچنان كه در بخشهاي قبلي اين مطلب نيز به آن اشاره كرده و در نقد و تحليلهاي پيشين درباره اين فيلم بدان پرداخته بوديم – به لحاظ صحنههاي اكشن خارجي و درآوردن سكانسهاي خياباني، فيلمي منحصر به فرد در سينماي ايران است؛ به نحوي كه با مرور تاريخ سينماي ايران و بررسي كارنامه ژانر سياسي طي دههاي گذشته به اين نكته نايل خواهيم آمد كه «قلادههاي طلا» از جهت پرداخت سختافزاري صحنههاي خارجي و سكانسهاي سخت خياباني، يك فيلم درجه يك و بينظير است كه اين عنصر با مولفه ساختاري، نقش موثري در باب دموكراتيك اثر، باورپذير كردن آن و نيز ايجاد جذابيت و كشش بين فيلم و تماشاگر ايفا ميكند.
اما چه از جهت ساختاري و چه به لحاظ محتوايي بايد گفت، «قلادههاي طلا» از ضعفها و نقصانهايي رنج ميبرد كه شايد برخي از آنان ناشي از معذوريتهاي خاصي باشد كه بر اين فيلم حاكم بوده و بخش ديگر نيز ناشي از توانمنديهاي سينماي ايران در اين حوزه باشد كه اين بخش از تحليل سينماورزانه «قلادههاي طلا» را به بخش بعدي اين مطلب واگذار ميكنيم.
آن چنان كه از شواهد و قرائن برميآيد و در حالي كه دو فيلم «گشت ارشاد» و «خصوصي» دچار موقعيتهاي بغرنج و معضلات عجيب و غريبي شده اند، در اين روزها و طي چند هفته آتي اين فيلم «قلادههاي طلا»ست كه ميداندار تام و تمام عرصه اكران سينماهاي كشور است؛ گرچه طي چند روز گذشته با اضافه شدن فيلم «نارنجيپوش» ساخته داريوش مهرجويي، فضاي اكران سينماها تقريباً از يك حالت تك قطبي خارج شده و رقابت ميان فيلم هاي روي پرده در عرصه جذب مخاطب تا حدودي فراهم گشته است.
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰