عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو» - بهاره مقدم؛ امام حسن عسگری (ع) فرمود: «هیچ بلایی نیست مگر آن که در لفافه ای از نعمت پوشیده شده باشد» و ما همیشه منتظریم اتفاقی بیفتد تا وارد صحنه شویم و اثبات کنیم همیشه آماده به خدمتیم؛ غافل از آن که این ابن وقت بودن به ضرب الاجل نیست به معرفت است!

 

منتظریم دهانی به یاوه باز شود تا به رگ شیعه بودنمان بر بخورد و وارد کارزار شویم و به قول خودمان «هل من ناصر» را لبیک بگوییم؛ غافل از آن که بصیرت در به یاری شتافتن پیش از ندا سردادن است!

 

وقتی همه چیز را محول می کنیم به قضا و قدر، هر اقداممان شمشیر دو لبه می شود که هم اگر یاغی را رسوا کنی، هتاک تر می شود و هم اگر چونان سگی قلاده شکسته برانی اش گستاخ تر! و این جاست که طناب شیعگی مان قدری می لغزد! قبول کنیم که نبودیم آنجا که باید می بودیم!

 

ارادتمان به معصومین را محدود کرده ایم به احساسات آنی، به تقدس و توسل و شب های شهادت و تولدشان و دیگر هیچ تا سال بعد!

 

دریغ از معرفتی که یکی مان تنها ربع ساعت بتواند از امامش سخن بگوید، در وصفش مدح براند و سیره اش را تشریح کند!

 

علی (ع) 23 سال در جهالت کوفیان منزوی ماند ... حسین (ع) در دنیاپرستی سپاه کفر، غریب جان سپرد ... و اکنون پس از صدها سال باز هم غربت ائمه جریان دارد و این بار ما، یدک کشان صفت پرافتخار شیعه، در کشوری اسلامی، عجیب در این جریان مقصریم! نه به خاطر دهان دریده گی عده ای لاقید، نه، اینان که در آسمان کفر و ارتداد پرسه می زنند، شب پره هم نیستند، چه رسد به شاهین! اما در شان من جوان شیعه نیست که تمام حمایتم، از اهل بیتی که تمام هستی ام از آنهاست، محدود شود به احساسات زودگذر و آتشینی که دشمن هم انتظارش را می کشید!

 

اگر به درد آمده ایم، اگر دلمان شکسته، اگر غربت ائمه هنوز هم که هنوز است، آزارمان می دهد ... مجهز شویم، به همان سلاحی که دشمن عجیب از آن واهمه دارد.

 

عمار بودن فقط در عرصه سیاست کارساز نیست! اگر شیعه ایم حقانیتمان را شیوا به عالم اثبات کنیم!امروز زمان سکوت و داد و بیداد و فحاشی به عنصری خودفروخته و مزدور نیست، بلكه معرفت، همان در گرانی است که در همیشه تاریخ راه گشا خواهد بود.