اعضاي چندشغله شوراي عالي انقلاب فرهنگي، فعاليت در شورا را دست چندم حساب مي‌كنند/حوزه هايي كه با ورود شورا،‌ وضع شان بدتر شده است!

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ 23 خرداد 59 بود كه امام خميني(ره) به دليل اوضاع نامناسب فرهنگي و اسلامي دانشگاه‌ها فرماني مبني بر تشكيل ستاد انقلاب فرهنگي صادر كردند كه اين ستاد طبق فرمان امام (ره) ملزم بود در برخورد با مسائل دانشگاهی فعالیت‏های خود را بر چند محور متمرکز کند؛ تربیت استاد و گزینش افراد شایسته برای تدریس در دانشگاه‏‌ها، گزینش دانشجو، اسلامی کردن جو دانشگاه‌‏‌ها و تغییر برنامه‌‌های آموزشی دانشگاه‌‌ها، به صورتی که محصول کار آنها در خدمت مردم قرار گیرد.

 

بعد از گذشت مدت زماني اين ستاد تبديل به شوراي عالي انقلاب فرهنگي شد اين در حالي است كه هنوز فرامين رهبر كبير انقلاب بر زمين مانده است، با توجه به نزديك شدن به 23 خرداد به سراغ دانشجويان فعال در عرصه فرهنگي رفتيم تا صحبت هايشان را راجع به شوراي عالي انقلاب فرهنگي بشنويم.

 

 

سعيد گل‌صنم‌لو، دبير واحد سياسي بسيج دانشجويي دانشگاه شاهد در خصوص عملكرد شوراي عالي انقلاب فرهنگي گفت: تشكيل شوراي عالي انقلاب فرهنگي با بحث اسلامي شدن دانشگاه، تزكيه دانشگاه‌ها از وجود منابع غربي و انحرافات آغاز شد كه حضرت امام(ره) با علم نافذ و بصيرت خودشان اين شرايط را پيش بيني مي‌كردند و فرمان تشكيل شوراي عالي انقلاب فرهنگي را دادند.

وي ادامه داد: بيشترين انحرافات اصلي ما بعد از انقلاب هم همين است كه علم غربي و فضاي ايجاد شده از اين علوم در دانشگاه‌ها از بعد سياسي، فرهنگي و علمي به فضاي جامعه صدمه وارد مي‌كند و وجود اين عناصر و علوم غربي در محيط دانشگاه آفت بسيار بزرگي مي باشد و اهميت آن باعث تشكيل شورا شده است.

گل صنم لو ادامه داد: اما متاسفانه اكنون بعد از گذشت 33 سال هنوز فضاي دانشگاه‌ها منطبق با آرمان‌هاي انقلاب نيست.

اين فعال دانشجويي گفت: كم‌كاري شوراي عالي انقلاب فرهنگي به ايجاد سازوكارها و قوانيني كه اين شورا مي‌تواند در اين زمينه داشته باشد، برمي‌گردد.

وي بيان داشت: اگر قوانيني كه در اين شورا براي دانشگاه ها تصويب مي‌شود، منطبق با محيط دانشگاه باشد و توانايي مبارزه با محيط آلوده را داشته باشد، مي‌تواند موثر باشد.

گل صنم لو يادآور شد: قوانين مصوب شوراي عالي انقلاب فرهنگي در حوزه اجرا عملياتي شده اما نتيجه خاصي براي ما نداشته است و ما هنوز فضاي دانشگاه را فضاي نامناسبي مي‌بينيم.

دبير واحد سياسي بسيج دانشجويي دانشگاه شاهد اضافه كرد: گزينش دانشجويان تاثير فراواني در بهبود محيط دانشگاه داشته اما شورا نبايد از اين مسئله غفلت كند، چرا كه هنوز اساتيدي هستند كه اين اساتيد صاحب علوم غربي هستند و دانشجوياني به بار مي‌آورند كه محيط دانشگاه را آلوده مي‌كنند.

وي خاطرنشان كرد: مسئله ديگري كه شوراي عالي انقلاب فرهنگي در آن ورود پيدا نكرده وجود كتب غربي در دانشگاه‌هاست كه نويسنده آنها اشخاصي هستند كه كاري به انقلاب اسلامي ندارند و اهداف آنها غيرانقلابي است و قطعاً چنين افرادي حضورشان در علوم انساني و كتاب‌هاي كه مي‌نويسند محيط دانشگاه را به هم خواهد ريخته و دانشجويي كه از اين دانشگاه بيرون مي‌آيد با اهداف انقلاب كاملاً مغاير است.

گل صنم لو ادامه داد: انتظار دانشجويان اين است كه اعضاي شوراي انقلاب فرهنگي در اسلامي شدن علوم انساني و محيط دانشگاه از مشاركت جنبش دانشجويي استفاده كنند و كارگروه تخصصي تشكيل دهند تا اسلامي شدن محيط دانشگاه به كمك دانشجويان و اساتيد متعهد به سرانجام برسد.

اين فعال دانشجويي اضافه كرد: بايد افرادي در اين كارگروه‌ها باشند كه دغدغه اسلامي شدن دانشگاه‌ها را داشته باشند نه افرادي كه دغدغه آنها مغاير با انقلاب اسلامي است.

وي ادامه داد: شوراي عالي انقلاب فرهنگي در حوزه عفاف و حجاب بسيار ضعيف عمل كرده، اگر وضعيت دانشگاه‌ها در اين خصوص نسبت به گذشته بهتر شده است فعاليت خود دانشجويان بوده و از شوراي عالي انقلاب فرهنگي حركتي در اين خصوص ديده نشده و اين نشان مي‌دهد كه ضعف مفرطي در اين حوزه دارد.

گل صنم لو اضافه كرد: برخي اساتيد در دانشگاه‌ها فلسفه حجاب را زيرسوال مي‌برند و حداقل انتظار ما اين است كه شورا قوانيني در اين حوزه مصوب كند تا بتوانيم بخشي از تهاجم دشمن در حوزه عفاف و حجاب را از بين ببريم.

 

ميكائيل دياني، عضو انجمن اسلامي دانشجويان مستقل گفت: نبايد شوراي عالي انقلاب فرهنگي را يك نهاد حاكميتي دانست بلكه به فرمان امام يك نهاد عالي‌مرتبه براي تصميم گيري در فضاي فرهنگي جامعه و تصويب اهداف فرهنگي ايجاد شده است.

 

وي ادامه داد: در 33 سال گذشته با وجود تاكيدات حضرت امام(ره) و رهبر معظم انقلاب نقش كاربردي و تاثيرگذاري از شوراي عالي انقلاب فرهنگي در زمينه دانشگاه‌ها ديده نشده و چرايي اين مسئله اين است كه شايد افرادي كه در شورا هستند حداقل در حوزه عملياتي دغدغه كاري ندارند و ما از اين شورا تاكنون خروجي عملياتي و علمي مشاهده نكرده‌ايم.

دياني اضافه كرد: وقتي ما مي‌گوييم ميدان جنگ فرهنگي است، و ما در اين ميدان حضور داريم نقش شوراي عالي انقلاب فرهنگي بايد شفاف‌تر باشد.

 

عضو انجمن اسلامي دانشجويان مستقل يادآور شد: افراد ديگري كه در شوراي انقلاب فرهنگي هستند به دليل چند شغله بودن فعاليت در شورا را دست چندم حساب مي‌كنند به طوري كه يكي از اساتيد مي‌گفت من مصوبات شورا را از زماني كه سوار ماشين مي‌شوم تا شروع جلسه مطالعه مي‌كنم بنابراين با اين شرايط ما نبايد توقع داشته باشيم كه شورا خروجي علمي و فرهنگي به ما ارائه دهد.

وي ادامه داد: ارتباط شورا با بدنه دانشجويي و دانشگاهي ارتباط خوب و موثري نيست و با توجه به اينكه دانشگاه جزء حوزه‌هاي فرهنگي كلان است بايد بين شورا و دانشگاه يك لينك مستقيم وجود داشته باشد كه اين اتفاق تا كنون رخ نداده است.

دياني گفت: بايد اعضاي شورا به داخل دانشگاه بيايند، موانع و مشكلات را ببينند و بعد تصميم گيري كنند، اكتفا كردن شورا به گزارش مديران دانشگاه نمي‌تواند مشكلات دقيق را به شورا برساند.

 

اين فعال دانشجويي يادآور شد: شورا بايد به طور جدي به تحولاتي كه در علوم انساني مطرح شده، بپردازد و علوم انساني را به سمت اسلامي شدن ببرد اما اين اتفاق هنوز رخ نداده و جريان اسلامي شدن دانشگاه‌ها به طور محسوس پيش نرفته است؛ چرا كه شورا عزم راسخي در اين خصوص نداشته و اين باعث شده كه ما به يك چالش بزرگ در حوزه مهندسي فرهنگي برخورد كنيم.

وي در خصوص انتظار دانشجويان از اعضاي شورا گفت: اولين خواسته دانشجويان فعال اين است كه ارتباط شورا با بدنه دانشگاه به ويژه دانشجويان و تشكل‌هاي دانشجويي، منطقي و مستمر برقرار شود و دغدغه اصلي دانشجويان كه اسلامي شدن دانشگاه است، جدي گرفته شود.

 

دياني گفت: وقتي اين ارتباط برقرار شود شورا چارچوب مشخصي از فضاي دانشگاهي دستش مي‌آيد و مي‌تواند تحليل درستي در خصوص اسلامي شدن دانشگاه داشته باشد كه آن تدوين يك سند فرهنگي است كه تاكنون اتفاق نيفتاده و همچنين ادامه آن تغيير نظام آموزشي است كه حركتي نيز در اين خصوص صورت نگرفت.

 

اين فعال دانشجويي يادآور شد: يكي ديگر از مواردي كه شورا آن را بايد جدي بگيرد فعال شدن كارگروه‌هاي فرهنگي و تخصصي است كه بحث تحول علوم انساني را اضافه كرده است بنابراين بايد اساتيد مجرب براي اين موضوع به كار گرفته شوند كه بتوانند چارت مشخصي از علوم انساني و اسلامي كردن آن داشته باشند.
 
وي ادامه داد: چندشغله بودن اعضاي شورا باعث شده اين افراد وقت كمتري را به بحث اسلامي شدن دانشگاه‌ها اختصاص دهند و در شورا به صورت جزيره‌اي عمل شود اين در حالي است كه عملاً ‌اين شورا، شوراي كارآمدي تاكنون نبوده است.
 
اميريان: چند شغله بودن اعضاي شورا اين نهاد را نهادي منفعل كرده است/مصوبات شورا درگير مسائل سياسي مي شود

مهدي اميريان، دبير دفتر تحكيم وحدت گفت: چند شغله بودن اعضاي شوراي انقلاب فرهنگي موجب شده كه وقت كافي و لازم براي اين جايگاه ثبت نشود و به عنوان شغل دست چندمي به آن نگاه ‌شود.

وي اضافه كرد: بايد در شوراي عالي انقلاب فرهنگي كارفكري و زمان‌بندي صورت گيرد و ابعاد مختلف تصميمات در حوزه فرهنگي بررسي شود اما ما شاهد هستيم كه در شورا كارگروه‌هاي ويژه كمتر شكل گرفته و به بحث كلام فرهنگي در جامعه پرداخته نشود.

اميريان ادامه داد: تصميماتي كه در اين سال‌ها توسط شورا گرفته شده است بويژه در دانشگاه‌ها پيگيري جدي براي اجرايي شدن آن را ما شاهد نبوديم به عنوان مثال يكي از آنها قانون عفاف و حجاب است كه سال 66 به تصويب رسيده اما شاهد اجرايي شدن آن در محيط دانشگاه نيستيم.

دبير دفتر تحكيم وحدت ادامه داد: اعضاي شورا در دولت‌هاي مختلف به مقوله عفاف و حجاب به عنوان يك موضوع سياسي نگاه مي كنند و باعث شده مصوبات شورا در كش و قوس‌هاي سياسي حذف شود.

وي خاطرنشان كرد: چون حوزه فرهنگ حوزه تاثيرگذاري است متاسفانه افراد براي كسب محبوبيت به آن دست اندازي مي‌كنند و شورا نبايد اجازه دهد مصوباتش درگير مسائل سياسي شود و جريان‌هاي سياسي بخواهند از حوزه فرهنگ بهره‌برداري سياسي كنند.

اميريان اضافه كرد: شورا بايد بتواند تعامل خوبي با ساير نهادها داشته باشد و آسيب شناسي خوبي براي مصوبات خود انجام دهد و براي اجرايي آن از نهادهاي اجرايي استفاده كند.

 

دبير دفتر تحكيم وحدت در ادامه با بيان اينكه دانشگاه‌ها يكي از مهمترين حوزه‌هاي فرهنگي و نهاد مرجع هستند به انتظارات جنبش دانشجويي از اين شورا اشاره كرد و گفت: اولاً خطير بودن و مهم بودن جايگاه شورا براي همه اعضا محرز شود به طوريكه مشاركت فعال در جلسات داشته باشند و دغدغه مندي افراد بالاتر برود.

اميريان گفت: شورا بايد براي اجراي مصوبات كميته پيگيري راه‌اندازي كرده و قبل از اجرا آسيب شناسي دقيقي براي مشكلات فرهنگي دانشگاه‌ها داشته باشد، بعد از ارائه راهكارها براي اجراي آن نظارت بسيار جدي و قاطعي صورت گيرد تا مصوبات در كش و قوس‌هاي سياسي تحت الشعاع قرار نگيرند.