شهید ديالمه گفت بیا اینجا بگو هر چی گفتم غلط گفتم!

 

من چون علاقمند به مسائل مذهبی بودم به صحبت های دیالمه گوش می دادم. به فاصله کوتاهی از ورود من به دانشگاه کلاس های دیالمه راه اندازی شد و من تقریبا سر تمام این کلاس ها حضورداشتم. هر روزکه آشنایی من بیشتر می شد علاقه من نیز به دیالمه و مباحثش که بیان می کرد بیشترمی شد. 

 

 

آن زمان شهید دیالمه کلاس های اعتقادی در دانشگاه تشکیل می داد. وی مباحث قرآنی راپایه بحث قرار می داد و مسائل اعتقادی را از آن استخراج می کرد. تمرکز ما بر روی قرآن بود و این در حالی است که هنوز هم با حضور در برخی جلسات شاهدم که افرادی که از دین صحبت می کردندخیلی وقت ها پایه صحبت شان را حدیث قرار می دهند نه قرآن. این امر باعث بی توجهی مردم به پایه و اساس مباحث می شود. 

 

شهید دیالمه قرآن راپایه قرار داد. وی طوری مباحث را می پخت که ما در مسائل اعتقادی آن زمان که توسط چریکهای فدایی،جنبش مسلمانان مبارز و گروهای به ظاهر اسلامی باباطن انحرافی به راحتی با آموزهای قرآن به مقابله با آنها برمی خواستیم. 

 

آن موقع دانشگاه فضای پرشورداشت. دانشگاه پذیرفته بودکه همه گروها درآن فعالیت کند. این گروه ها ازچریکهای فدایی اکثریت که معترض به انقلاب با نحوه مبارز سیاسی، فرهنگی تاچریکهای اقلیت که معتقدبه مبارزه مسلحانه با جمهوری اسلامی بودند. فضای کشورطوری نبود که جلوی فعالیت این گروه ها دردانشگاها گرفته شود. مباحثی که شهید دیالمه بصورت هفتگی اعلام می کرد در یک سخنرانی یک ساعته بود.

 

درخصوص مباحث متعدد اعتقادی و سیاسی زمان سخنرانی طول می کشید و همه بدون کوچکترین اعتراض گوش می کردندمثلاجلسه ای ازساعت 6 بعد از ظهر شروع و تا11 شب ادامه داشت.

 

من تقریبادرعموم جلسات حاضربودم. من جز چند نفر مجمع تفکرات شیعی بودم. کلاس های آن زمان در قبل از انقلاب توسط همفکران شهید دیالمه برگزارمی شد. اما یک جلسه بودکه درآن ازهر دانشکده یکنفر نماینده بود. این یک نفرمباحث ومسائل دردانشکده را بیان می کرد و بر سر این موضوع مباحث راعنوان و بحث می کرد(شهیددیالمه 2نوع جلسه عمومی وخصوصی داشت)درجلسه عمومی که درآمفی تئاتر برگزارشدهمه شرکت داشتند اما در جلسه خصوصی که توسط وی اداره می شد فقط نمایندگان  هر دانشکده حضور داشتند. شهید دیالمه این افراد را برای انجام فعالیت های فرهنگی در دانشکده ها تربیت می کرد. من نماینده دانشکده داروسازی بودم.

 

من بعداز آشنایی باتفکرات دیالمه درعموم جلسات حضورداشتم و ابزارعلاقه می کردم سعی می کردم همه جاباشم. درمیان دانشجویان داروسازی من بیشتر از همه در جلسات حضورداشتم شایدبه دلیل علاقه و حضورم بود که به عنوان نماینده دانشکده داروسازی درجلسات حضور داشتم. ما معمولا مسائلی که در دانشکده پیش می آمد درجلسات خصوصی دیالمه عنوان می کردیم و وی دراین خصوص توضیح می داد.  

 

 

در آن دانشگاه بعدازپیروزی انقلاب محل حضورگروهک ها به خصوص مجاهدین خلق شد. مسعود رجوی کتابی با نام «تبیین جهان» نوشت که این کتاب براساس اعتقادات سازمان منافقین بود که بین آنها آیات قرآن هم آمده بود.شهیددیالمه جلسه ای آن موقع با عنوان «تبیین تبیین جهان» گذاشت تا بگوید مباحث این کتاب چقدر  انحرافی است و در آن جلسات چگونگی سوءاستفاده رجوی از آیات قرآن را توضیح می داد.  

  

دیالمه دردفاع ازمبانی اعتقادی دین برخلاف افرادی که در گذشته  و یا الان گاهی با تخفیف  مسائل رامطرح می کنند ذره ای تخفیف از اعتقادات اسلام ناب قائل نبود. در دفاع از مسائل دین تا ته یک مسئله می رفت.شهید دیالمه در برخورد با افکار انحرافی محکم بود. یادم بود که آن زمان امام خمینی (ره)فرموده بودند شما بروید و به کسانی که در دانشگاه این مسائل را مطرح می کنندجواب بدهید. دو روز بعد چریک های اکثریت یک سخنران پیرامون تفکراتشان دعوت کردند شهیددیالمه به همراه دوستانشان درجلسه حضور پیدا کردند. هرکدام برای کنترل فضای جلسه در گوشه ای از سالن نشستیم.

 

آن جلسه با درخواست جواب درخصوص سوالاتی که شهید دیالمه می پرسید طوری طولانی شد که سخنران خسته شد و جلسه را رها کرد و رفت. بعد از فرار وی شهیددیالمه یکساعت درخصوص اشتباهات این فردصحبت کرد.

 

یا زمانی که یک نفر گفته علم  ائمه (ع) فقط در دین است و در علوم دیگر علم معمولی دارند شهید دیالمه در یک جلسه با این فرد پیرامون موضوع توضیح داد و دلیل آورد این آقا در پاسخ دیالمه کم آورد. شهید به او گفت: بیا اینجا بگو هر چی گفتم غلط گفتم و آن شخص مجبور شد که بگوید آنچه گفتم پس گرفتم.