ما خدمتگزاران ملت هر روز غسل شهادت می کنیم

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، شهید علی اخوین انصاری در روز 27 خرداد 1323 در خانواده ای متوسط و مذهبی در منطقه حاجی آباد رودسر به دنیا آمد. وضعیت اقتصادی در حد متوسط داشت.

 

شهيد انصاري از لحاظ مذهبی زبانزد خاص و عام و فردی محقق و دیندار به معنی واقعی بود و اسلام ناب محمدی را بر اثر تحقیقات و تلاش های پی گیر خود به دین اسلام و مذهب اثنی عشری پی برده و بدان پایبند بود.

 

شهید انصاری تنها استاندار شهید ایران، نماینده امام خمینی (ره) در آمریکا، یکی از بنیان گذاران انجمن اسلامی دانشجویان ایرانی مقیم آمریکا برای مبارزه با رژیم شاه با همکاری دکتر حسن غفوری فرد و سایر بزرگان، تنها شهید با سمت رئیس دانشکده و عضو هیئت علمی دانشکده فنی دانشگاه گیلان، همراه شهید چمران در آموزش های نظامی بیروت و لبنان، رزمنده جبهه های جنگ در ایام مرخصی رسمی از استانداری، یار نزدیک امام خمینی(ره)، از مبارزان فعال زمان شاهنشاهی در گیلان و تهران و اخراج از دانشکده افسری به دلیل همین فعالیت ها با مدرک تحصیلی کارشناسی ریاضیات از دانشگاه تهران، کارشناسی ارشد مهندسی صنایع و دکترای ریاضیات از آمریکا كه به دلیل انقلاب اسلامی به ایران آمد، بود.

 

بارزترین خصوصیات اخلاقی شهید مهربانی، وقار، ایستادگی و ظلم ستیزی او بود. نسبت به ظلم حکومت بسیار مقاوم بود. او خوش سخن و خوش قلب بود و از اینکه می توانست در خدمت محرومین باشد، بسیار خرسند بود. احترام به والدین، همسر، فرزند و رعایت همه را کردن از خصوصیات بارز اخلاقی شهید عزیز بود و به طور کلی تقوی و پرهیزگاری و عجین بودن با نهادهای انقلاب سپاه و جهاد از ویژگی های بارز این شهید بزرگوار بود.

 

در انجام وظیفه و خدمت با خلوص نیت اقدام می کرد و در هماهنگی ارگان ها و نهادهای انقلاب اسلامی به خصوص سپاه پاسداران و جهاد سازندگی علاقه وافر داشت و اغلب با لباس سپاه پاسداران و با غسل شهادت در محل کار خود حاضر می شد. علاقه خاصی به امام خمینی داشت و همیشه این چنین می گفت که خداوند نیاورد آن روزی را که من زنده باشم و به امام آسیبی برسد.

 

شدت عشق و اشتیاق او به امام خمینی(ره) تا بدان حد بود که در یکی از نامه هایی که به همسر و دخترش نوشته است، .. و اما همسرم و دخترم ! بدانید که مانند امام خمینی، بعد از ائمه اطهار کسی نیامده است که این چنین بصیر باشد! آنهایی که در راهش نیستند حتما مضمحل خواهند شد. اگر شهید شدم، حتما خدمتش برسید و عرض ادب کنید و اگر مردم در زیر عکس او عکسم را جای دهید، شاید که ترشحات روحانی عظیم این مرد بزرگ، بر روی تصویرم غبار شرف و عزت بیفکند.

 

شهید انصاری که بعد از واقعه هفتم تیر ماه سال 60 طی سخنرانی در میدان شهرداری رشت خطاب به منافقان و سرسپردگان آمریکایی گفت كه «ما خدمتگزاران ملت هر روز غسل شهادت می کنیم و باکی از شهید شدن نداریم؛ زیرا که شهادت برای رضای خدا ترس ندارد، بلکه آرزوی ماست و ما به آن افتخار می کنیم» 

 

 در ساعت 7 صبح روز دوشنبه 15/4/1360(سومین روز ماه مبارک رمضان) هنگامی که شهیدان نورانی و انصاری در داخل ماشین نشستند تا به سمت استانداری حرکت کنند در یک کمین غافلگیرانه و ناجوانمردانه، توسط منافقین به رگبار گلوله های نفاق و دورویی با دهان روزه به شهادت می رسند.

 

همسر شهید نورانی درباره کیفیت شهادت شهید انصاری و نورانی می گوید: سحرگاه روز سوم ماه مبارک رمضان سال 1402 مصادف با 15 تیر ماه سال 60 بود. آن شب آقای مهندس انصاری، استاندار گیلان در منزل ما مهمان بود، بعد از صرف سحری و انجام فریضه ساعت 7 صبح شهید نورانی به همراه شهید انصاری خداحافظی کردند و رفتند (محل سکونت ما طبقه پنجم یک ساختمان پنج طبقه واقع در خیابان لاکانی رشت بود.)

 

تا گذشتن آنها از هفتاد و شش پله خوابم برد. ناگهان با صدای شلیک گلوله ها از خواب پریدم. از پنجره به خیابان نگاه کردم لحظه بسیار دردناک و طاقت فرسایی بود. ماشین در پیاده رو بود و در طرف راننده باز و نورانی درونش نشسته بود. دو نفر مسلح دور و بر آن می چرخیدند و آخرین گلوله را به طرف نورانی شلیک کردند و پریدند روی موتوری که در خیابان در جهت خلاف روشن بود و گریختند.

 

تا لحظه ها موتور تروریست را با چشم تعقیب می کردم بعد از آن به فکر تلفن افتادم و به لنگرود تلفن کردم و سپس استانداری را خبر کردم و تازه ساعت 8 صبح از استانداری آمدند و بعد متوجه شدیم که مهندس انصاری همانجا شهید شده و نورانی با احتمال یک درصد به تهران منتقل شده است ولی از آنجا که استحقاق شهادت داشت و همیشه می گفت مردن در رختخواب برای مردان خدا ننگ است، به شهادت و لقا پروردگارش رسید.

 

روز بعد یعنی سه شنبه چهارم ماه مبارک رمضان با همسنگر و یارش شهید انصاری از میدان شهرداری رشت به طرف زادگاهش لنگرود تشییع شد و به خاک سپرده شدند.

 

گزیده ای از وصیت نامه شهید انصاری: فرزندم بدان که عمری را با شرافت زیستم و در مقابل ناحق هرگز سر تعظیم فرود نمی آوردم. تو چون کوه استوار باش. اگر کشته شدم زهی خوشبختی و اگر مردم، به مردنم گریه مکن. شیرزن باش و مقتدر.

 

کوله بارم را برگیر و بقیه راهم را ادامه بده و هیچ وقت راه امام را تنها مگذار. اگر همه عدول کردند تنها به راهت ادامه بده تا در این راه به شهادت برسی یا بمیری. خدایا ما را نیز در این راه یاری کن که روزی به عنوان شهید در انقلاب عظیم مردم ایران سهیم باشیم.