اسماعيلي: در برخي شعرهاي انتظار و آييني افراط به كار رفته است

به گزارش خبرنگار فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، رضا اسماعيلي عصر امروز در نشست «شعر انقلاب، شعر انتظار» كه در سالن همايش‌هاي كانون انديشه جوان برگزار شد، به آسيب‌شناسي شعر انتظار پرداخت و شعر شاعران را به دو دسته معناي عام و مدينه فاضله و ديگري شعرهاي انتظار به معناي خاص و حوزه ديني تقسيم كرد.

وي افزود: شعرهاي انتظار شامل شعرهاي انفعالي و ايستا و شعرهاي پويا و انقلابي مي شود كه آسيب‌هاي شعر انتظار در مرحله دوم قرار دارد.

اين شاعر كشورمان ادامه داد: شاعران انتزاعي بامعرفت هستند كه دست به خلق آثار مهدوي مي‌زنند.

اسماعيلي درخصوص آسيب‌‌شناسي در شعرهاي انقلابي و پويا گفت: در اين گونه شعرها شاعران تبيين جهان عصر موعود را برمي گزينند و ترسيم چهره انسان كامل را روايت كرده و به تبيين وظايف منتظران مي پردازند.

وي با بيان اينكه حافظ، جامعه دينداري را مورد نقد قرار مي‌دهد، اضافه كرد: آسيب‌شناسي دين و دين‌مداران در شعر شاعران به خوبي ملاحظه مي‌شود.

اين شاعر كشورمان يادآور شد: ‌امام زمان (عج) غايب نبوده بلكه ظاهر است و همين ايجاد شرايط ظهور امام زمان (عج) حركت ما را به سوي عدالت و انسانيت نشان مي‌دهد.

اسماعيلي آسيب ديگر عدم ظهور را خودبيني و خوداتهامي دانست كه در شعر برخي شاعران ديده مي‌شود.

وي آسيب‌هاي شعر انتظار در شعرهاي انفعالي و ايستا را شامل متوقف شدن شاعران در منزل محبت ائمه دانست و گفت: شاعران در اين سروده‌ها دچار سطحي نگري شده اند.

اين شاعر كشورمان ادامه داد: ‌كاركرد اين گونه شاعران در حد تأثيرگذاري لحظه اي بوده كه به ترسيم سيماي حضرت موعود به منزله معشوقه زماني و جسماني پرداخته‌اند كه خود آفتي جدي به ساحت مقدس ائمه اطهار است.

 

اسماعيلي آسيب ديگر شعر انتظار را شانه‌خالي كردن شاعران از زير بار جامعه دانست كه جامعه‌اي نااميد و پر از يأس را به نمايش گذاشته‌اند.

وي عنوان كرد:‌ اشعار نيما، ‌اخوان و فروغ فرخزاد دردهاي جامعه را بيان كرده و مردم را از خواب غفلت بيدار مي‌كرد كه خود نمونه اي از شعرهاي آرماني و بيانگر اصالت شاعران بوده است.
 

اين شاعر كشورمان شعر انتظار را شعر اميد و روشنايي دانست و گفت: در عصر جديد بايد جامعه نقد و جامعه‌شناسي شود.

اسماعيلي نكته بعدي را در اسوه‌سازي به جاي اسطوره سازي دانست و افزود: زماني كه بخواهيم اسوه بسازيم بايد آنها را اسطوره كنيم و بايد اميدواري و ظرفيت‌سازي‌ها را به جامعه امروز انتقال دهيم.

وي عنوان كرد: ‌افراطي در شعر انتظار و آيين شاعران وجود دارد كه عزت نفس را زير سوال مي‌برد.

اين شاعر كشورمان ادامه داد: در شعر آييني عباراتي مانند سگ، غلام، كنيز، ارباب و نوكر باعث شرمندگي مي‌شود و اين اشعار در شعرهاي مداحان نه تنها انسان‌ها بلكه امامان را كوچك مي‌كند.

اسماعيلي كتاب‌هاي «بوي بهبود» حسين جاني، «به پيشبرد سپيده» اثر كامران شرف شاهي، «انقلاب يك‌نفره» سروده عليرضا دهرويه، «صدغزل انتقادي از حافظ» اثر هيوا مسيح، «رونويسي» سروده جليل سفربيگي و «آخرين غزل» سروده رحيم زريان را از كتاب‌هاي مطلوب در زمينه انتظار و مهدويت معرفي كرد.