حتی اگر رسوایی آخرین کارم در سینما باشد ...

به گزارش خبرنگار فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، مسعود ده نمکی در وبلاگ شخصی خود در خصوص فیلم جدیدش با عنوان «رسوایی» یادداشتی را نوشته که به این شرح است:

 

عموماً فیلم های مثلاً معناگرای سینمای ما با حمایت بخش دولتی و یا نهادها و ارگان ها و به صورت سفارشی ساخته می شوند و اکثراً هم در جذب مخاطب موفق نبوده و برخلاف هزینه های هنگفتی که شده، نتوانستند نیت سفارش دهندگان کار را تامین کنند.

 

اما «رسوایی» از نادر فیلم هایی است که از دل برآمده و تماماً هزینه های آن توسط بخش خصوصی تامین شده است. از بعد شروع شدن کار فشارهای جنبی غیررسمی بر فیلم هم آغاز شد؛ روزنامه ای که در اوج حملات علیه روحانیت و انقلاب سکوت پیشه کرده بود این بار در قامت دفاع از روحانیت علمدار مبارزه علیه رسوایی شده است.

 

البته در زمان اکران اخراجی ها هم این روزنامه سرمقاله های آتشین علیه روحانی فیلم اخراجی ها نگاشت که البته حوزه با تجلیل دوباره از این کاراکتر در اخراجی های 1 و 2 پاسخ این دایه مهربانتر از مادر را داد.

 

اما این بار برخی دوستان از حالا شمشیرها را علیه فیلم در حال ساخت از غلاف بیرون آورده اند؛ گرچه هیچ فیلمی خالی از اشکال نمی تواند باشد و در بسیاری از موارد این اشکالات نیز سلیقه ای است، اما در کنار شنیدن پیشنهادهاي سازنده باید گفت که فیلم را از روی فیلمنامه نمی توان قضاوت کرد و باید آن را روی پرده دید.

 

«رسوایی» اگر آخرین کارم هم در سینما باشد تا پای جان و آبرو در برابر کج اندیشی ها خواهم ایستاد؛ چرا كه رسوایی پاسخ به شبهات جامعه در باب بسیاری از مسائل جوانان است.

 

رسوایی از اندیشه حوزوی برآمده و در برابر عرفان های کاذب نگاشته شده، بسیاری از دیالوگ های فیلم تعابیر ائمه است که تصویری و سینمایی شده است و مطمئناً برخی از این منتقدان نه سواد روایت شناسی دارند و نه سینمایی، وگرنه در این سه دهه با زبان سینما از دین درست دفاع می کردند و آثار سفارشیشان به جای خدمت به اخلاق و دین در مقابل آن قرار نمی گرفت.

 

دعا کنید این چند وقت هم به خیر بگذرد.