کارگاه داستان نویسی جایزه ادبی شیراز برگزار شد

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از شیراز، کارگاه داستان نویسی در حاشیه نخستین جایزه ملی ادبی شیراز، پنج شنبه شب با حضور شهریار عباسی و محسن سلیمانی، نویسنده و مترجم حوزه ادبیات داستانی برگزار شد.

 

محسن سلیمانی با اشاره به چیستی داستان نویسی گفت: داستان نویسی مانند سوار شدن به اتوبوس است که فقط تعداد کمی از افرادی که سوار شده اند، تا آخر خط با اتوبوس می روند، افراد زیادی داستان می نویسند اما تعداد محدودی از آن ها در این حوزه باقی می مانند.

 

وی ادامه داد: افرادی که داستان نویسی را آغاز می کنند، گاهی به واسطه آشنایی با برخی افراد این کار را انجام می دهند یا به دلیل حضور در محافل ادبی یا مسابقه ای و به همین دلیل ماندگاری طولانی مدتی در این حوزه ندارند.

 

سلیمانی با بیان این که برخی از نویسنده ها بعد از 30 سال هنوز در حوزه داستان نویسی فعالند، عنوان کرد: در این میان بسیاری از نویسنده های قدیمی در حوزه ادبیات فعال نمی کنند و به کار دیگری مشغولند.

 

این نویسنده  اظهار کرد: برای این که نوشتن برای هر نویسنده ای مهم باشد، باید فکر کنند که داستان نویسی مهمترین کار دنیا است، شاید برخی بگویند مهمترین کار نیست اما برای یک نویسنده باید مهم باشد، در غیر این صورت اثر خوبی تولید نمی شود.

 

سلیمانی بیان کرد: در غیر این صورت داستان نویسی به صورت یک انگیزه زودگذر و آنی است، انگیزه ای دم دستی که به مرور زمان کمرنگ می شود و در این میان انگیزه های قوی باقی می ماند.

 

وی با بیان این که هر فردی در طول عمرش می تواند یک رمان بنویسد، گفت: افراد می توانند زندگی خود را در قالب زندگی نامه یا یک رمان بنویسند اما نوع نگارش این آثار مهم است.

 

این فعال حوزه ادبیات  درباره ملزومات خاطره نویسی، توضیح داد: فردی که خاطرات یا زندگی نامه اش را می نویسد باید توجه داشته باشد که یک متن معمولی در مقابل خواننده قرار ندهد زیرا این متن خسته کننده است به همین دلیل باید شکل جدیدی به آن داد، یعنی برخی بخش ها را پررنگ تر کند یا عناصری از تخیل را به آن بیافزاید.

 

 

وی اظهار کرد: اما متاسفانه ما در داستان نویسی و ادبیات با پدیده جوانمرگی روبروییم و خیلی ها بعد از چاپ کتاب اول نتوانستند اثر دوم خود را منتشر کنند و یا اثر ضعیفی ارایه کرده اند.

 

در بخش دیگر این نشست، شهریار عباسی نیز در سخنانی گفت: برای این که در حوزه داستان نویسی فرد فعالی باشیم نیازمند یک نقشه و دیدگاه اولیه هستیم، این که داستان چگونه آغاز شود و یا شخصیت پردازی آن چگونه باشد.

 

وی افزود: اما فعالیت در این حوزه نیازمند دانش و ممارست است و افرادی که می خواهند در حوزه ادبیات و داستان نویسی موفق باشند باید از دانش بالایی برخوردار باشند.

 

این فعال و نویسنده حوزه ادبیات  با بیان این که افراد بسیاری می توانند کتاب بنویسند، عنوان کرد: برای این که یک صفحه کتاب بنویسید باید دانش بالایی داشت، زیرا چون فرهنگ ما شفاهی بوده است و آثار مکتوب در فرهنگ ما به بلوغ کافی نرسیده است.

 

وی اظهار کرد: داستان همیشه در دل واقعیت است و از آن سرچشمه می گیرد و معمولا تجربه دیده ها و شنیده ها داستان را می سازد که در این میان برای تبدیل واقعیت ها باید اول گوش ها را تیز کرد و خوب شنید و پس از آن خوب دید.

 

عباسی از کتاب خواندن به عنوان یکی دیگر از مولفه های تاثیرگذار در حوزه داستان نویسی نام برد و ادامه داد: فردی که میخواهد در حوزه داستان نویسی فعالیت کند باید کتاب های زیادی خوانده باشد و یک قصه خوان حرفه ای باشد.

 

وی گفت: واقعیت این است که نگارش داستان مانند دوخت یک لباس است، یک خیاط با در اختیار داشتن یک پارچه و فن خیاطی می تواند لباسی زیبا بدوزد، یک نویسنده خوب نیز می تواند با در اختیار داشتن اطلاعات خوب و کافی داستان خوبی بنویسد.

 

عباسی اظهار کرد: بسیاری از اندیشمندان معتقدند که تمام دانش بشر روایی نیست و باید در این حوزه بیشتر مطالعه کرد تا موفق تر بود.

 

وی با بیان این که برای نویسنده شدن باید دقیق تر از افراد معوولی بشنوید، ببینید و کتاب بخوانید، گفت: یک نویسنده باید به قدرت تخیل خود اعتماد کند، نویسندگی کار سختی است و تداوم آن کار سخت تری است که نیازمند علاقه و ممارست ویژه است.

 

این نویسنده گفت: استعداد یکی دیگر از مولفه هایی است که باید باشد تا بتوانیم نویسنده خوبی شویم، فردی که در وجود خود استعداد نویسندگی دارد می تواند پس از چند تجربه کوتاه و نظرسنجی از افراد متخصص، داستان نویسی را به صورت حرفه ای دنبال کند.