کجاست صاحب روز فتح و برافرازنده پرچم هدایت

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ «بلی لاتخلوا الارض من قائم الله ظاهرا او خائفا؛ زمین از رهبر آسمانی هرگز خالی نیست؛ خواه آشکار، خواه مخفیانه مردم را به راه خدا دعوت می كند.» (نهج البلاغه قصار الحکم 147)

 

کجاست آن که برای برکندن ریشه ظالمان و ستمگران مهیا شد

 

کجاست آن که منتظریم اختلاف و کج رفتاری ها را به راستی اصلاح کند

 

کجاست آن که برای تجدید فرايض و سنن ذخیره است 

 

کجاست آن که برای برگردانیدن ملت و شریعت مقدس اسلام اختیار گردیده

 

کجاست آن که آرزومندیم کتاب آسمانی قرآن و حدود آن را احیا سازد 

 

کجاست آن که دین و ایمان و اهل ایمان را زنده گرداند

 

کجاست آن که شوکت ستمگران را در هم می شکند

 

کجاست آن که بنا و سازمان های شرک و نفاق را ویران می کند 

 

کجاست آن که اهل فسق و عصیان را نابود می گرداند

 

کجاست آن که نهال گمراهی و دشمنی و عناد را از زمین برمی‌کند

 

کجاست آن که آثار اندیشه باطل و هواهای نفسانی را محو و نابود می گرداند 

 

کجاست آن که حبل و دسیسه های دروغ و افترا را از ریشه قطع خواهد کرد

 

کجاست آن که متکبران سرکش عالم را هلاک و نابود می گرداند و مردم ملحد و معاند با حق و گمراه کننده خلق را ریشه کن مي كند

 

کجاست آن که دوستان خدا را عزیز و دشمنان خدا را ذلیل خواهد کرد

 

کجاست آن که مردم را بر وحدت و کلمه تقوی مجتمع می سازد

 

کجاست باب الهی که از آن درگاه وارد می شوند

 

کجاست وجه الهی که دوستان خدا به سوی او روی می آورند

 

 کجاست آن وسیله حق که بین آسمان و زمین پیوسته است

 

کجاست صاحب روز فتح و برافرازنده پرچم هدایت

 

کجاست آن که از ظلم و ستم بر پیغمبران و اولاد پیغمبران دادخواهی می کند

 

کجاست آن که از خون خدا انتقام خواهد کشید

 

در فرازی از دعای ندبه آمده است: لیت شعری این استقرت بک النوی بل ای ارض تقلک او ثری ابرضوی ام ذی طوی؟ عزیز علی ان اری الخلق و لا تری و لا اسمع لک حسیسا؛ کاش می دانستم  که کجا دل ها به ظهور تو قرار و آرام خواهد یافت؛ به کدام سرزمین اقامت داری؛ آیا به سرزمین رضوا یا غیر آن یا شايد هم به دیار ذو طوی سكني گزيده اي؛ بسیار سخت است بر من که خلق را همه ببینم و تو را نبینم و هیچ صدایی حتی آهسته هم از تو به گوش من نرسد.

 

بسیار سخت است بر من بواسطه فراق تو، نزدیک من را رنج و بلوا احاطه کند و ناله زار من به حضرتت نرسد.

 

به جانم قسم که تو آن حقیقت پنهانی  که دور از ما نیستی، به جانم قسم که تو آن شخص جدا از مایی که ابداً جدا از ما نیستی، تو همان آرزوی قلبی و مشتاق الیه مرد و زن اهل ایمانی که هر دلی از یادت ناله شوق می زند.