هيچ دختري نبايد مجبور شود براي تحصيل از خانه و زندگي‌اش دور شود

پروفسور حسين باهر در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»، با تاكيد بر لزوم تقويت دانشگاه‌هاي شهرستان‌ و مراكز استان‌ها گفت: بهترين راهكار براي حل مشكلات دانشجويان خوابگاهي، بخصوص دختران اين است كه آنها در همان شهر و بوم خود درس بخوانند تا از مشكلات زندگي در غربت و تنهايي در امان بمانند.

 

استاد سابق دانشگاه شهيد بهشتي در ادامه گفت: دانشگاه‌هاي شهرستان بايد تقويت شوند تا دانشجويان هر استان حداقل امكان ورود به دانشگاه خوب آن استان را داشته باشند.

وي همچنين بيان داشت: به عنوان نمونه دانشجويان استان اصفهان بهتر است در همان دانشگاه اصفهان كه از لحاظ علمي معادل دانشگاه شهيد بهشتي است، پذيرفته شوند.

 

باهر در ادامه گفت: وقتي سطح علمي دانشگاه‌هاي شهرستان و مراكز استان‌ بالا باشد، دانشجوي بااستعداد ديگر مجبور نيست براي اثبات توان علمي خود حتماً وارد دانشگاه‌هاي تهران شود.

 

استاد سابق دانشگاه شهيد بهشتي تاكيد كرد: شرايط تحصيل در شهرستان بايد آن قدر در دسترس باشد كه هيچ دختري مجبور نشود براي ادامه تحصيل از خانه و زندگي‌اش دور شود.

وي با اشاره به آسيب‌پذيري دختران در برابر مشكلات زندگي خوابگاهي گفت: دختري كه در شهر و بوم خود تحصيل مي‌كند از بسياري مشكلات اجتماعي زندگي در شهرهاي بزرگ در امان مي‌ماند.

 

باهر در ادامه بيان داشت: پيشنهاد پذيرش دختران به صورت بومي را سال‌هاي گذشته به آقاي جاسبي، رئيس سابق دانشگاه آزاد دادم، ولي متاسفانه به دليل نداشتن صرفه اقتصادي اين پيشنهاد چندان اجرايي نشد.

استاد سابق دانشگاه شهيد بهشتي با بيان اينكه ادامه تحصيل در يك دانشگاه خوب حق يك دانشجو است، گفت: بهتر است به جاي آوردن دانشجويان خوب و قوي به تهران، دانشگاه‌هاي شهرستان را تقويت كنيم.

وي در ادامه تاكيد كرد: قطعاً افزايش سطح علمي يك دانشگاه شهرستاني و دعوت از استادان برجسته براي تدريس در آن دانشگاه بسيار ساده‌تر از ساختن و تجهيز چند خوابگاه خوب و متناسب با شان دانشجويان است.

باهر پيدا نكردن كار مناسب را يكي از مشكلات دانشجويان شهرستاني بعد از فارغ التحصيلي عنوان كرد و گفت: دانشجويي كه دور از شهرستان خود و در تهران درس خوانده، بعد از فارغ التحصيلي بايد به دنبال ارتباط با ارگان‌ها و پيدا كردن كار باشد، در حالي كه اگر در شهر و استان خود درس مي‌خواند قطعاً در طول سال‌هاي تحصيل مي‌توانست با ارگان‌ها و سازمان‌هاي محل زندگي‌اش آشنا شود و كار مناسبي پيدا كند.