مسلمانان! مسلمانان! مسلماني ...!

مردي كه به خاطر بيكاري و از دست دادن دارايي‌اش، همسر خود را به قتل رسانده بود تا او را از زندگي فلاكت بار نجات دهد، روز گذشته در جلسه محاكمه توضيح داد كه چطور فقر زندگي‌اش را به نابودي كشاند.

اين مرد 62 ساله كه علي اصغر نام دارد، از مدت ها قبل به دليل نقص عضو ديگر نتوانست زندگي‌اش را اداره كند و براي رهايي از اين فقر همسرش را به قتل رساند.

وي مدعي است، قصد داشته خودش را هم بكشد اما جرات اجراي نقشه‌اش را پيدا نكرده است.

وقتي در ميان هياهوي خسته كننده انواع و اقسام خبرهاي سياسي، اين خبر در ميان اخبار حوادث روزنامه با تيتر محزون وقت برانگيز همسركشي براي رهايي از زندگي فلاكت بار به چشم مخاطب مي‌آيد،‌ انگار كه يك درد قديمي و يك زخم كهنه بار ديگر تير مي‌كشد و تازه مي‌شود و مي‌سوزاند، درد فقر و محروميت بار ديگر چهره زشت و تنفر برانگيز خود را مي‌نماياند و دل را شرحه شرحه و روح و جان را به آزادي جانفرسا مي‌كشاند.

فرمود كادالفقران يكون كفرا و من لامعاش له، لا معادله و ...

ده‌ها حديث ديگر از زبان پاكان و نيكان در مذمت فقر و در هشدار نسبت به تبعات زشت و فاجعه بار اين هيولاي مهيب و وحشتناك.

واقعيت آن است كه تامين ابتدائيات يك زندگي آرام و آبرومند براي آحاد مردم جامعه به منظور جلوگيري از بروز اين حوادث جنايتكارانه و تكان دهنده امري ضروري واجتناب ناپذير است.

مگر مي‌توان مسلمان بود و چشم بر اين تصاوير منقلب كننده بست و ‌آنها را نديده گرفت و يا به آنها عادت كرد؟ نكند از مسلماني جز نامي و از اسلام جز نشاني، ديگر چيزي در ما و براي ما باقي نمانده باشد؟ چنين مباد! چنين نيست!

اين نوشته پريشان و رنجور و سخيف را با ذكر يك نکته مهم و تكان دهنده به پايان مي رسانيم، راوي مي‌گويد، علي بن ابيطالب (ع) را ديدم كه شباهنگام بيدار مضطرب در فكر فرو رفته است، دليلش را از حضرت جويا شدم كه فرمودند: مي‌ترسم در گوشه‌اي از حكومت من، فقيري محروم، گرفته باشد!

و فرمود: مسلمان كه از همسايه‌اش بي خبر باشد و با شكم سير بخوابد، در حالي كه اطرافش كساني باشند كه با شكم گرسنه سر به بالين مي گذارند، مسلمان نيست!

/انتهاي پيام/