جواني؛ روزگار رفتن و رسيدن

جوان در ميدان شور و شعور حركت مي كند و گام برداشن به مصابه پي افكندن ساختمان وجود اوست. ساختماني كه مي تواند به زيبايي قصر نيكي ها و پاكي ها باشد يا به تاريكي متروكه بدي ها و زشتي ها و جوان نقطه عطف و تنديس فرو كاشته در اين دو راهي است. دو راهي آسمان و زمين دوراهي روشني و تاريكي دو راهي نيكي و بدي و دو راهي پاكي و زلالي و صيقلي يا حيلگي و كدورت و دوري.

تنها دست تواناي جوان و روح پويا و جستجوگر اوست كه مي تواند از پس غبار زمان و تاريكي دوران به مدد دل پاك و لوح صيقلي خود روشنايي راه حق را ببيند و به سويش حركت كند و اين حركت رمز جواني است. 

آن سمت كه گفت «در جواني پاك بودن شيوه پيغمبريست... ». آنچه كه حركت را به سمت زيبايي ها حركت مي دهد و آنچه سيل اين قطار زندگي را تنظيم مي كند زاويه ايست كه قلب جوان در افق ذهن و روحي و اعتقادات او در آن شكل مي گيرد.

تاريخ روزگار يادآور جواناني است كه توانستند غيرت فرمانداري آرمان ها و حركت هاي بزرگ را در بر گيرند و از اسامه، سردار پر افتخار اسلام گرفته تا فهميده، بزرگ مردي كه در 13 سالگي به فرموده امام خميني(ره) به رهبري جمهوري گل محمدي رسيد.

روز جوان فرصتي است براي تامل درباره بهترين و معتبرين دوران زندگي. 

اي كاش اين روز طولاني تر از اين بود كه هست.