کد خبر:۴۲۰۲۳۴
یادداشت/

سودآور کردن طرح پالایشی سیراف از جیب ملت!

طرح پالایشی سیراف جزء طرح‌هایی از صنعت نفت کشور بحساب می‌آید که بسیار سریع متولد می‌شوند، تصمیماتی میلیاردی و درازمدتی هستند  که هزینه اشتباهات آن از جیب مردم پرداخت می‌شود و سود آن به عده‌ای خاص میرسد.

گروه اقتصادی «خبرگزاری دانشجو» - علیرضا کهزادی؛ طرح پالایشی سیراف شامل هشت پالایشگاه هر کدام به ظرفیت 60 هزار بشکه در هر روز است و قرار است مجموعاً 480 هزار بشکه میعانات گازی را پالایش کند تا در کنار سایر طرح­های دیگر کشور، صادرات میعانات گازی کشور را به صفر برساند. برنامه ریزی و اجرای صحیح و کارشناسی شده این طرح از جنبه‌های مختلفی نظیر کاهش خام فروشی منابع ملی کشور، تجربه حضور بخش­های نیمه خصوصی و حضور در بازار فراروده­های نفتی از طریق صادرات مشتقات نفتی می تواند جزو نقاط مثبت این طرح باشد. اما نقاط ابهام و ضعف بسیاری در این طرح وجود دارد و بیم این می رود که این طرح نیز به سرنوشتی مشابه سایر طرح­های احداث پالایشگاه در کشور دچار شود و یا موجب ایجاد چالش­های جدیدی در صنعت نفت کشور شود. این نقاط ابهام و ضعف عبارتند از:

 

1-     نفتا، گاز مایع، گازوئیل و سوخت جت محصولات طرح پالایشی سیراف‌ هستند، به طوریکه نفتا و گازوئیل مجموعا 89 درصد از حجم محصولات این طرح را شامل می‌شوند. این در حالی است که تولید نفتا نه تنها عین خام فروشی است بلکه قیمت این محصول از ماه جولای سال گذشته با افت شدید قیمت در بازار جهانی مواجه شد و هم ‌اکنون از بازار خوبی برخوردار نیست (1). بگونه­ای که طی 18 ماه گذشته، گاهاً قیمت نفتای فوب خلیج فارس از قیمت نفت خام اوپک هم پایین‌تر رفته است. از سوی دیگر، اگر گازوئیل از کیفیت و استانداردهای روز دنیا برخوردار باشد، بازار مناسبی در منطقه دارد. اما متأسفانه گازوئیل تولیدی در طرح پالایشی سیراف، قرار است بدون هیچ‌گونه شیرین سازی و با غلظت گوگرد ppm 2500 به بازار عرضه شود. این گازوئیل به هیچ وجه قابلیت ارائه به بازارهای مطمئن و بلند مدت خود را ندارد و تنها بصورت کوتاه مدت در بازارهای خاص، مانند افغانستان قابلیت فروش دارد.

 

2-     با توجه به مورد فوق، وزارت نفت هم رصد غیرکارشناسی در مورد الگوی فرآیندی و محصولات پالایشی این طرح ارائه داده است و هم در مورد تحولات بازار محصولات این طرح از یک بازار غیر واقعی برای فروش محصولات این پالایشگاه دم می­زند. در نتیجه، عدم وجود مطالعات پشتیبان و عمیق در بسیاری از جنبه­های فنی و کارشناسی این طرح به وضوح نمایان است. نتیجه اینگونه طرح­ها که بسیار سریع متولد می شوند، تصمیماتی میلیاردی و درازمدتی هستند  که هزینه اشتباهات آن از جیب  مردم  پرداخت می شود و  سود آن به عده­ای خاص می رسد.

 

پی نوشت:

1- سید محسن قمصری، مدیر امور بین الملل شرکت ملی نفت ایران در یک نشست خبری (سال 93) گفت: «عرضه نفتا در بازار نسبت به تقاضای این محصول به شدت فزونی گرفته است و پالایش‌گرها برای فروش نفتای خود با مشکل مواجه هستند».

ارسال نظر
captcha
*شرایط و مقررات*
خبرگزاری دانشجو نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی کند.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمايید.
توصیه می شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشر شده، از مثبت یا منفی استفاده فرمایید.
با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی یابد.
پربازدیدترین آخرین اخبار