تويي مدرس اسلام ناب ناب

اي زنده هماره تاريخ انقلاب!
اي جاري حماسه به رگ هاي اضطراب

اي آفتاب گرم به اجساد انجماد!
اي زمزم حيات به دل هاي التهاب!

آن روزها كه دشنه قابيان خاك
مي كرد زهره در دل شيران بيشه آب

آن روزها كه تسمه بيداد ظلم و جور
مي كرد داغ، گرده دهقان اين سراب

در کوچه هاي خلوت و تاريك شهر مرگ
بودي صداي پاي سفيري ز آب

فرياد داد بر سر بيداد خان شدي
اي حق حق بلند شباهنگ شهر خواب!

گام تو داد جرات رفتن به پاي ما
نامت ز چشم خان و خوانين ربود خواب

آري تويي مبلغ قرآن سرمدي!
آري تويي مدرس اسلام ناب ناب!

«فيروز» چون گذر كني از خاك آن شهيد
بيني همي كه خون خدا جوشد از تراب

* ابولفضل فيروزي (نينوا)