بعد از برجام سرمایهگذاری نشد، چون آمریکا نگذاشت
به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، رضا ویسه معاون هماهنگی و نظارت معاوناول دولت یازدهم به شرق گفته است: منابع خارجی به دو بخش تقسیم و سپس وارد کشور میشود؛ یکی سرمایهگذار مستقیم از سوی سرمایهگذار یا بهکل فاینانس؛ یعنی وامی که در اختیار سرمایهگذار بخش خصوصی ایرانی قرار میگیرد و بعد هم باید در دوره زمانی مشخص بازپرداخت شود.
ما هم در بخش جذب سرمایه مستقیم و هم در بخش فاینانس، پس از برجام با فضایی مواجه شدیم که آن فضای تهدید و ارعاب از سوی آمریکا برای سرمایهگذاران خارجی بود؛ یعنی زمانی که سرمایهگذار خارجی به ایران میآید و مذاکره میکند، به انواع و اقسام روشها تهدید میشوند تا در ایران سرمایهگذاری نکنند. این اتفاقی است که افتاده است؛ این موضوعی نیست که بتوان آن را به برجام متصل کرد و ازسویدیگر نمیشود آن را به مسائل داخلی ربط دارد. یک سیاست استراتژیک است. در درجه نخست میتوان گفت که اسرائیلیها آن را دنبال میکنند و سپس آمریکاییها و نمیتوانم بگویم آنها در این روش موفق بودهاند؛ تنها سرعت ما را کم کردهاند؛ یعنی این جذب سرمایهگذاری رخ میدهد اما با سرعت بسیار کمتر...
یک دری در حال گشودهشدن است تا امکانات جدیدی برای ایران فراهم شود، اما عدهای پشت آن ایستادهاند و نمیگذارند. بااینهمه اینگونه نیست که بهکلی نتوانستیم در را باز کنیم. باز شده است اما بهمرور...
همان زمان که برجام امضا شد، جناح محافظهکار در آمریکا با کمک عناصری در اسرائیل، «انجياو»هایی راه انداختند که کارشان تنها این بود که بروند و با بانکهای بینالمللی صحبت کنند؛ اما سخنگفتن همراه با تهدید که با ایران کار نکنید؛ بههمیندلیل ایران با هر بانکی که وارد مذاکره میشد، صحبتهای غیررسمی آنها این بود که ما نمیتوانیم با شما کار کنیم. بهایندلیل که آنها به ما اعلام رسمی نمیکردند که ما هم اعلام رسمی کنیم. دولت با موانعی مواجه میشد که نامشهود و غیررسمی بود؛ اما من اکنون به شما میگویم این موانع نامشهود را آمریکاییها با لابیگری و ایجاد سازمانهای غیررسمی ایجاد کردند. این کار اکنون هم ادامه دارد. این هم ناگفته نماند که در این قصه عربستان سعودی هم بهشدت نقش بازی کرده است...
بنابراین شما نمیتوانید انتظار داشته باشید سرمایهگذار خارجی که میتواند به ترکیه یا هندوستان با ریسک کمتر از سه برود، به ایران بیاید، مگر اینکه امتیاز خیلی ویژه به او داده شود. اکنون همه تلاش دولت این است که ریسک سرمایهگذاری را در کشور پایین بیاورند؛ یعنی فضای کسبوکار را بهبود ببخشند. اینها مسائلی نیست که بتوان با دستور حل کرد. اینها مسائل فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی دارد. همه آن باید با هم حل شود تا بتوان ریسک سرمایهگذاری در کشور را از شش به عددی حدود سه رساند؛ آن زمان است که سرمایه با حجم زیاد به ایران هجوم میآورد.