اي بلبل خوشنوا فغان كن

اي بلبل خوشنوا فغان كن **عيد است نواي عاشقان كن

چون سبزه ز خاك سر برآورد **ترك دل و برگ بوستان كن

بالشت ز سنبل و سمن ساز **وز برگ بنفشه سايبان كن

چون لاله ز سر كله بينداز **سرخوش شو و دست در ميان كن

بردار سفينه‌ي غزل را **وز هر ورقي گلي نشان كن

صد گوهر معني ار تواني **در گوش حريف نكته‌دان كن

وان دم كه رسي به شعر عطار **در مجلس عاشقان روان كن

ما صوفي صفه‌ي صفاييم **بي خود ز خوديم و از خداييم

عطار

/انتهاي پيام/