پرسه در خيال

در آسمان غزل شاعرانه بال زدم

به شوق ديدنتان پرسه در خيال زدم

در انزاوي خودم با تو عالمي دارم

به لطف قول و غزل، قيد قيل و قال زدم

كتاب حافظم از دست من كلافه شده است

چقدر آمدنت را ... چقدر فال زدم

غرور كاذب مهتاب ناگزير شكست

همان شبي كه برايش تو را مثال زدم

غزال من، غزلم محو خط و خال تو شد

چه شاعرانه بدون خطا به خال زدم                                                             

به قدر يک مژه بر هم زدن تو را ديدم

تمام حرف دلم را در اين مجال زدم.

/انتهاي پيام/