کد خبر:۱۴۵۲۵۱۶
گزارش|
از کارنامه قبولی تا هزینههای زندگی/ یک ترم دانشجویی در تهران چقدر آب میخورد؟
قبولی دانشگاه برای بسیاری از داوطلبان پایان یک رقابت است، اما برای دانشجویی که قرار است از شهری دیگر راهی تهران شود، آغاز یک حسابوکتاب تازه است؛ از شهریه و خوابگاه گرفته تا غذا، رفتوآمد و هزینههایی که در هیچ کارنامهای نوشته نمیشوند. یک ترم تحصیل در پایتخت فقط قیمت چند واحد درسی نیست؛ هزینه ماندن در شهری است که برای هر روز حضور دانشجو، یک رقم تازه روی دست او میگذارد.
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، طاها محمدزاده؛ وقتی نتایج کنکور میآید، معمولاً یک عدد روی صفحه ظاهر میشود؛ رتبه، نمره، کدرشتهمحل و در نهایت نام دانشگاه. اما برای دانشجویی که قرار است از شهری دیگر راهی تهران شود، ماجرا همانجا تمام نمیشود. از همان لحظهای که نام دانشگاه قطعی میشود، حسابوکتاب دیگری آغاز شده است؛ دانشجو باید بداند کجا بماند، چقدر برای رفتوآمد هزینه کند، غذایش را چگونه تأمین کند و اگر در یک دوره شهریهپرداز پذیرفته شده، چه مبلغی را باید برای دانشگاه کنار بگذارد.
در ظاهر، همه اینها هزینههایی جدا از یکدیگر هستند، اما در زندگی دانشجویی در نهایت یک صورتحساب واحد میسازند. به همین دلیل، پرسششهریه دانشگاه چقدر است؟ سؤال کاملی نیست. سؤال واقعی این است که یک دانشجو برای اینکه فقط یک نیمسال را در تهران زندگی کند و سر کلاس بماند، در مجموع چقدر باید هزینه کند؟
پاسخ این سؤال برای همه دانشجویان یکسان نیست. دانشجوی روزانه بومی، دانشجوی روزانه غیربومی و دانشجوی نوبت دوم، حتی اگر در یک دانشگاه تحصیل کنند، سه مدل متفاوت از هزینه تحصیل و زندگی دانشجویی را تجربه میکنند.
عددی که روی صورتحساب میآید؛ شهریه یک ترم در دانشگاه تهران
برای ورودیهای سال تحصیلی ۱۴۰۶-۱۴۰۵، دانشگاه تهران جدول شهریه مقطع کارشناسی ارشد را منتشر کرده است. طبق این جدول، شهریه ثابت دوره نوبت دوم در گروه علوم انسانی و علوم رفتاری ۶۶ میلیون و ۱۶۲ هزار و ۳۱۰ ریال و شهریه هر واحد متغیر نظری ۱۱ میلیون و ۷۲۸ هزار و ۳۶۷ ریال تعیین شده است. در سایر گروههای آموزشی نیز شهریه ثابت ۷۳ میلیون و ۴۱۴ هزار و ۲۰۰ ریال و هزینه هر واحد نظری ۱۷ میلیون و ۶۴۴ هزار و ۱۱۷ ریال اعلام شده است.
اگر یک دانشجوی کارشناسی ارشد نوبت دوم علوم انسانی و علوم رفتاری را در نظر بگیریم که در یک نیمسال ۱۰ واحد نظری انتخاب میکند، شهریه ثابت و متغیر او در مجموع حدود ۱۸ میلیون و ۳۴۵ هزار تومان خواهد بود. این مبلغ البته فقط هزینه تحصیل است و هنوز هزینه خوابگاه، غذا، رفتوآمد، کتاب و سایر مخارج زندگی در آن محاسبه نشده است.
در سایر گروههای آموزشی نیز همین محاسبه برای ۱۰ واحد نظری، رقم را به حدود ۲۵ میلیون تومان میرساند؛ بنابراین حتی پیش از آنکه دانشجو اولین کتاب ترم را خریداری کند یا یک وعده غذا در دانشگاه بخورد، نوع دوره و گروه آموزشی میتواند چندین میلیون تومان از بودجه نیمسال او را به خود اختصاص دهد.
برای دانشجوی روزانه داستان از جای دیگری شروع میشود
دانشجوی روزانه دانشگاه دولتی در سنوات مجاز، شهریه آموزشی پرداخت نمیکند و همین موضوع باعث شده عبارت تحصیل رایگان درباره این دورهها رایج باشد. با این حال، برای دانشجویی که از شهرستان راهی تهران شده است، حذف شهریه به معنای حذف هزینه تحصیل نیست.
دانشجوی غیربومی همچنان باید محل اقامت، غذا و رفتوآمد خود را تأمین کند. اگر خوابگاه دانشگاه را دریافت کند، هزینه اسکان در چارچوب نرخهای مصوب دانشگاه قرار میگیرد؛ اما اگر در فرآیند اسکان قرار نگیرد، باید برای خوابگاه خودگردان، اتاق اشتراکی یا اجاره خانه هزینه کند.
در نتیجه، شهریه صفر الزاماً به معنای هزینه صفر نیست. تفاوت اصلی میان دانشجوی بومی و غیربومی نیز همینجاست؛ دانشجوی بومی میتواند پس از پایان کلاس به خانه بازگردد، اما دانشجوی شهرستانی باید پیش از آغاز کلاسها درباره محل زندگی خود تصمیم بگیرد و برای آن هزینه بپردازد.
خوابگاه جایی که یک تصمیم اداری میتواند هزینهها را تغییر دهد
برای دانشجوی غیربومی، خوابگاه دانشگاه صرفاً یک خدمت رفاهی نیست؛ بخشی از معادله مالی ادامه تحصیل است. به همین دلیل، فرآیند اسکان از هفتهها و گاهی ماهها پیش از شروع کلاسها آغاز میشود و دانشگاهها برای ثبت درخواست، انتخاب اتاق و تعیین اولویتها بازههای مشخصی اعلام میکنند.
در دانشگاه صنعتی شریف، برای سال تحصیلی جدید اطلاعیههای مربوط به اسکان ورودیهای جدید منتشر شده و فرآیند اسکان از مسیر مدیریت خوابگاه دانشگاه دنبال میشود. در اطلاعیههای دانشگاه نیز میان ثبت درخواست و تخصیص نهایی محل اسکان تفاوت گذاشته شده است؛ یعنی ثبت تقاضا بهتنهایی به معنای دریافت قطعی اتاق نیست.
دانشگاه صنعتی امیرکبیر نیز برای برخی گروههای دانشجویی، از جمله متقاضیان خوابگاه متأهلی، فرآیند پیشثبتنام را در بازه زمانی مشخص دنبال کرده است. دانشگاه علامه طباطبائی نیز اطلاعیههای مربوط به اسکان و انتخاب اتاق دانشجویان در نیمسال اول سال تحصیلی جدید را منتشر کرده است.
وجه مشترک این فرآیندها روشن است: دانشجو ابتدا باید درخواست خود را ثبت کند و سپس بر اساس ظرفیت موجود و ضوابط دانشگاه، منتظر تعیین تکلیف بماند؛ بنابراین خوابگاه را نمیتوان از همان روز قبولی، یک امکان قطعی در نظر گرفت.
اگر خوابگاه نرسد یک ردیف بزرگ به هزینهها اضافه میشود
دانشجویی که خوابگاه دانشگاه دریافت نمیکند، از دانشگاه حذف نمیشود؛ فقط بخشی از هزینه زندگی او از داخل دانشگاه به بیرون منتقل میشود. اتاق اشتراکی، خوابگاه خودگردان یا اجاره خانه، گزینههایی هستند که بعد از این مرحله پیش روی دانشجو قرار میگیرند.
از اینجا به بعد، قیمت دیگر تابع جدول دانشگاه نیست. محله، فاصله تا دانشگاه، تعداد همخانهها، امکانات و وضعیت بازار مسکن تعیین میکنند دانشجو برای اسکان چه مبلغی بپردازد. به همین دلیل، دو دانشجوی روزانه یک دانشگاه ممکن است از نظر شهریه دقیقاً در یک وضعیت باشند، اما هزینه زندگی آنها تفاوت زیادی داشته باشد؛ یکی در خوابگاه دانشگاه ساکن شود و دیگری برای اجاره اتاق یا خانه هزینه کند.
این تفاوت در تهران اهمیت بیشتری پیدا میکند، زیرا هزینه مسکن و فاصله محل سکونت تا دانشگاه میتواند بخش قابل توجهی از بودجه ماهانه دانشجو را مصرف کند. برای یک دانشجوی شهرستانی، بنابراین دریافت خوابگاه فقط یک امتیاز رفاهی نیست؛ میتواند یکی از عوامل اصلی تعیینکننده توان مالی او برای ادامه تحصیل باشد.
سلف دانشگاه هزینهای که با تکرار بزرگ میشود
تغذیه نیز از جمله هزینههایی است که معمولاً در برآورد اولیه خانوادهها کمتر دیده میشود، اما در طول یک نیمسال به رقم قابل توجهی تبدیل میشود. آخرین نرخ رسمی قابل استناد برای سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴، قیمت غذای دانشجویی را برای وعدههای کمهزینه، متوسط و پرهزینه به ترتیب ۱۱، ۱۷ و ۲۲ هزار تومان تعیین کرده بود.
این ارقام مربوط به سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ است و نمیتوان بدون اعلام رسمی جدید، آنها را نرخ قطعی سال تحصیلی ۱۴۰۶-۱۴۰۵ دانست. با این حال، همین ارقام نشان میدهد تغذیه نیز بخشی از هزینه ثابت زندگی دانشجویی است.
به عنوان مثال، اگر دانشجویی در یک نیمسال ۱۸۰ وعده غذا از دانشگاه دریافت کند و میانگین هزینه هر وعده را ۱۷ هزار تومان در نظر بگیریم، مجموع پرداخت او حدود سه میلیون تومان خواهد شد. این رقم بهتنهایی بزرگترین هزینه دانشجو نیست، اما در کنار اسکان، رفتوآمد و سایر مخارج، دیگر نمیتوان آن را از محاسبات کنار گذاشت.
سه دانشجو، سه صورتحساب متفاوت
برای فهم بهتر هزینه واقعی تحصیل در تهران، میتوان سه وضعیت را کنار یکدیگر قرار داد.
دانشجوی اول، روزانه و ساکن تهران است. این دانشجو شهریه آموزشی پرداخت نمیکند و هزینه خوابگاه نیز از سبد مخارج او حذف شده است؛ بنابراین بخش اصلی هزینههایش به غذا، رفتوآمد، کتاب، لوازم آموزشی و مخارج شخصی محدود میشود.
دانشجوی دوم، روزانه، اما غیربومی است. شهریه آموزشی ندارد، اما باید برای اسکان و زندگی در تهران هزینه کند. اگر خوابگاه دانشگاه به او اختصاص پیدا کند، هزینه اقامتش در چارچوب نرخهای مصوب قرار میگیرد؛ اما اگر خوابگاه دریافت نکند، باید سراغ گزینههای گرانتر بازار برود.
دانشجوی سوم، نوبت دوم و غیربومی است. در این حالت، شهریه و هزینه زندگی همزمان روی میز قرار میگیرند. اگر این دانشجو کارشناسی ارشد علوم انسانی دانشگاه تهران باشد و ۱۰ واحد نظری انتخاب کند، حدود ۱۸ میلیون و ۳۴۵ هزار تومان شهریه ثابت و متغیر خواهد داشت و پس از آن باید هزینه اسکان، غذا، رفتوآمد و سایر نیازهای زندگی را نیز تأمین کند.
در نتیجه، سه دانشجو ممکن است در یک شهر و حتی در یک دانشگاه تحصیل کنند، اما هزینه واقعی یک نیمسال برای آنها یکسان نباشد.
هزینههایی که هیچوقت در سامانه آموزشی دیده نمیشوند
شهریه، خوابگاه و غذا تنها بخشهای قابل مشاهده این صورتحساب هستند. کتاب و جزوه، چاپ و تکثیر، اینترنت، لوازمالتحریر، نرمافزارهای تخصصی و تجهیزات آموزشی نیز در طول ترم هزینه ایجاد میکنند.
برای دانشجویان برخی رشتههای فنی و مهندسی یا رشتههایی که فعالیت آزمایشگاهی دارند، هزینه مواد و تجهیزات میتواند بیشتر باشد. در مقاطع تحصیلات تکمیلی نیز رفتوآمد برای انجام کار پژوهشی، خرید برخی منابع و هزینههای مرتبط با پایاننامه به این فهرست اضافه میشود. این هزینهها معمولاً در جدول شهریه دانشگاه دیده نمیشوند، اما از جیب دانشجو پرداخت میشوند؛ بنابراین رقم درجشده در سامانه آموزشی دانشگاه را نمیتوان معادل هزینه تحصیل دانست.
وقتی دانشگاه رایگان است، اما زندگی رایگان نیست
در دوره روزانه، دانشگاه ممکن است بابت آموزش شهریهای از دانشجو دریافت نکند، اما دانشجو برای حضور در همان کلاس باید در تهران زندگی کند، غذا بخورد و خود را به دانشگاه برساند. همین فاصله میان هزینه آموزشی و هزینه حضور در دانشگاه است که بخش مهمی از فشار مالی دانشجویان غیربومی را توضیح میدهد.
در طرف دیگر، دانشجوی نوبت دوم علاوه بر هزینههای زندگی، با شهریه نیز مواجه است. نمونه دانشگاه تهران نشان میدهد یک دانشجوی کارشناسی ارشد علوم انسانی و علوم رفتاری با ۱۰ واحد نظری، حدود ۱۸.۳ میلیون تومان شهریه پرداخت میکند. برای سایر گروههای آموزشی، این رقم به حدود ۲۵ میلیون تومان میرسد؛ بنابراین وقتی درباره هزینه تحصیل در تهران صحبت میکنیم، یک عدد واحد وجود ندارد. وضعیت دانشجو تعیین میکند کدام هزینهها وارد صورتحساب او شوند و کدام هزینهها از آن حذف شوند.
صورتحساب واقعی را هیچ دانشگاهی یکجا منتشر نمیکند
دانشگاه برای شهریه جدول دارد، برای خوابگاه نرخ و دستورالعمل دارد و برای غذای سلف نیز قیمت تعیین میشود، اما دانشجو در نهایت با یک صورتحساب واحد مواجه است که هیچکدام از این ارقام را کنار هم قرار نمیدهد. هزینه واقعی یک ترم حاصل جمع چند تصمیم است؛ اینکه دانشجو روزانه است یا شهریهپرداز، بومی است یا غیربومی، خوابگاه میگیرد یا نه، چند وعده غذای دانشگاه را استفاده میکند و چه مقدار برای رفتوآمد و نیازهای آموزشی هزینه خواهد کرد.
به همین دلیل، در آستانه سال تحصیلی ۱۴۰۶-۱۴۰۵، پرسش اصلی فقط این نیست که شهریه دانشگاه چقدر شده است؟ پرسش مهمتر این است که دانشجویی که قرار است یک نیمسال کامل در تهران زندگی کند، از روز اول تا آخر ترم چه مقدار باید برای ماندن و درس خواندن کنار بگذارد.
برای دانشجوی روزانه بومی، این هزینه ممکن است نسبتاً محدود باشد؛ برای دانشجوی روزانه غیربومی، خوابگاه میتواند تعیینکننده باشد و برای دانشجوی نوبت دوم، شهریه از همان ابتدای ترم وارد حساب میشود.
دانشجو روزی که خبر قبولی را میبیند، در واقع فقط صاحب یک صندلی دانشگاه شده است؛ هزینه واقعی از جایی شروع میشود که باید برای ماندن روی همان صندلی، پول کنار بگذارد.
لینک کپی شد
گزارش خطا
اخبار مرتبط
