قانون اصلاح موادي از تعاريف و ضوابط تقسيمات كشوري

به گزارش گروه سياسي خبرگزاري دانشجو، بر اساس تبصره 5 ماده 4 اين قانون، روستاهاي مركز بخش با هر جمعيتي و روستاهاي واجد شرايط چنانچه داراي سه هزار و پانصد نفر جمعيت باشند، شهر شناخته مي شوند.

 

بر اساس تبصره 1 ماده 2 اين قانون، حداقل جمعيت محدوده هر بخش، با در نظر گرفتن وضع پراكندگي و اقليمي كشور به دو درجه تراكمي مناطق با تراكم زياد سي هزار نفر و مناطق با تراكم متوسط بيست هزار نفر تقسيم شده است.

 

همچنين بر اساس تبصره 2 ماده 2 اين قانون، در نقاط كم تراكم، دورافتاده، مرزي ،جزايري، جنگلي،كويري و نقاط محروم و توسعه نيافته و همچنين جمعيت عشايري كه بيش از شش ماه در منطقه حضور دارند، با توجه به كليه شرايط اقليمي، سياسي، اقتصادي و اجتماعي تا حداقل ده هزار نفر جمعيت با تصويب هيات وزيران و در موارد استثنايي با تصويب مجلس، جمعيت بخش مي تواند كمتر از ميزان فوق باشد.

 

بر اساس ماده 4 اين قانون، دولت مي تواند در صورت تصويب هر مورد نسبت به تامين بار مالي آن در بودجه سنواتي اقدام نمايد.

 

اين قانون مشتمل بر چهار ماده در جلسه علني روز چهارشنبه، چهارم اسفند 1389 در مجلس شوراي اسلامي تصويب شد و يازدهم اسفندماه 1389 به تاييد شوراي نگهبان رسيد./انتهاي پيام/