بزرگ بود و از اهالي فردا و با تمام افق‌هاي باز نسبت داشت

به گزارش خبرنگار فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، با گذشت نزديك به دو دهه از عروج ملكوتي سيد مرتضي آويني از عالم خاكي، هر روز بيش از پيش فقدان چنين شخصيتي در عالم هنر و فرهنگ ايران زمين احساس مي شود.

 

شخصيت شهيد آويني به عنوان انساني كه ذو ابعاد بود و بارقه‌هاي ايماني و تفكر شهودي او در عرصه فرهنگ و هنر و خواسته ميدان سينما تشعشاتي معنوي و ملكوتي را براي مخاطب به همراه داشت، نياز مبرم و اساسي جامعه هنري كشور در طي سي سال پس از انقلاب بوده است.

شهيد آويني شخصيتي بود كه در افكار و آراء او مي توان يك روح يگانه و انديشه معنوي واحد را رديابي كرد؛ روحي كه از سرچشمه زلال ايمان و اعتقادي عظيم و راسخ نشات مي گرفت.

 

با گذشت 18 سال از شهادت سيد مرتضي آويني، عجيب و تاثرآميز است كه هنوز شخصيت اصيل و حقيقي اين جان تابناك تا حدود زيادي ناشناخته مانده است.

سيري در آراء و انديشه‌هاي شهيد آويني و بررسي آثار به جا مانده از ايشان، گويايي اين حقيقت است كه جامعه اسلامي و ايراني تا هميشه نيازمند تئوري پردازني است كه كالبد انديشه آنها با روح ايماني و معنوي عجين باشد و بي ترديد شهيد آويني از جمله معدود هنرمنداني بود كه در همين عرصه با همين منش و مرام ايماني قلم و قدم مي زد.

 

سال هاي حيات سيدمرتضي آويني و شخصيت برجسته او و نيز رفتار و منشي كه در عرصه‌هاي مختلف حيات طيبه‌اش از خود نشان داد، به راستي و درستي مي تواند الگويي مانا و جاودانه براي انسان هنرمند به حساب آيد.

 

آويني در انديشه و قلم و نيز در رفتار و عمل به طرز پيراسته و همه جانبه‌اي وامدار انديشه ناب محمدي (ص) بود و گرچه زندگي او در ميدان‌هاي مختلف از رنگ آميزي متنوعي برخوردار بود، اما در تمامي اين ساعت‌ها مي توان رد نوراني اين انديشه را يافت؛ انديشه‌اي كه از سرچشمه ناب اسلام و ولايت ارتزاق مي كند.

 

سيد مرتضي آويني چه در عرصه فيلم سازي و چه در عرصه تئوري پردازي و چه به عنوان يك شخصيت برجسته توانست الگويي تمام عيار، معتبر و همه جانبه اي از يك انسان مسلمان از خود برجايي گذارد.

 

دوران حيات سيد مرتضي آويني گوياي رنج‌ها و مرارت‌هايي است كه او در تقابل با طيف‌ها و گروه‌هاي مختلف مشاهده كرد و زخم‌هاي كاري بر تن روح بي آلايشش بر جاي گذاشت و اين همه نتيجه پايمردي و ايستادگي او بر انديشه‌هايي بود كه به آنها اعتقاد راسخ داشت.

 

ترديدي نيست كه مجموعه مستند «روايت فتح» ماندگارترين و اصيل ترين اثر به جايي مانده در حوزه سينمايي مستند و يكي از گنجينه‌هاي غني برجاي مانده از دفاع هشت ساله ملت مظلوم ايران است.

در ساير حوزه‌ها نيز هر جا كه سيد مرتضي آويني قدم گذاشته، چنين آثاري از او بر جايي مانده است؛ چه در حوزه تجسمي و چه در حوزه ادبيات و چه در حوزه نقد سينما و چه در حوزه شعر و چه در حوزه عرفان و ادب اسلامي.

آثار آويني در تمامي اين حوزه‌ها با ردي از نور منعكس است و انديشه ناب اسلامي او همچنان چراغ‌هاي فروزان انقلاب اسلامي است.

 

طيف متنوع آثار آويني كه از نقد سينمايي جهان تا نريشن‌هاي روايت فتح و از كتاب شهودي فتح خون تا بررسي توسعه و تمدن غرب را شامل مي شود و اين همه منظومه‌اي است در آستانه وحدتي يگانه كه آبشخورش ايمان ناب محمدي (ص) است.

امروز جاي خالي سيدمرتضي آويني بويژه در عرصه سينمايي ملي بيش از هميشه خالي است او كه به راستي مي توانست براي اهالي سينمايي ايران و بويژه نيروهاي انقلابي و اسلامي يك مقتداي تمام عيار و يك رهبر معتبر و يك تئوري پرداز جامع و مانع باشد.

 

جاي خالي سيد مرتضي آويني زماني مشهودتر مي شود كه عرصه‌هاي مختلف فرهنگ و هنر كشور معركه حرافان بي سوادي شده كه در فقدان شيرهاي شرزه، زمان و زمين را فرصتي براي معركه روباه صفتي خود يافته‌اند.

با گذشت بيش از هجده سال از شهادت سيد مرتضي آويني، اما همچنان انديشه و آثار به جاي مانده از او ماوايي براي علاقه مندان و عاشقان به هنر اصيل انقلابي و اسلامي بوده و رهپويان اين عرصه گنجينه‌هاي به جاي مانده از آن جان تابناك را همچون گوهرهاي شب افروز چراغي براي حركت خود مي دانند.

 

روحش شاد و راهش پر رهرو باد./انتهاي پيام/