امام خمینی(ره)؛ رهروی که راهبر شد

گروه سياسي «خبرگزاری دانشجو»؛ رشید سلطانپور دهکردی دانشجوی دانشگاه شهرکرد در پنجاه و هشتمین شماره نشریه «برید» بسیج دانشجویی در یادداشتی با عنوان «امام خمینی (ره)، رهروی که راهبر شد» آورده است: تا به حال بارها با انسان های سیگاری رو به رو شده اید، انسان هایی که سال ها در دام این عادت، گرفتار مانده اند. در دانشگاه هم که محل فکر، عقل و منطق است، این مسئله مبتلایانی دارد.

 

این امکان وجود دارد که یک فرد سیگاری در اثر مشاهده مضرات سیگار، یا به علل دیگر، تصمیم به ترک سیگار بگیرد، اما چند تن از این افراد، موفق شده اند؟ عده معدودی هستند که موفق می شوند سیگار را برای همیشه ترک کنند و دوباره سراغی از آن نگیرند. (حتما احساس می کنید آغاز متن با تیتر آن تناسب ندارد. صبر کنید، صبور از صبر خود ضرر نمی کند.) مثالی بود از یک عادت. همیشه اگر بحثی با مسائل محسوس تر جا بیفتد، موثرتر است و عادت سیگار کشیدن را از این جهت طرح کردیم. تا به حال با عادت های خود مبارزه کرده اید؟ همان عادت هایی که آنها را نمی پسندید. چه تعدادی از انسان ها، همت و پشتکار مبارزه با عادت های خود را دارند؟ تصدیق می کنید که حتی مبارزه با یک عادت و پیروزی بر آن هم ارزشمند است.

 

حال، هر چه یک انسان بتواند صفات و عادات شایسته را در خود تقویت کند، ارزش انسانی او بالاتر و والاتر خواهد بود. انسان دوستی، خیرخواهی، خوش خلقی، احترام به سایرین و... .اینها صفاتی هستند که هر انسان سالمی از هر مرام و مسلکی که باشد، برای خود و دیگران آنها را می پسندد. انسان های کمی پیدا می شوند که مبنای زندگی خود را بر اصلاح قرار دهند؛ یعنی حرکت از یک نقطه نامطلوب به سمت یک نقطه متعالی و پیروزمندانه.

 

همه قبول داریم که اگر انسانی خود را از نقطه صفر، به نقاط عالی انسانی رسانده باشد، شایسته احترام و الگو قرار گرفتن است.(اگر می خواهید بگویید بر سر چیستی نقطه متعالی بحث داریم، صبر کنید. صبور از صبر خود ضرر نمی کند.) مثلاً برای شما چقدر مطلوب هستند، آن دسته از دانشجویانی که عادت تنبلی و یا شب امتحانی درس خواندن را به مطالعه مداوم و تأثیرگذار، تبدیل کرده باشند. مسلماً این قبیل دانشجویان، حتی اگر خودتان هم جزوشان نباشید، برای شما مطلوبیت دارند.

 

در تاریخ زندگی انسان بر روی زمین، میزان توفیق افراد، در مسیر اصلاح خود، بسیار متفاوت بوده است و قلل این راه دشوار، معدود و اندک هستند. گاهی اصلاح این افرد از دایره خود، فراتر رفته و مثلاً خانواده را هم تحت تأثیر قرار می دهد، به همین میزان ارزش و احترام این اصلاح، بیشتر خواهد شد. حال اگر این اصلاح، یک جامعه را در بر بگیرد، قدر و ارزش آن چقدر خواهد بود؟ اگر فردی از اصلاح خود شروع کند و در گام های بعدی به اصلاح جامعه روی بیاورد و جامعه را هم به سمت شکوفایی سوق بدهد، چقدر با ارزش خواهد بود؟ (فکر کنم نقطه ارتباط ابتدای متن با تیتر، نمایان شده باشد.)

 

آری، همت کمی نمی خواهد، دل کندن از خوشی و بی خیالی و بی تفاوتی و راحتی شکم پرستی و دل را به دریای مشکلات زدن و رو در رو شدن با حسودان و کینه توزان و بد دلان و خسته نشدن و مبارزه کردن و از پا نایستادن، آن هم نه یک روز و دو روز، یک عمر (که در فردی که مطلب در وصف او نوشته شده به تمامه دیده می شد.)، اما برویم به سراغ چیستی نقطه متعالی.

 

اسلام، اسلام همان مکتبی است که شخص و جامعه را به سوی زیبایی ها و کمالات حقیقی هدایت می کند و از زشتی ها و کژی ها و دور شدن از اهداف حقیقی، بر حذر می دارد. واضح است که این جمله یک ادعاست البته تحقیق درستی آن اگر برایتان روشن نباشد، انصافاً برای طالبش، کار دشواری نیست. بیشتر از اینکه پرداختن به حل این مطلب، در این نوشته کوتاه، تأثیرگذار باشد، تلاش همراه با عطش کشف حقیقت، توسط خود خواننده می تواند او را به درک یقینی از آن برساند. پس اگر با ادعای ذکر شده اصطکاک پیدا کردید، پیشنهاد ما چنین بود که گذشت.

 

البته یکی از راه های روشن شدن این جملات، جستجو برای مصداق های تحقق آنهاست که در اینجا هم، مشت ما پر است. یک نمونه اعلای آن، شخصی است به نام «سید روح ا... الموسوی الخمینی سلام ا... علیه». امام شخصیتی بود که با همت و عزم وصف ناشدنی خود، توسط مطهِّر حقیقی اسلام ناب، وجود خود را مطهَّر کرد و در ادامه همین طهارت خود، وظیفه دانست به پاکی جامعه اش هم بپردازد و با تلاش درخور تحسین خود، آنها را هم به سمت این راه روشن و سعادت بخش رهنمون شد.

 

ايشان همان رهرو راستین صراط حقیقت بود که در مسیر همین رهروی، به راهبری بزرگ برای این راه هم تبدیل شد. شاهد ما برای توفیقات شخصی ايشان در اثر سر سپردن به اسلام ناب، جملات وصیت نامه اش است که حتماً شنیده اید. انصافاً کمتر کسی پیدا می شود که در لحظات آخر عمر، به جای گفتن از حرف های ناامید کننده و اظهار پشیمانی از عمر به هدر رفته، این طور با اظهار آرام بودن و اطمینان خود، به استقبال مرگ برود که این برای اهل تذکر، خود دریایی از حرف است.

 

شاهدمان برای توفیقات جامعه ای که امام(ره)، آن را در مسیر اسلام ناب قرار داده هم که جلوی چشممان است. اقتدار و پیشرفت نظام جمهوری اسلامی ایران در جهان؛ همان نظامی که با دستان پر برکت امام(ره) پایه گذاری شد البته همه اینها بررسی های مصداقی بود.

 

انسان موجودی است که تفکر می کند و حقانیت اسلام هم در پس تفکر عمیق نهفته است. در اینجا به ذکر یک نکته اساسی می پردازیم. اگر شما خودتان، ذره ای شک داشته باشید که مسئله ای را درست حل کرده اید یا خیر، هیچ وقت به دیگران توصیه می کنید که بروند و هر چقدر می خواهند بر روی درستی راه حل شما اندیشه کنند؟ حال اگر یک ایده برای زندگی سعادتمندانه به خودش شک داشته باشد یا ضعیف باشد، توصیه به جستجوی عقلی و تفکر در خود را به دیگران خواهد داشت؟ مسلماً خیر. پس این خود می تواند نشانه خوبی برای حقانیت باشد که متون دین ما به تفکر در حقانیت خودشان بسیار توصیه کرده اند.

 

قرآن ما مسلمانان، تا بخواهید و به اسم های مختلف به تفکر، تعقل، تدبر و تفقه در آیات خودش توصیه کرده است، کما اینکه مسلمانان هم با بصیرت خود، این راه را طی کرده اند و شاخه ای به نام فلسفه و حکمت الهی را بنا نهاده اند که روز به روز هم خدشه ناپذیر تر و مستحکم تر و تراش خورده تر شده است؛ همان شاخه ای که امام بزرگوار ما هم از قله های آن بود و به اعماق دست نیافتنی آن دست یافته بود. جملات به ظاهر ساده اما حکیمانه آن مرد آسمانی، حکایت از غواصی او در عمق عمیق بحر فلسفه و عرفان داشت. این روزها رنگ و بوی آن عزیز را دارند.

 

وظیفه خود دانستیم یاد او را در میان قشر ارزشمند دانشجو تازه کنیم تا ما هم به قدر وسعمان یاری دهنده راه شیرین و حلاوت بخش اسلام ناب محمدی باشیم. 14 خرداد، سالروز عروج ملکوتی آن عارف حقیقی و شیعه ناب مولای متقیان حضرت علی(ع)، حضرت امام خمینی رضوان ا... علیه و چهل و هشتمین سالگرد قیام خونین 15 خرداد، بر همه شیفتگان و دلدادگان آن رهبر عظیم الشأن تسلیت باد./انتهای پیام/