مسئولان با دادن وعدههاي غير عملي راه به كجا ميبرند؟
به نظر ميرسد دادن وعدههاي غيرعملي و بعضا عجيب در ميان مسئولان به سنت و بدعتي نامطلوب تبديل شده است كه اين خود باعث بروز نااميدي بيشتري در ميان مردم مي شود.
گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ اميد آفريني يكي از لازمههاي رشد و شكوفايي هر كشوري است؛ چرا كه اميد به زندگي باعث ميشود كه كارها با انرژي و توان بيشتري انجام شود و همين امر موجبات رشد و تعالي كشور را فراهم مي كند.
رهبر معظم انقلاب هم اخيرا در ديداري كه با اعضاي اتاق بازرگاني ايران و تهران داشتند، اظهار كردند كه باید از سیاه نمایی درباره وضعیت اقتصادی پرهیز کرد، ايشان شرط موفقیت در جهاد عظیم اقتصادی را برآورد امید آفرین از شرایط کشور دانستند، مسئلهاي كه دشمنان انقلاب اسلامي ايران همواره بر آن نظر داشتند و به اشاعه ياس و نااميدي براي اختلال در كشورمان مشغول بوده و هستند.
اما در اين ميان شاهد مسئله ديگري نيز هستيم كه به طور غير مستقيم موجبات نارضايتي مردم از مسئولان را فراهم كرده است. دادن وعدههاي بزرگ كه عمل به آنها كار سخت و دشواري است باعث شده است كه با توجه به وقفهاي كه در اين امور بوجود مي آيد نوعي بدبيني به وعدهها و عملكرد مسئولان ايجاد شود.
در همين راستا احمد توكلي، نماينده مردم تهران با اشاره به سه وعده رئيس جمهور مبني بر «اعطاي 1000 متر زمين به هر خانوار ايراني»، «اعطاي 7 ميليارد دلار از موجودي صندوق توسعه ملي به مسكن مهر» و «پيشنهاد رئيس جمهور براي پذيرش دو برابري دانشجويان در مقطع دكترا» نسبت به شيوع اين پديده در ميان مسئولان هشدار داده و بيان ميكند: درباره همان سه مورد ذکر شده، کمی اطلاعات نسبت به امکانات کشور و نیز دانستن قانون بر نادرستی طرح گواهی می دهد.
در اینجا نقد کارشناسی آن مواضع مقصود نیست، تنها قصد جلب توجه نسبت به این سوال است که چرا رئيس جمهور بدون اعتنا به قوانین و کار کارشناسی مطالبات مردم را بالا می برد؟
وي تصريح مي كند: جلب رضایت خاطر عمومی از وظایف مسلم همه دولت هاست. شرط ضروری این کار کاهش شکاف سطح مطالبات و امکانات است. هرچه این شکاف کمتر باشد، رضایت خاطر عمومی بیشتر است و برعکس افزایش این شکاف نارضایتی مردم را در پی دارد. معمولاً مخالفان دولت ها برای انصراف اعتماد عمومی از دولت حاکم، بر مطالبات دامن می زنند تا با افزایش این فاصله از مقبولیت و مشروعیت دولت بکاهند.
نادر قاضي پور، نماينده اروميه نيز با بیان اینکه وعده رئیس جمهور در خصوص اعطاي هزار متر زمين به هر خانوار برخلاف اصل 45 قانون اساسی است و در جامعه التهاب آفرینی می کند، گفت: بر اساس این اصل انفال و ثروت های عمومی از قبیل زمین های موات یا رها شده، معادن، دریاها، دریاچه ها، رودخانه ها و سایر آب های عمومی، کوه ها، دره ها، جنگل ها، نیزارها، بیشه های طبیعی، مراتعی که حریم نیست، ارث بدون وارث و اموال مجهول المالک و اموال عمومی که از غاصبین مسترد می شود، در اختیار حکومت اسلامی است تا بر طبق مصالح عامه نسبت به آنها عمل نماید. بنابراین رئیس جمهور نباید چنین وعده ای می داد و باید بداند که سیاست های کلی نظام را مقام معظم رهبری تنظیم می کند.
البته بايد گفت كه وعدههاي دولت فقط شامل همين سه موردي كه احمد توكلي بدانها اشاره دارد، نيست بلكه مباحثي چون «اشتغالزايي دولت براي 2 و نيم ميليون بي كار»، «افزايش يارانههاي نقدي» و «اعطاي يك ميليون به هر نوزاد» و ... از ديگر مواردي است كه دولت مردم را به تحقق آنها وعده داده است.
اما به نظر مي رسد اين امر تنها از جانب رئيس جمهور صورت نمي گيرد؛ چراكه وزراي دولت در زمينه هاي مسكن و اشتغال و ... نيز به تكرار وعده هاي بعضا غير عملي مي پردازند كه اين خود باعث بروز نااميدي بيشتري در ميان مردم مي شود.
كارشناسان اعتقاد دارند دادن وعدههاي غير عملي نه تنها باعث بي اعتباري دولت و حكومت نزد مردم مي شود بلكه موجب نارضايتي عوام را نيز بوجود خواهد آورد و باعث تشديد نااميدي مي شود و اين خود يكي از عوامل عدم رشد و توسعه كشور را فراهم مي آورد كه مسئولان بايد بدان توجه لازم را داشته باشند.
لینک کپی شد
گزارش خطا