نیویورک تایمز: توافق بهتر از برجام برای آمریکا کاری بسیار دشوار است

 به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو، روزنامه "نیویورک تایمز" در گزارشی با اشاره به «چالش‌های دستیابی به توافقی بسیار بهتر با ایران» نوشت: دو ماه است که جنگ با ایران تیتر اول رسانه‌ها بوده. اما حالا که آتش‌بس برقرار شده، تمرکز از میدان جنگ به میز مذاکره منتقل شده است. دیپلماسی به سبک ترامپ، درست شبیه جنگ به سبک ترامپ است؛ سرشار از غریزه و پیام‌های متناقض که اغلب با حروف بزرگ منتشر می‌شوند. همراه با چرخش‌های ناگهانی، مثل همین آخر هفته که قرار بود استیو ویتکاف و جرد کوشنر به پاکستان بروند، تا وقتی که ناگهان نرفتند.

در این گزارش آمده است: دنبال کردن پیچ‌وخم‌های این ماجرا آسان نیست. اما یک معیار مفید برای سنجش نتیجه نهایی وجود دارد: هر توافقی که ترامپ با ایران می‌بندد، آیا از توافق هسته‌ای که در ۲۰۱۸ از آن خارج شد بهتر خواهد بود؟ امروز می‌نویسیم که چرا این کار دشوار است.

آخرین باری که آمریکا با ایران به توافق رسید...

این روزنامه خاطرنشان کرد: دو سال تقریباً طول کشید، ده‌ها جلسه برگزار شد و انبوهی از دیپلمات‌ها، متخصصان هسته‌ای و عوامل سیا هم پشت میز مذاکره و هم در داخل کشور درگیر بودند. این ۱۱ سال پیش بود، زمانی که اوباما برجام را امضا کرد؛ سندی ۱۶۰ صفحه‌ای با پنج پیوست فنی که محدودیت‌های برنامه هسته‌ای ایران را تشریح می‌کرد و عمدتاً به آنچه وعده داده بود عمل کرد.

نیویورک تایمز با بیان اینکه این همان توافقی است که ترامپ در ۲۰۱۸ پاره کرد، افزود: حالا ترامپ وعده می‌دهد چیزی «بسیار بهتر» به دست آورد. اما این کار را با مذاکره‌کنندگانی انجام می‌دهد که مسلط به موضوع نیستند، در زمانی که ایران اهرم فشار جدیدی در تنگه هرمز پیدا کرده و ترامپ خودش زیر فشار زمان است تا پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای در پاییز، جنگ و آثار فاجعه‌بار آن بر قیمت بنزین را پایان دهد.

این گزارش می‌افزاید: تصمیم به خروج از برجام، ایران را واداشت با غنای بالاتر اورانیوم غنی‌سازی کند و به گفته بسیاری، جهان را به مسیری انداخت که به جنگ کنونی ختم شد. ترامپ می‌داند نتایج این جنگ با هر توافقی که بعد از آن بیاید سنجیده می‌شود، اما بهتر توافق کردن از برجام در این شرایط، کاری بسیار دشوار است. شاید همین یکی از دلایلی باشد که مذاکرات قبل از شروع واقعی، به بن‌بست رسیده‌اند.

شیطان در جزئیات است

نویسنده این گزارش با اشاره به گفتگوی خود با دیوید سنگر، خبرنگار کاخ سفید و امنیت ملی نیویورک‌تایمز که مذاکرات برجام را پوشش داده بود، نوشت: آن توافق یک هدف اصلی داشت: ایران را حداقل یک سال از توانایی ساخت بمب هسته‌ای دور نگه دارد. برای این منظور، ایران در ازای رفع تحریم‌ها متعهد شد به سه شرط اصلی:

- ۹۷ درصد از مواد هسته‌ای خود را از کشور خارج کند تا کمتر از حد لازم برای ساخت بمب باقی بماند

- غنی‌سازی اورانیوم را به ۳.۶۷ درصد محدود کند؛ سطح سوخت نیروگاهی، بسیار پایین‌تر از درجه بمب

- تحت نظارت فشرده آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار گیرد

وی افزود: حالا باید دید آیا ترامپ در شرایطی کاملاً متفاوت و با تیمی کاملاً متفاوت می‌تواند از این بهتر عمل کند؟! مذاکره‌کننده اصلی اوباما همیشه با گروه بزرگی از متخصصان سر میز می‌نشست. کارشناس ارشد سیا در امور ایران اغلب در اتاق بود. وزیر انرژی، متخصص طراحی سلاح هسته‌ای هم حضور داشت.

نیویورک تایمز می‌نویسد: تیم ترامپ چنین ملازمانی ندارد. تاکنون افراد اصلی در مذاکرات محدود معاون رئیس‌جمهور جی‌دی ونس، داماد ترامپ جرد کوشنر و فرستاده ویژه استیو ویتکاف بوده‌اند؛ دو نفر آخر مهارت‌های چانه‌زنی‌شان را از معاملات املاک و مستغلات نیویورک کسب کرده‌اند. وزیر خارجه فعلی ایران، عباس عراقچی، در زمان مذاکرات برجام معاون مذاکره‌کننده بود.