جنگ با ایران پنتاگون را به تنگنا انداخت/ زرادخانه موشکی آمریکا زیر فشار سیاست تروریستی ترامپ

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو، تصویری که دولت دونالد ترامپ از «قدرت بی‌پایان» ارتش آمریکا ارائه می‌کرد، حالا با گزارش‌های منتشرشده از درون خود واشنگتن با واقعیتی متفاوت روبه‌رو شده است؛ جنگ با ایران نه‌تنها میلیاردها دلار از منابع آمریکا را بلعیده، بلکه ذخایر برخی از مهم‌ترین موشک‌های این کشور را نیز به سطحی رسانده که کارشناسان آمریکایی درباره پیامدهای آن برای دیگر جبهه‌های احتمالی هشدار می‌دهند.

واشنگتن‌پست گزارش داده است که هزینه‌های جنگ با ایران، پنتاگون را با کمبود فوری منابع مالی مواجه کرده؛ تا جایی که برخی بودجه‌های عملیاتی در آستانه اتمام قرار گرفته و وزارت دفاع آمریکا ناچار شده بخشی از آموزش‌ها و تعمیر و نگهداری تجهیزات را محدود کند.

صورت‌حساب جنگ به انبارهای موشکی رسید

مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی آمریکا، CSIS، برآورد کرده است که استفاده گسترده از سامانه‌های پدافندی در جنگ ایران، موجودی رهگیرهای پاتریوت آمریکا را به کمتر از هزار فروند و موجودی تاد را به حدود ۲۵۰ فروند رسانده است. این مرکز هشدار داده کاهش ذخایر ممکن است آمریکا و متحدانش را وادار کند در استفاده از رهگیرها ریسک بیشتری بپذیرند.

پاتریوت و تاد از مهم‌ترین ابزارهای آمریکا برای مقابله با موشک‌های بالستیک هستند و برخلاف تصویری که واشنگتن از ظرفیت نامحدود نظامی خود ساخته، جایگزینی سریع برای آنها وجود ندارد.

CSIS همچنین تأکید کرده است که بازسازی ذخایر موشکی آمریکا یک پروژه چندساله خواهد بود و مصرف گسترده تاماهاوک، پاتریوت و تاد در جنگ ایران، یک «پنجره آسیب‌پذیری» برای ارتش آمریکا در صورت شکل‌گیری بحرانی دیگر، به‌ویژه در اقیانوس آرام غربی، ایجاد کرده است.

از «ایران نمی‌تواند دوام بیاورد» تا نگرانی از کمبود مهمات

این وضعیت در حالی رقم خورده که پیت هگست، وزیر دفاع ترامپ، در ماه‌های نخست جنگ تلاش می‌کرد نگرانی‌ها درباره کاهش ذخایر را کم‌اهمیت جلوه دهد.

واشنگتن‌پست پیش‌تر گزارش کرده بود که هگست مدعی شده بود «ایران نمی‌تواند بیشتر از ما دوام بیاورد»؛ اما همان گزارش تأکید داشت ذخایر مهمات آمریکا پس از سال‌ها مصرف و ورود دولت ترامپ به چندین عملیات نظامی، تحت فشار قرار گرفته است.

حتی شماری از مقام‌های آمریکایی به واشنگتن‌پست گفته‌اند روایت خوش‌بینانه هگست درباره وضعیت جنگ با واقعیات میدان همخوانی ندارد و ممکن است تصویری گمراه‌کننده از شرایط به رئیس‌جمهور و افکار عمومی ارائه دهد.

به بیان دیگر، فاصله میان تبلیغات رسمی دولت ترامپ و محاسبات نظامی پنتاگون، هرچه جنگ طولانی‌تر شده، آشکارتر شده است.

جنگی که پیش از آغاز هم درباره آن هشدار داده بودند

نکته قابل توجه آن است که بحران مهمات برای فرماندهان آمریکایی غافلگیرکننده نبود.

واشنگتن‌پست در فوریه گزارش داده بود ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، پیش از آغاز عملیات گسترده علیه ایران به ترامپ هشدار داده بود که کمبود برخی مهمات حیاتی می‌تواند خطر عملیات را افزایش دهد.

با این حال، واشنگتن وارد جنگ شد و اکنون همان هشداری که پیش از درگیری مطرح شده بود، به یکی از مشکلات جدی پنتاگون تبدیل شده است.

کارخانه‌های اسلحه‌سازی مأمور پر کردن انبارها

اکنون وزارت دفاع آمریکا برای جبران حجم عظیم مهمات مصرف‌شده، به افزایش ظرفیت صنایع نظامی روی آورده است.

اما مسئله‌ای که با پول به‌تنهایی حل نمی‌شود، زمان است. افزایش ظرفیت کارخانه، ساخت خطوط تولید جدید و تحویل هزاران رهگیر پیشرفته فرایندی چندساله است؛ در حالی که جنگ، مهمات را با سرعتی بسیار بیشتر از سرعت تولید مصرف کرده است.

بررسی‌های CSIS نشان می‌دهد حجم استفاده از پاتریوت و تاد در جنگ ایران آن‌قدر بالا بوده که ذخایر باقی‌مانده می‌تواند حتی توان آمریکا برای یک درگیری احتمالی در شرق آسیا را تحت تأثیر قرار دهد.

میلیاردها دلار دیگر برای ترمیم ماشین جنگی

برای دولت ترامپ، راه‌حل بار دیگر افزایش هزینه‌های نظامی است.

در حالی که جنگ ایران خود میلیاردها دلار هزینه روی دست مالیات‌دهندگان آمریکایی گذاشته، پنتاگون اکنون برای جبران مهمات مصرف‌شده و بازسازی توان رزمی به منابع مالی بیشتری نیاز دارد.

در واقع، چرخه‌ای شکل گرفته که در آن جنگ، ذخایر تسلیحاتی را کاهش می‌دهد؛ کاهش ذخایر به قراردادهای چندده‌میلیارددلاری جدید منجر می‌شود و این قراردادها نیز بودجه نظامی بزرگ‌تری را طلب می‌کنند.

نتیجه، تصویری متفاوت از نمایش قدرتی است که کاخ سفید در ماه‌های گذشته ارائه کرده است: ارتشی که قرار بود توان نظامی نامحدود آمریکا را به نمایش بگذارد، اکنون برای پر کردن انبارهایی که در جنگ ایران خالی کرده، به تزریق ده‌ها میلیارد دلار، افزایش تولید کارخانه‌ها و چند سال زمان نیاز دارد.

جنگ ایران یک واقعیت را بیش از هر زمان دیگری آشکار کرده است؛ حتی بزرگ‌ترین بودجه نظامی جهان نیز نمی‌تواند محدودیت تولید، زمان و فرسایش جنگ با ایران را با شعارهای سیاسی جبران کند.