چرا مصر از ورود نظامی مستقیم به جنگ یمن میترسد؟
در حالی که ریاض برای مهار پیشرویهای انصارالله در دریای سرخ و تنگه بابالمندب، به دنبال حمایت نظامی گسترده مصر است، قاهره با نگاهی به تاریخ تلخ مداخلات پیشین خود، رویکردی بسیار محتاطانه را در پیش گرفته است. ترس مصر از تکرار «تلههای راهبردی» و اولویت دادن به امنیت دریایی بر جنگهای زمینی، باعث شده تا السیسی از هرگونه درگیری مستقیم در خاک یمن دوری کند.
مصر ترجیح میدهد تنها از سیستم دریایی دفاع کند و از پذیرفتن مسئولیتهای نظامی در داخل خاک یمن بپرهیزد تا دوباره در تله راهبردی دهه ۶۰ نیفتد.
گروه بینالملل خبرگزاری دانشجو_ بررسی تحولات اخیر و دیدارهای سطح بالای بین محمد بن سلمان و عبدالفتاح السیسی نشان میدهد که مصر در حالی که امنیت دریای سرخ را حیاتی میداند، اما از ورود نظامی به داخل خاک یمن بهشدت واهمه دارد. این ترس ریشه در حافظه تاریخی دهه ۱۹۶۰ میلادی دارد؛ دورانی که جمال عبدالناصر، رهبر وقت مصر، دهها هزار سرباز را به جنگ داخلی یمن شمالی فرستاد.
این مداخله طولانی و پرهزینه که با تلفات انسانی و مالی گسترده همراه بود، نتایج اندکی به همراه داشت و در نهایت به شکست منجر شد. تحلیلگران معنوقند که یمن به مصر آموخت یک مداخله بهظاهر محدود، میتواند بهسرعت به یک «تله راهبردی» تبدیل شود که تمام توان ملی یک کشور را میبلعد.
تضاد امنیت ملی و وابستگیهای اقتصادی
قاهره اکنون در موقعیت دشواری قرار دارد. از یک سو، کنترل انصارالله بر تنگه بابالمندب، درآمدات ارزی کانال سوئز را تهدید میکند و مصر را مجبور میکند برای حمایت از کشتیرانی، با عربستان همکاری کند. اما از سوی دیگر، ورود به جنگ زمینی در یمن، نه تنها ریسک نظامی بالایی دارد، بلکه میتواند روابط اقتصادی مصر با امارات متحده عربی را که بزرگترین سرمایهگذار در اقتصاد این کشور است، تحت تأثیر قرار دهد.
امارات در برخی پروندههای یمن و سودان با رویکرد ریاض تفاوت دارد و قاهره نمیخواهد با یک انتخاب تکبعدی، سرمایههای عظیم ابوظبی را از دست بدهد.
ناکامی ائتلافهای منطقهای و راهکار سیاسی
ناکامی ائتلافهای چندجانبه در مهار حوثیها، مصر را متقاعد کرده است که هیچ راهکار نظامی آمادهای برای یمن وجود ندارد و تنها راه، توافقات سیاسی است.
بسیاری از تحلیلگران معتقدند که تلاشهای عربستان برای ایجاد ائتلافهای چندجانبه با ترکیه و پاکستان یا جلب حمایتهای نظامی از دولت ترامپ، نتایج درخور توجهی در بازدارندگی پیش روی ایران و متحدانش نداشته است. همین موضوع باعث شده تا مصر به جای تکیه بر راهکارهای نظامی، بر «راهکار سیاسی جامع و پایدار» تأکید کند.
در نهایت، استراتژی فعلی مصر بر پایه «تفکیکگری» است؛ یعنی در مسائل امنیتی و نظارت بر دریای سرخ در کنار عربستان باشد، اما از هرگونه درگیری مستقیم نظامی در خاک یمن که منجر به تلفات انسانی و هزینههای راهبردی شود، دوری کند تا از تکرار اشتباهات تاریخی گذشته جلوگیری نماید.
لینک کپی شد
گزارش خطا
اخبار مرتبط
