بارخدایا! روزه‌ام را روزه خدايي كن

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، زهرا منصورنیا؛ خداوندا روزه ام را که به یاد تو و به خاطر تو در گلوی سوزان تابستان حفظ می کنم روزه ای خدایی کن تا یاد گیرم که فردای قیامت در صحرای محشرت چگونه تاب تشنگی و گرسنگی حقیقی را داشته باشم.

 

خداوندا! مکثم را در قرائت قرآنت در خواندن فرموده های عزیزت ببخشا که من ناتوانم و رنجور از ضعف بدنم، خدایا «ارحم ضعف بدنی».

 

می دانم که خود سعی می کنی در این ماه خاطراتی خوش به همرام داشته باشم و حتی آنگاه که از فقر مالی و معنوی ام به تو پناه می آورم تو با دست و رویی گشاده در ماه من مرا می پذیری و غنی ام می کنی و دارا.

 

خداوندا! مرا عبد خود کن که می خواهم ،خود تحفه بندگی و خدمتگزاری ام را بر من عطا کنی و شرف و آبرویم دهی بحق نفس پاک خوش نامان و عزت شریفت.

 

به شرف خداوندی خدا قسم که لذتی در پوست بر استخوان چسبیدن در ماه نفس های مطهر ،ماه ما، ماه خداست که در هیچ شادی نیست؛ مگر در فردوس خودش با حالی مست از بودن در کنار حق.

 

ای بهانه بودن آسمان ها و زمین، در این روزها که خود مرا دعوت کرده ای جانم را جسمم را آنگونه پاک کن که آتش خشم جهنم از نزدیک شدن به من شرم داشته باشد، خواسته ام برای من بسیار است و برای تو بسیار ناچیز ، پس بحق بزرگی ات مرا در پناه خود دار.

 

نمی دانم دیگر چه بگویم تنها دستان خالی ام را بالا می آورم و سر خم می کنم در پیشگاه والایت.