مردم و نيروهاي سپاه، پاوه را از خطر سقوط نجات دادند

گروه فرهنگی «خبرگزاري دانشجو»، سردار حاجي علياني، مسئول دبيرخانه پدافند غيرعامل در گفت‌وگویی تفصیلی به بیان خاطراتی از روزهای اشغال پاوه توسط عناصر ضد انقلاب پرداخت که در زیر می خوانیم:

 

 در همان روزهاي اول كه نيروهاي انقلابي مشغول سركوب و پاكسازي عناصر طاغوتي و ستم شاهي از پيكره نظام بودند، خلق‌هاي مختلفي چون خلق ترك، عرب، بلوچ، كرد و در داخل كشور چريك‌هاي فدايي خلق، گروه چپ و كمونيسم با اشاره دشمنان انقلاب به شكل ميتينگ، جنگ‌هاي مسلحانه و اخلال در برنامه‌ها و كارهاي نيروهاي انقلابي با هدف تكه تكه كردن اين كشور دست به كار شدند.

 

از جمله اقدامات گروهك منافقان، حزب مجاهد و خلق كرد داغدار كردن مردم بوكان، مهاباد، سنندج و بانه بود، شروع جنگ مسلحانه منافقان با مردم كردستان طعم شيرين پيروزي انقلاب را در واپسين روزهاي انقلاب به كام مردم كردستان تلخ كرد.

 

گروهك منافقان در ابتداي سال 58، جنگ مريوان را راه انداختند و سپاه مريوان را محاصره كرده، و 18 نفر از نيروهاي بومي مريوان را مقابل چشم مردم اين شهر ذبح كردند.

 

خلق كرد نیز با هدف تشكيل يك كردستان بزرگ و ايجاد يك منطقه جداگانه براي كردها دست به اين اقدامات مي زد و اين در حالي بود كه 18 نفر از كردهاي مريوان را با بي رحمي تمام ذبح كردند.

 

خبر حمله به مريوان به كرمانشاه رسيد و نيروهاي سپاه از كرمانشاه براي ياري مردم به مريوان اعزام شدند، اما چون دولت ملي گراي آن زمان اراده‌اش بر اين بود كه جنگي رخ ندهد به تعبير ديگر مي خواست انقلاب را به جاي دشمني ذبح كند، مانع از برخورد با منحرفان و معترضان در كشور شود و هيئت حسن نيت به سرپرستي آقاي فروهر، وزير كار و امور اجتماعي آن زمان نگذاشت در مريوان با حزب دمكرات برخورد شود و در نهايت سپاه اعزامي به استان كرمانشاه بازگشت.

 

چند روز نگذشت كه تهديدها و دامنه درگيري‌ها از كردستان به كرمانشاه گسترش يافت و «پاوه» از شهرستان‌هاي استان كرمانشاه و مركز «اورامانات» به محاصره منافقان درآمد.

 

ابتداي شهرستان پاوه مله پلنگان(گردنه پلنگان) مسير زميني ورود به پاوه توسط حزب دموكرات مسدود شد و بعد از مسدود كردن مسيرزميني ورود به پاوه اين حزب نامه‌اي خطاب به حضرت امام خميني(ره) نوشت كه در اين نامه آمده بود كه كردستان در حال انفجار است و باني اين آشوب و انفجار ارتش است و بايد علاوه بر سپاه، ارتش نيز از آنجا بيرون رود.

 

 

بعد از اين نامه در روستاي قوري قلعه از روستاهاي شهرستان پاوه، تحصني از فراري‌ها، ملي گراها و عناصر ضد انقلاب و عناصر مهاجم ترتيب داده شد و در اين تحصن قطعنامه‌اي صادر كردند و طي اين قطعنامه خواستار اخراج سپاه از اورامانات همچون كردستان شدند و همچنين خواستار منحل شدن دادگاه انقلاب و نظام، و ايجاد يك دولت خودمختار شدند.

 

بعد از صدور اين قطعنامه مردم پاوه در مقابل فرمانداري تجمع كرده، و در قطعنامه‌اي از سپاه و نظام و دادگاه انقلاب حمايت كردند و از مسئولان كرمانشاه درخواست كمك كردند.

 

سپهري پور، استاندار  كرمانشاه و سرهنگ كريمي، فرمانده ژاندارمري كرمانشاه سال 58 به پاوه سفر كردند و استاندار با صحبت با مردم پاوه سعي در آرام كردن آنها كرد و سرهنگ كريمي به روستاي قوي قلعه رفت تا با تحصن كنندگان صحبت كند، اما تحصن كنندگان به صحبت‌هاي ايشان توجهي نكردن و تنها هدف آنها ايجاد تشنج و درگيري در منطقه بود، پس از اين ديدار نتيجه‌اي گرفته نشد.

 

 جرقه ديگر در 21 مردادماه 58 زده شد كه يكي از تحصن كنندگان در سراهي باينگان پاوه، در درگيري مصنوعي با يك پاوه اي به تهديد مردم پرداخت و خطاب به فرد پاوه اي گفت: در جواب تجمع در مقابل فرمانداري و حمايت از سپاه و نظام، مردم پاوه را به شدت تنبيه خواهند كرد. 

مردم بعد از اين پيام وحشت كرده، و درخواست جديدي براي اعزام نيرو كردند طي اين درخواست 600 نفر به فرماندهي شهيد اصغر وصالي از كرمانشاه به پاوه اعزام شد، شهيد وصالي پس از حضور در پاوه، 400 نفر از مردم بومي را مسلح كرد.

 

 طي روزهاي 22 و 23 مردادماه حلقه محاصره حزب دمكرات تنگ تر شد و هجوم از هر طرف به پاوه شروع شد و برخي آمارها تعداد منافقان را 8000 نفر اعلام كره‌اند كه اين تعداد از استان كردستان و عراق به پاوه هجوم آوردند.

 

حلقه محاصره در آن دو روز آنقدر زياد شده بود كه نيروهاي موجود در پاوه به سپاه كرمانشاه پيغام دادند كه اگر به داد پاوه نرسيد طي 24 ساعت سقوط خواهد كرد و در پاسخ به اين پيام سپاه كرمانشاه نيروهاي ديگري به پاوه اعزام شد، اما اعزام اين نيروها به صورت هوايي بود چون راه زميني مسدود شده بود و نيروها با هليكوپتر اعزام شدند.

 

شهيد چمران و شهيد فلاحي همراه با اين نيروها به پاوه اعزام شدند من هم يكي از اين نيروهاي اعزامي بودم، عصر به پاوه رسيديم شهيد چمران چهار نقطه بيمارستان در شرق پاوه، پاسگاه نوسود در غرب، تپه ارنش در جنوب شرقي و سپاه در مركز شهر را به عنوان نقاط ويژه مشخص نمود و نيروها را در اين چهارنقطه تقسيم كرد.

 

 ما قرار بود به بيمارستان برويم، اما چون پاسگاه وضعيت ويژه‌تري داشت به فرماندهي شهيد آيت شعباني از نيروهاي دلير سپاه در پاسگاه نوسود مستقر شديم، تاكيد شهيد چمران بر اين بود كه نيروهاي سپاه كرمانشاه در پاسگاه مستقر شوند.

 

درگيري‌ها در شب اول به صورت پراكنده بود، فردا اول صبح دو تيم براي شناسايي مناطق اطراف پاسگاه اعزام شدند تا حضور ضد انقلاب را بررسي كرده، و طبق آمار و اطلاعات بدست آمده برنامه ريزي براي ضلع غربي داشته باشند، ضد انقلاب قصد داشت از جناح غرب و تصرف پاسگاه، سپاه را در مركز شهر منحل نمايد، آنها از روستاي نورياب نوسود كه در جناح غرب است از منطقه مرزي عبور كرده، و به شكل ستوني و به صورت آشكار به سمت شهر در حركت بودند، تعداد ما در مجموع زير 30 نفر بود و اين در حالي است كه هزاران نفر به سمت منطقه در حركت بودند، آن روز تا غروب درگيري داشتيم.

 

شب دوم، درگيري ما خيلي شديد بود؛ به طوري كه ضد انقلاب تا نزديكي سيم خاردارهاي پاسگاه آمده بودند و در درگيري با سلاح‌هاي نزديك زن و نارنجك استفاده مي شد، اين درگيري‌ها تا صبح ادامه داشت، صبح بچه‌ها خسته بودند و دو هليكوپتر در بالاي سر پاسگاه براي مانور دادن بلند شدند تا ضمن دادن روحيه به نيروهاي خودي روحيه دشمن را ضعيف كنند، اما متاسفانه يكي از هليكوپتر كه در ارتفاعات شاهو بلند شده بود به ارتفاعات برخورد كرد و ضمن سقوط، خلبان آن به شهادت رسيد، مشاهده اين حادثه از نظر روحي آسيب زيادي به بچه ها وارد كرد درگيري ها ادامه يافت و ارتفاعات شاهو كه كاملا به پاسگاه مسلط بود به تصرف ضد انقلاب در آمد و اين امر موجب شد تعدادي زيادي از نيروهاي ما شهيد شوند.

 

دراين درگيري ها خبر رسيد كه جناح شرقي (بيمارستان) در شب گذشته به كمبود مهمات رو به رو شده، و دشمن بيمارستان را تصرف كرده است و تمام مجروحان، پزشكان و پرستاران را مصلح كرده اند اين خبر روحيه بچه ها را ضعيف تر كرد؛ چراكه بيمارستان تنها مكاني بود كه مجروحان در آنجا منتقل شده و تحت درمان قرار مي گرفتند چون در آنجا يك سوله براي هلال احمر داير شد و از آنجا مجروحان را با هليكوپتر به كرمانشاه منتقل مي كردند، متاسفانه چون منطقه خاكي بود وقتي يكي از هليكوپترها كه مي خواست مجروحان را انتقال دهد بلند شد گرد و خاك حاصل از چرخش پروانه ها موجب كاهش ديد خلبان گرديد و يكي از پره هاي هليكوپتر به تپه برخورد كرد و شكست و پرده ديگر كه در حال چرخش بود افراد زيادي كه در كنار هليكوپتر حضور داشتند را مجروح، و شهيد كرد در اين حادثه نيز تمام سرنشين هاي هليكوپتر شهيد شدند.

صحنه دلخراش بوجود آمده بود نيروهاي حاضر در پاسگاه اين صحنه را از دوربه طور كامل ديدند، بعد از اين حادثه هر كدام از بچه ها در گوشه اي نشسته و زانوي غم بغل گرفته بودند و ديگر صداي از كسي شنيده نمي شد. وضعيت نابساماني بود. يكي دو ساعت بچه ها به همين شكل بودند تا اينكه قبل از ظهر يكي از بچه ها راديوي خود را روشن كرد. آن ساعت پيام تاريخي امام (ره) از راديو پخش شد، متن پيام به اين صورت بود؛ امام (ره) فرمودند: من به عنوان فرمانده كل قوا به همه نيروهاي ژاندارمري دستور مي دهم به سمت پاوه حركت كنند و اگر كسي كوتاهي كند به شدت با او برخورد خواهد شد.

 

اين پيام امام يك پيام استثنايي بود كه مشابه آن نيز در دوران جنگ تحميلي ديده نشد و به نيروهاي ما يك جان تازه اي داد. با وجود اينكه هنوز نيروي كمكي نيامده بود نيروهاي موجود در پاوه به فرماندهي شهيد چمران سازماندهي شدند.

نيروهاي ما به فرماندهي شهيد چمران و شهيد آيت شعباني به سوي دشمن سرازير شدند و توانستند تا عصر آن منطقه را پاكسازي كنند و كم كم با ورود نيروهاي كمكي تمام شهر پاكسازي شد.