نسیم خنک دستان علی (ع) کجا رفت

گروه فرهنگي «خبرگزاری دانشجو»، زهرا منصورنیا؛ در شب های قدر که برکت و رحمت از آسمان نازل می گردد که «انا انزلناه فی لیله قدر» که کلام حق بر محمد نازل گشت، گوش های چاه از شنیدن صدای ناله های علی از اشک های داغ علی بی نصیب ماند.

 

چاهی که خود باید، در فراق یارش بگريد تا هق هق های علی (ع) تا ابد در گلوی خشک نمناکش بماند.

 

از این پس کودکان بدون نسیم خنک دستان سبز علی در بیابان یتیمی چه خواهند کرد، به راستی آن نسیم دیشب به کجا پر کشید.

 

زاده کعبه که در پناه خود خداوند، در میان انوار بهشتی چشم به دنیای اشرف مخلوقات گشوده، دیشب با شمشیر کینه توزان ترسوی زمینی نشین کم کم آماده سفر به دیار باری تعالی می شود.

 

آنگاه که علی غرق در انفاس بهشتی و خدا بود و محراب مسجد مردم بی وفا، محراب مسجد کوفه غرق در بزرگی و خلوص علی شده بود، چه ناجوانمردانه ابن ملجم مرادی شیر اسلام را زخم دار نمود آن هم زخمی کاری که خون پاکش خوشان گشت و جسمش را به سردی نزدیک ساخت و هر دم به فاطمه نزدیک تر ...