در قلب تهران ماند؛ در قلبها جاودانه شد
به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ در روزهایی که نام و یاد رهبر انقلاب بیش از همیشه در دلهای مردم جاری است، دانشجویان اینبار نه با شعار، بلکه با قلم به میدان آمدهاند. پویش «روایت دانشجو» فرصتی است تا دانشجویان از سراسر کشور، دلنوشتهها، خاطرات، روایتها و احساسات خود درباره رهبر انقلاب را بنویسند؛ روایتهایی که از دل برآمده و قرار است در خبرگزاری دانشجو منتشر شود. این پویش تلاشی است برای ثبت نگاه نسل دانشگاه به شخصیتی که الهامبخش بسیاری از جوانان بوده و روایت این روزها را برای تاریخ ماندگار میکند.
در ادامه، روایت یکی از دانشجویان جامعهشناسی دانشگاه شهید بهشتی را میخوانید.
«من یک دانشجوی جامعه شناسی دانشگاه بهشتی هستم؛ راستش من تا قبل از جنگ خیلی علاقهای به نظام سیاسی و دستگاه حکومت کشور نداشتم، اما وقتی دیدم که رهبری کشور در میانه جنگ در پناهگاه نبود و در دفتر کارش شهید شد به این رهبر سیاسی علاقهمند شدم.
بیشتر که راجع به ایشان تحقیق کردم فهمیدم که زندگی او مانند همه مردم است حتی از برخی مردم نیز زندگی ساده تری داشت.
تعجبم وقتی بیشتر شد که فهمیدم به جز آقای خمینی و آقای خامنهای هیچکدام از رهبران پیشین ایران در خاک کشور از دنیا نرفتند و حتی آقای خامنهای با همه خانوادشان در پایتخت کشور به شهادت رسیدند
بنظرم تشییع این آدم بزرگ باید پرشورترین تشییع در کل دنیا باشد.»
اگر شما هم دانشجو هستید و دلنوشته، خاطره یا روایتی درباره رهبر انقلاب دارید، خبرگزاری دانشجو میزبان قلم شماست. نوشتههای خود را در بخش دیدگاهها (کامنت) با نام و مشخصاتتان برای ما ارسال کنید تا پس از بررسی، با نام خودتان در قالب پویش «روایت دانشجو» منتشر شود.