آينده ليبي در دست مبارزان انقلابي

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ با شروع انقلاب ليبي سرهنگ قذافي كه به واسطه يك كودتاي بدون خون ريزي توانسته بود ساليان درازي رهبري اين كشور را بر عهده بگيرد سياست مشت آهنين را اتخاذ كرد و با معترضان وارد جنگ نظامي شد. با اين رويكرد بود كه غرب به بهانه حمايت از شورشيان و براي ساقط كردن حكومت معمر قذافي حمله نظامي خود را به اين كشور آغاز كرد.

خشونتى که در ليبى وجود داشت در نوع خود بى‌نظير است. براى نخستين بار در انقلاب‌هاى مردمى شاهد حضور جنگنده براى حمله به تظاهرکنندگان بوديم. اما به هر جهت اخبار و اطلاعاتي كه از اين كشور به گوش مي رسد حاكي از آن است كه انقلابيون ليبي توانسته اند با عقب راندن نيروهاي قذافي خود را به شهر طرابلس، پايتخت اين كشور برسانند. اينك به قول انقلابيون اين كشور تنها دريا براي قذافي مانده است و با شكست وي ليبي وارد دوران ديگري از تاريخ خود مي‌شود.

نيروهاي انقلابی امروز اين دغدغه را دارند كه چطور بايد نظم و امنيت را در كشورشان برقرار كنند و اينكه چه كساني بايد زمام امور را در اين كشور انقلابي در دست گيرد. شواهد امر نشان مي دهد كه كشور ليبي يكي از كشورهايي است كه گرفتار انشعاب ها و گروهبندی های قومی و قبیله ای بسياري است و مخالفان ليبييايي كه امروز در مقابل يك هدف مشترك يعني سرنگوني قذافي هم پيمان و متحد شده‌اند، طيف گسترده‌اي از اسلامگراها تا سکولارها و از سوسیالیست ها تا بازرگانان را تشكيل مي‌دهد.

از سوي ديگر ناتو و غرب هم كه چشم به ذخاير نفتي اين كشور دارند با پيروزي انقلابيون ليبي بر نيروهاي قذافي در پيام هاي تبريك مختلف اين پيام را نيز به مردم ليبي و جهان رساندند كه آنها نيز سهمي در سرنگوني معمر قذافي داشته اند و به نظر مي رسد كه براي سهم خواهي در آينده نزديك اقدامات زيادي انجام دهند.

 

از جمله اين اظهار نظرها مي‌توان به سخنان ديويد كامرون، نخست وزير انگليس اشاره كرد كه بيان داشت: انقلاب مردم ليبي انقلاب ما نيست ولي حداقل اين است كه ما هم نقش خود را در آن ايفا كرديم مي‌توانيم احساس غرور كنيم.

وي افزود: بر اساس اطلاعات ما اكثر مناطق طرابلس در حال حاضر تحت كنترل نيروهاي ليبي آزاد قرار دارند ولي در بعضي مناطق هنوز درگيري هاي شديدي درجريان است.
 

 

سخنان كامرون در خصوص اوضاع ليبي و همكاري ناتو با رئيس شوراي ملي انتقالي ليبي بيان كننده اين مطلب است كه نيروهاي غرب همچنان در اين كشور خواهد ماند و نفوذ غرب در ليبي در اين اوضاع نابسامان ممكن است تبعات شومي براي اين كشور در بر داشته باشد.

به نظر مي رسد موج اسلام خواهي در ميان مبارزان غربي اين كشور كه سهم بيشتري از ديگر معترضان براي به نتيجه رساندن انقلاب ليبي داشتند بروز كرده است. غربي ها همواره نگران بلند شدن فريادهاي اسلام خواهانه بوده است و به نظر مي‌رسد كه اسلام خواهان ليبي هم رضايت چنداني براي حضور غربي ها در كشورشان و سطح روابط زياد اين كشور با غرب نداشته باشند.

 

بنابر اين به نظر مي رسد كه رهبران اين كشور بايد ضمن جلوگيري از تنش‌ها، خواسته‌هاي همه گروه ها را در اين كشور در نظر بگيرند و با تنظيم روابط مناسب با غرب رضايت اسلام خواهان در اين كشور را نيز فراهم كنند.