الجزیره: فشارهای حداکثری آمریکا علیه ایران نتیجه نداد

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، به نقل از الجزیره، جنگ میان آمریکا، رژیم صهیونیستی و ایران وارد مرحله‌ای حساس شده و با وجود تلاش‌های دیپلماتیک، اختلافات عمیق بر سر تنگه هرمز همچنان مانع دستیابی به توافقی پایدار است.

بر اساس این گزارش، پس از فروپاشی تفاهم‌نامه ایران و آمریکا، تنگه هرمز بار دیگر به مهم‌ترین محور تقابل دو طرف تبدیل شده و این وضعیت، بازارهای جهانی انرژی و امنیت منطقه را تحت تأثیر قرار داده است.

الجزیره می‌نویسد آمریکا با استقرار گسترده نیروهای دریایی و ایجاد آنچه دونالد ترامپ «دیوار فولادی» خوانده، تلاش کرده ایران را تحت فشار قرار دهد، اما این سیاست تاکنون نتوانسته تهران را به پذیرش خواسته‌های واشنگتن وادار کند.

در همین راستا، «نگار مرتضوی» پژوهشگر مرکز سیاست بین‌الملل، به الجزیره گفته است ایران محدودیت‌های آمریکا را به‌دقت رصد می‌کند؛ از جمله کاهش ذخایر موشکی، هزینه‌های سنگین جنگ و فشارهای سیاسی ناشی از انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره.

به گفته وی، تهران هشدارهای ترامپ را بیش از آنکه نشانه آمادگی برای حمله‌ای جدید بداند، بخشی از جنگ روانی آمریکا برای گرفتن امتیاز در مذاکرات ارزیابی می‌کند.

این گزارش همچنین به مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا با میانجیگری عمان اشاره کرده و می‌افزاید تهران ضمن رد هرگونه مذاکره مستقیم، در حال بررسی راهکارهایی برای مدیریت عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز است؛ اقدامی که می‌تواند بخشی از فشارهای اقتصادی ناشی از بحران را کاهش دهد.

الجزیره به نقل از کارشناسان تأکید می‌کند مهم‌ترین اختلاف دو طرف همچنان بر سر حاکمیت و مدیریت تنگه هرمز است. آمریکا خواهان آزادی کامل کشتیرانی بدون نقش‌آفرینی ایران است، اما تهران کنترل این آبراه راهبردی را بخشی از حقوق حاکمیتی و اهرم بازدارندگی خود در برابر تهدیدهای آمریکا می‌داند.

«محجوب زویری» کارشناس مسائل خاورمیانه نیز به الجزیره گفته است ایران راهبرد خود را تغییر داده و اکنون تنگه هرمز دیگر صرفاً موضوع مذاکره نیست، بلکه به ابزار اصلی تهران برای چانه‌زنی درباره رفع تحریم‌ها، پایان محاصره دریایی و سایر پرونده‌های اختلافی تبدیل شده است.

این گزارش در پایان تأکید می‌کند ادامه اختلافات بر سر تنگه هرمز، نقش گروه‌های مقاومت منطقه و ناتوانی آمریکا در تحمیل خواسته‌های خود، احتمال تداوم بن‌بست کنونی و طولانی شدن بحران را افزایش داده است؛ موضوعی که می‌تواند هزینه‌های سیاسی، اقتصادی و نظامی بیشتری را به واشنگتن تحمیل کند.