کد خبر:۱۴۴۰۶۷۷
تحلیل پولیتیکو|
هفت سال پس از مرگ اپستین، نامههای او چهره تاریک نخبگان آمریکا را آشکار میکند
هفت سال پس از مرگ جفری اپستین، میلیاردر آمریکایی محکوم به جرائم جنسی که در سلولش در نیویورک جان باخت، پرونده او همچنان حضوری پررنگ در فضای سیاسی و اجتماعی آمریکا دارد.
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری دانشجو به نقل از پولیتیکو؛ هفت سال پس از مرگ جفری اپستین، میلیاردر آمریکایی محکوم به جرائم جنسی که در سلولش در نیویورک جان باخت، پرونده او همچنان حضوری پررنگ در فضای سیاسی و اجتماعی آمریکا دارد. انتشار اسناد و مکاتبات جدید، ابعاد بیشتری از شبکه گسترده روابط او با چهرههای برجسته سیاسی، مالی و دانشگاهی را آشکار کرده است.
«جان هریس»، نویسنده مقالهای در نشریه آمریکایی پولیتیکو، معتقد است مرگ اپستین نهتنها باعث بسته شدن پرونده او نشد، بلکه موجب شد زندگی و روابطش بیش از پیش زیر ذرهبین قرار گیرد. در سالهای پس از مرگ او، حجم قابلتوجهی از اسناد و ایمیلهای مرتبط با اپستین منتشر شده و تصویر روشنتری از میزان نفوذ و جایگاه او در محافل قدرتمند آمریکا به دست آمده است.
به نوشته هریس، اکنون شناخت بیشتری از شخصیت اپستین و شیوه او برای ایجاد ارتباط با ثروتمندان و افراد بانفوذ وجود دارد. او با تکیه بر ثروت، وجههای که برای خود ساخته بود و توانایی دسترسی به محافل سیاسی، اقتصادی و دانشگاهی سطح بالا، توانسته بود شبکهای گسترده از روابط ایجاد کند.
با این حال، همچنان پرسشهای مهمی بیپاسخ مانده است؛ از جمله جزئیات دقیق مرگ اپستین و چگونگی خودکشی او در زندانی که قرار بود از امنیت بالایی برخوردار باشد. همچنین هنوز درباره ابعاد کامل رابطه او با دونالد ترامپ و علت قطع ظاهری این رابطه در اوایل دهه ۲۰۰۰ ابهامهایی وجود دارد.
در میان افراد سرشناسی که نامشان در ارتباط با اپستین مطرح شده، میتوان به دونالد ترامپ، بیل کلینتون، شاهزاده اندرو، بیل گیتس، لِزلی وکسنر، لئون بلک، جس استیلی و لری سامرز و همچنین شماری از چهرههای دانشگاهی و فکری اشاره کرد. البته صرفِ ذکر نام این افراد در اسناد یا ارتباط آنها با اپستین به معنای مشارکتشان در جرائم او نیست و برخی از آنها هرگونه اطلاع از رفتارهای مجرمانه اپستین را رد کردهاند.
به باور هریس، یکی از مهمترین تناقضهایی که این پرونده آشکار کرده، ماهیت روابط اپستین با برخی اعضای نخبگان آمریکاست. ایمیلهای منتشرشده نشان میدهد که برخی از این افراد، با وجود محکومیت پیشین اپستین در یک پرونده جنسی در سال ۲۰۰۸، همچنان با او روابطی نزدیک و همراه با تحسین شخصی و تمایل به ادامه ارتباط داشتهاند.
اسناد همچنین جنبهای سطحی و گاه مبتذل از برخی روابط پیرامون اپستین را نشان میدهند؛ بهویژه در پیامها و تبریکهایی که به مناسبت پنجاهمین سالگرد تولد او دریافت کرده بود و در آنها اشارات جنسی و شوخیهای زننده فراوانی دیده میشد.
پرونده اپستین همچنین تصویری قابلتوجه از روابط او با برخی چهرههای سرشناس دنیای اقتصاد و تجارت ارائه میدهد. مکاتبات نشان میدهد که او با افرادی که انتظار میرفت به دلیل سابقه جرائم جنسیاش فاصله بیشتری از او داشته باشند، روابطی نزدیک و همراه با اعتماد متقابل برقرار کرده بود.
یکی از برجستهترین این روابط، ارتباط اپستین با جس استیلی بود. آنها در ایمیلهای خود حتی از شخصیتهای دیزنی در قالب اشارات جنسی استفاده کرده بودند.
استیلی در پیامی در سال ۲۰۰۹ خطاب به اپستین نوشته بود: «من خیلی چیزها به تو مدیونم. برای دوستیمان ارزش قائلم. بهندرت دوستیای با چنین عمقی پیدا میکنم.»
در برخی پیامهای دیگر نیز بیل گیتس سبک زندگی اپستین را «کاملاً متفاوت و تا حدی جالب» توصیف کرده بود، هرچند تأکید کرده بود که چنین سبک زندگیای برای او مناسب نیست.
هریس در نهایت نتیجه میگیرد که پرونده اپستین دیگر صرفاً داستان یک مجرم جنسی ثروتمند نیست؛ بلکه به پنجرهای برای مشاهده بخشی از ماهیت نخبگان آمریکایی در آغاز قرن بیستویکم تبدیل شده است؛ نخبگانی که در آن ثروت، روابط اجتماعی و نمایش قدرت میتوانند در شکلگیری جایگاه و نفوذ افراد نقش مهمی داشته باشند.
به نوشته این نویسنده، نام جفری اپستین به این زودیها از حافظه عمومی آمریکا محو نخواهد شد و احتمالاً زندگی و شبکه روابط او برای دههها مورد بررسی قرار خواهد گرفت؛ بهویژه با توجه به اینکه همچنان اسناد جدید مرتبط با پرونده او منتشر میشود.
لینک کپی شد
گزارش خطا
اخبار مرتبط
