آنتن‌هاي بي حساب و كتاب يا با حساب و كتاب!

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ اين روزها رسانه ملي جمهوري اسلامي ايران تريبون بلندي شده براي معرفي فعاليت‌هاو شخصيت‌ِ مديراني كه اتفاقا سابقه و علاقه‌ي به دست گرفتن پست‌ها و مناصب كليدي و منوط به انتخابات را در كارنامه خود دارند.

پوشش گسترده فعاليت‌هاي شهرداري تهران كه اين روزها آوازه افتضاح فرهنگي‌اش در جشن‌هاي رمضانيه و شعبانيه در محافل پيچيده، و اختصاص برنامه‌هاي روزانه و هفتگي به اين نهاد، آن هم از شبكه‌هاي سراسري و ملي، دعوت از يكي از كاندايداهاي انتخابات گذشته رياست جمهوري در يك برنامه زنده واختصاص دو ساعت آنتن تلويزيون به او براي هر آنچه كه مي‌خواهد بگويد و بدون هيچ محور و موضوعي براي گفتگو (به همراه نمايش عكس‌ها و بنرهاي تبليغاتي‌اش)، اختصاص استوديويي در برج ميلاد و زيرنويس مكرر محل استوديو كه تفاوتي براي برداشت مخاطب از برنامه ندارد، همه و همه مسائلي است كه به هيچ روي قابليت تفسير و ارزيابي مثبت را نداشته و نكاتي منفي را براي مديران سيما اثبات مي‌كنند.

الف) حالت اول اين است كه سازماني براي معرفي خود مبلغي را به صدا و سيما مي‌پردازد و اصطلاحا برنامه با اسپانسر روي آنتن مي‌رود.

در اين حالت مديران سيما به رسانه تنها به عنوان محلي براي كسب درآمد نگاه مي‌كنند و اساسا برداشت فرهنگي و حتي سياسي ندارند.

 ب) حالتي است كه مديران سيما نمي‌دانند در پايين دستشان چه مي‌گذرد و اين حالت بازهم ناتواني ايشان در مديريت و اداره را نشان مي‌دهد.

ج)حالتي است كه مديران سيما وابستگي سياسي دارند.  كه اين مسئله نياز به تفسير ندارد.