شرکت ملی پالایش و پخش: استفاده از متانول در بنزین طبق استاندارد ملی مجاز است
به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران با تأکید بر ضرورت اطلاعرسانی شفاف درباره کیفیت سوخت، توضیحاتی درباره استفاده از ترکیبات اکسیژنه از جمله متانول در بنزین ارائه کرد.
بر اساس اعلام این شرکت، استفاده از متانول بهعنوان ترکیب اکسیژنه در سوخت با هدف بهبود فرآیند احتراق، افزایش عدد اکتان و مدیریت ترکیب سوخت، روشی شناختهشده در جهان است و در برخی کشورها نیز استانداردها و الزامات فنی مشخصی برای استفاده از این ماده در ترکیب سوخت تدوین شده است.
سقف ۳ درصدی متانول در استاندارد ملی
شرکت ملی پالایش و پخش اعلام کرد در استاندارد ملی ایران به شماره ۲۲۹۲۰ که با مشارکت ذینفعانی از جمله شرکتهای خودروساز و سازمان حفاظت محیط زیست تدوین شده، استفاده از ترکیبات اکسیژنه از جمله متانول مجاز شناخته شده و حداکثر میزان مجاز متانول در این استاندارد، ۳ درصد حجمی تعیین شده است.
بر این اساس، این شرکت تأکید کرده است که استفاده از متانول در حدود تعیینشده، خارج از چارچوب استانداردهای ملی کشور نیست و ارزیابی کیفیت بنزین نیز نباید صرفاً بر مبنای وجود یا نبود یک ترکیب خاص انجام شود، بلکه مجموعه مشخصات فرآورده نهایی و میزان انطباق آن با الزامات استاندارد باید مورد توجه قرار گیرد.
آزمایش نیم درصد متانول در بنزین
در بخش دیگری از این اطلاعیه آمده است که درباره افزودن متانول به سوخت در چارچوب استاندارد ملی ایران، مطالعات آزمایشگاهی و میدانی طی سالهای گذشته توسط مراجع علمی از جمله پژوهشگاه صنعت نفت و شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی انجام شده است.
همچنین شرکت نفت ستاره خلیج فارس برای ارزیابی مقدماتی و نه بهصورت مستمر، استفاده از نیم درصد حجمی متانول در بنزین را مورد آزمایش قرار داده است؛ میزانی که بنا بر اعلام شرکت ملی پالایش و پخش، حدود یکششم سقف ۳ درصدی تعیینشده در استاندارد ملی ایران به شماره ۲۲۹۲۰ است.
شرکت ملی پالایش و پخش تأکید کرده است که این میزان در چارچوب الزامات کیفی مصوب و قوانین مربوطه قرار دارد.
کیفیت بنزین با یک مؤلفه سنجیده نمیشود
این شرکت همچنین درباره نحوه ارزیابی کیفیت بنزین اعلام کرد که کیفیت یک فرآورده هیدروکربنی، بهویژه بنزین موتور، نمیتواند صرفاً بر اساس وجود یا عدم وجود یک ترکیب مشخص ارزیابی شود.
بر اساس توضیحات ارائهشده، مشخصاتی از جمله عدد اکتان، فشار بخار، محدوده تقطیر، میزان آب، پایداری اکسیداسیونی، خورندگی، ترکیبات اکسیژنه و سایر ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی فرآورده نهایی باید همزمان مورد بررسی قرار گیرد.
از این رو، شرکت ملی پالایش و پخش تصریح کرده است که وجود نیم درصد متانول بهتنهایی نه اثباتکننده آسیب به خودرو است و نه بهتنهایی میتواند دلیلی برای تأیید کیفیت بنزین باشد؛ بلکه قضاوت درباره کیفیت سوخت باید بر مبنای مجموعه مشخصات فنی و نتایج آزمونهای مربوط به محصول نهایی انجام شود.
آزمونهای فنی؛ مبنای بررسی اثر سوخت بر خودرو
شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران در پایان اعلام کرد برای اظهارنظر دقیق درباره آثار سوخت بر خودرو، لازم است مجموعه آزمونهای مرتبط با کیفیت سوخت، عملکرد موتور و سازگاری اجزای سیستم سوخترسانی در یک دوره زمانی معتبر مورد بررسی قرار گیرد.
این شرکت تأکید کرد که در چنین موضوعی، استانداردهای ملی و بینالمللی، مشخصات فنی فرآورده و نتایج آزمونهای معتبر آزمایشگاهی و فنی باید مبنای قضاوت قرار گیرد و مطالب غیرمستند منتشرشده در برخی صفحات فضای مجازی نمیتواند مبنای ارزیابی کیفیت سوخت یا آثار آن بر خودروها باشد.