وقايع نگاري يك جشن از پيش تعيين شده!

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ جشن خانه سينما امسال هم برگزار شد و شايد امسال يكي از مهم‌ترين ظهور و بروزهاي اين جشن دقت و حساسيت بود كه داوران اين جشن براي تلافي جويي و مقابله با راي داوران جشنواره فيلم فجر از خود نشان دادند و تمام تلاش خود را به خرج دادند تا ثابت كنند جنگ و ستيز خانه سينما و معاوت سينمايي و دولتي كه بر سر كار است نه تنها تمامي ندارد بكله هر روز شكل عجيب و غريب تري پيدا مي كند.

اجازه دهيد به صورت كاملا حرفه اي با صراحت و صداقت جايزه هاي جشن خانه سينما را مرور و بررسي كنيم تا ببينيم براي تبليغات و اظهار نظرهاي فضل فروشانه و رياكارانه و ادا و اطوارهاي معمول و مأنوس حضرات، دقيقا چه اتفاقي افتاده و اين فهرست اسامي و فيلم ها آبشخورش كجاست.

در باره جايزه اصلي و مهم و تكراري و اپيدمي شده و مسري و حالا ديگر مي توان گفت آلرژي زاي فيلم «جدايي نادر از سيمين» حرف چنداني باقي نمانده است حالا ديگر پس از اين همه مدت هر كسي و هر جايي و هر جشنواره اي و هر نشريه اي و هر كشوري و هر متفكري و حتي هر فيلسوفي سعي مي‌كند از اين نمد كلاهي براي خود ببافد و براي اينكه از جريان موج‌آفرين و معمول امسال عقب نماند خودش را به نحوي به فيلم «جدايي نادر از سيمين» ربط دهد.

 

و خب با چنين اوضاع و احوالي جشن خانه سينما ديگر جاي خود دارد بنابراين همه ما مي دانستيم كه جايزه اصلي متعلق بود به فيلم «جدايي نادر از سيمين» و ادامه آلرژي زايي و تكرار مكررات و مابقي قضايا حالا ديگر با اطمينان كامل مي توان گفت‌ در كشور ما افراد و نهادهاي مختلف توانايي ويژه اي دارند براي لوث كردن چيزهاي خوب و احيانا زيبا و براي تبديل كردن يك پديده قابل توجه و تعامل به يك مسئله حساسيت برانگيز و آلرژي زا. بگذريم.

اما از مهم‌ترين و جالب ‌توجه ترين جوايز اين جشن و براساس مقدمه‌اي كه در ابتداي نوشتار به آن اشاره كرديم جوايزي بود به دو بازيگر از دو فيلم يكي رضا عطاران به خاطر فيلم «اسب حيوان نجيبي است» و ديگري فاطمه معتمد آريا به خاطر فيلم «اينجا بدون من».

دو جايزه يكي به يك فيلم و ديگري به يك بازيگر بدون هيچ وجه كارشناسي و مطلقا در فضاي غير هنري و صرفا به عنوان يك تلافي و رفتاري ستيزه جويانه با معاونت سينمايي،  سيستم دولتي، جشواره فيلم فجر و مابقي اعوان و انصارشان.

رضا عطاران ايفاگر يك نقش باسمه اي و پرت و بي‌هويت و كش‌دار و بدون هرگونه احساس‌مندي و تأثيرگذاري و ابزار پنداري در فيلم بي ارزش و بلاهت آميز «اسب حيوان نجيبي است» بود. فيلمي كه همچون عنوانش سراسر پوچي لجبازي و عقده و دهن‌كجي بود البته بدون آنكه معلوم باشد به چه كسي و به چه چيزي.

و فاطمه معتمدآريا به عنوان ايفاگر يكي از بدترين نقش‌هاي تاريخ بازيگريش در فيلم كش‌دار و ملال‌آور «اين جا بدون من». يك بازيگري بي‌طعم و تكراري و كليشه‌اي.

خب دوستان خانه سينما و داورانشان كه لابد كاملا هم آزاد بودند و تحت تأثير هيچ پديده اي، موضوعي و يا احيانا احساسات لجبازانه و ستيزه جويان با هيچكسي هم نبودند با اين نحوه قسمت كردن غنائم جشن خانه سينما پيش و بيش از هر چيزي حثيت هنري خانه سينما و اعتبار جشنش را زيرسوال بردند كه البته اميدواريم در ازاي چنين رويكرد و ره‌يافت و اتفاقي نتيجه مناسب و چيز درخوري كسب كرده باشند كه به چنين اقدامي بيارزد و الا زهي خسران و باخت آنهم از هر دو طرف هم از جانب سينما و هم از جانب منتقدان و هم از جانب مخاطباني كه در ماهيت و هويت اين جشن و داوري‌ها و اهداي جوايزش دچار ابهام، ايراد و سوال مي‌شود و دچار شك و ترديد و خيلي چيزهاي ديگر اما از حق نگذريم «اسب حيوان نجيبي است»! واقعا هم!