کد خبر:۱۴۶۸۵۳۹
گزارش|
با این روش نگران پاک شدن عکس‌هایتان نباشید
قانون ۳-۲-۱ یکی از روش‌های پشتیبان‌گیری از اطلاعات دیجیتال است که با نگهداری سه نسخه از داده‌ها، استفاده از دو بستر ذخیره‌سازی و قرار دادن یک نسخه در مکانی جداگانه، خطر از دست رفتن فایل‌ها بر اثر خرابی تجهیزات یا حوادث مختلف را کاهش می‌دهد.
به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری فارس، با افزایش حجم اطلاعات ذخیره‌شده در رایانه‌ها و تلفن‌های همراه، از عکس‌ها و فیلم‌های شخصی گرفته تا اسناد کاری و مدارک مالی، پشتیبان‌گیری از داده‌ها اهمیت بیشتری پیدا کرده است. خرابی هارد دیسک، سرقت تجهیزات یا حوادثی مانند آتش‌سوزی و سیل می‌تواند دسترسی به این اطلاعات را از بین ببرد؛ موضوعی که با رعایت چند اصل ساده در ذخیره‌سازی قابل پیشگیری است.
یکی از روش‌های شناخته‌شده برای محافظت از اطلاعات، قانون ۳-۲-۱ است. این روش مشخص می‌کند کاربران برای کاهش احتمال از دست رفتن داده‌ها، چند نسخه از فایل‌های خود تهیه کنند، آنها را کجا نگه دارند و چگونه خطر نابودی هم‌زمان نسخه‌های پشتیبان را کاهش دهند.
قانون ۳-۲-۱ برای پشتیبان‌گیری از اطلاعات چیست؟
بر اساس قانون ۳-۲-۱، کاربران باید سه نسخه از اطلاعات خود داشته باشند، آنها را روی دو نوع بستر ذخیره‌سازی نگهداری کنند و دست‌کم یک نسخه را در مکانی خارج از محل اصلی ذخیره اطلاعات قرار دهند.
این قاعده با هدف افزایش امنیت داده‌ها تدوین شده است. برای مثال، اگر تنها نسخه عکس‌ها و اسناد یک کاربر روی هارد دیسک رایانه ذخیره شده باشد، خرابی این قطعه می‌تواند به از دست رفتن اطلاعات منجر شود. نگهداری نسخه‌های پشتیبان روی دستگاه‌های دیگر، احتمال از دست رفتن کامل داده‌ها را کاهش می‌دهد.
قانون ۳-۲-۱ در کتاب «مدیریت دارایی‌های دیجیتال برای عکاسان» نوشته پیتر کروگ در سال ۲۰۰۹ رواج بیشتری پیدا کرد.
چگونه قانون ۳-۲-۱ را اجرا کنیم؟
برای اجرای این روش، ابتدا باید یک نسخه از اطلاعات اصلی را روی یک دستگاه دیگر، مانند هارد اکسترنال، ذخیره کرد. سپس می‌توان نسخه دیگری را در فضای ابری یا مکانی جداگانه نگهداری کرد تا در صورت بروز مشکل برای دستگاه‌های موجود در خانه، امکان بازیابی اطلاعات وجود داشته باشد. برای نمونه، اطلاعات ذخیره‌شده روی لپ‌تاپ می‌تواند یک نسخه پشتیبان روی هارد اکسترنال و نسخه دیگری در فضای ابری داشته باشد. به این ترتیب، کاربر سه نسخه از داده‌ها را در اختیار خواهد داشت و یکی از آنها نیز خارج از محل نگهداری دستگاه‌های اصلی قرار می‌گیرد.
سرویس‌هایی مانند آی‌کلاد و فضای ابری گوگل می‌توانند برای نگهداری نسخه‌های پشتیبان مورد استفاده قرار گیرند. با این حال، باید میان همگام‌سازی فایل‌ها و پشتیبان‌گیری مستقل تفاوت قائل شد؛ زیرا در برخی سرویس‌ها، حذف یک فایل از دستگاه اصلی ممکن است به حذف آن از فضای ابری نیز منجر شود.
چرا نگهداری نسخه پشتیبان در محل جداگانه اهمیت دارد؟
ذخیره نسخه‌های مختلف اطلاعات در یک مکان، خطر از دست رفتن هم‌زمان آنها را از بین نمی‌برد. در صورت وقوع حوادثی مانند آتش‌سوزی، سیل یا سرقت، ممکن است تمام دستگاه‌های ذخیره‌سازی موجود در یک محل آسیب ببینند یا از دسترس خارج شوند. به همین دلیل، یکی از اصول قانون ۳-۲-۱ نگهداری دست‌کم یک نسخه از اطلاعات در مکانی جداگانه است. استفاده از فضای ابری یا انتقال نسخه پشتیبان به محلی امن در خارج از خانه، از جمله راهکار‌های اجرای این اصل به شمار می‌رود.
آیا قانون ۳-۲-۱ از اطلاعات در برابر حملات سایبری محافظت می‌کند؟
اجرای قانون ۳-۲-۱ خطر از دست رفتن اطلاعات را کاهش می‌دهد، اما به‌تنهایی برای مقابله با تمام تهدید‌های سایبری کافی نیست. برای مثال، در حملات باج‌افزاری ممکن است فایل‌های رایانه و دستگاه‌های ذخیره‌سازی متصل به آن نیز رمزگذاری شوند. از این رو، نگهداری یک نسخه پشتیبان به‌صورت آفلاین یا با دسترسی محدود می‌تواند سطح حفاظت از اطلاعات را افزایش دهد. بررسی دوره‌ای نسخه‌های پشتیبان و اطمینان از امکان بازیابی فایل‌ها نیز اهمیت دارد؛ زیرا صرف تهیه نسخه پشتیبان، سلامت و قابلیت بازیابی آن را تضمین نمی‌کند. در مجموع، قانون ۳-۲-۱ با تأکید بر تعدد نسخه‌های پشتیبان، استفاده از بستر‌های ذخیره‌سازی متفاوت و نگهداری اطلاعات در مکانی جداگانه، روشی کاربردی برای کاهش خطر از دست رفتن داده‌های شخصی و کاری است.
لینک کپی شد
گزارش خطا