بیداری اسلامی یک موهبت الهی است

گروه بین الملل «خبرگزاری دانشجو»؛ دیروز عصر خبر کشته شدن برهان الدین ربانی، رئیس شورای عالی صلح افغانستان و رئیس جمهور سابق این کشور بر اثر انفجار بمب در منزلش در صدر تمامی رسانه های منطقه و جهان قرار گرفته بود. وی در روزهای اخیر مهمان کشورمان در کنفرانس بیداری اسلامی بود.

 

 

برهان‌الدین ربانی (۲۹ شهریور ۱۳۱۹ در فیض‌آباد-۲۹ شهریور ۱۳۹۰ در کابل) رهبر حزب جمعیت اسلامی افغانستان، رئیس جمهور سابق این کشور و نماینده مجلس نمایندگان افغانستان از ولایت بدخشان بود. وی در ۲۹ سنبله (شهریور) ۱۳۹۰ (۲۰ سپتامبر ۲۰۱۱)، در یک حمله انتحاری در خانه‌اش در محله وزیر اکبرخان کابل کشته شد. آقای ربانی در زمان مرگ رئیس شورای عالی صلح در افغانستان و مذاکره کننده ارشد دولت با گروه طالبان بود.

شهید ربانی زادۀ ۲۹ شهریور ۱۳۱۹ (۲۰ سپتامبر ۱۹۴۰) در شهر فیض آباد مرکز ولایت بدخشان افغانستان است. وی در افغانستان، به استاد ربانی و پروفسور ربانی نیز مشهور است.

 

وی در سال ۱۹۶۳ از دانشکده شرعیات (الهیات) کابل فارغ التحصیل شد و در سال ۱۹۶۸ بخاطر ادامه تحصیلات عالی به مصر رفت و در دانشگاه الازهر به تحصیل پرداخت. وی در مصر تحت تاثیر اندیشه‌های اخوان المسلمین قرار گرفت.

 

در سال ۱۳۳۶ در دانشگاه شرعیات کابل همراه دیگر استادان آن دانشگاه نظیر استاد غلام محمد نیازی، سید محمد موسی توانا، وفی الله سمیعی (آخرین وزیر عدلیه حکومت ظاهرشاه)، استاد محمد فاضل، عبدالعزیز فروغ، سید احمد ترجمان و هدایت نهضت جوانان مسلمان را تأسیس نمودند که با استعفای غلام محمد نیازی از رهبری آن در سال ۱۳۵۱ رهبری آن را ربانی با نام جمعیت اسلامی افغانستان بدوش گرفت.

 

با کودتای محمد داوود خان در سال ۱۳۵۲ اعضا و هواداران نهضت اسلامی افغانستان (اخوانی‌ها) تحت فشار رژیم وقت که تحت تاثیر شاخه پرچم حزب دموکراتیک خلق افغانستان بود قرار گرفتند. افسران و نظامیانی که محمد داوود خان را در کودتا یاری رسانیده بودند به احزاب کمونیستی افغانستان تعلق داشتند که در آن سال ها و در دهه دموکراسی مبارزان رقیب هم محسوب می‌شدند که در مکاتب و دانشگاه‌ها و مراکز علمی و ادوار دولتی درگیری‌هایی با هم داشتند. با قدرت گرفتن آنها، مخصوصاً وزیر داخله وقت که عضو حزب خلق بود، دستگیری وسیع و گسترده اعضای اسلامگرای رقیب آنها در شهرهای مختلف افغانستان شروع شد.

 

در سال ۱۳۵۳ ربانی و عده‌ای دیگر از فعالان اسلامگرا که تحت تعقیب حکومت داوود خان بودند از افغانستان خارج شده و به پاکستان فرار نمودند و در آنجا احزاب اسلامگرا و حکومت ذوالفقار علی بوتو که روابط سردی با دولت افغانستان به خاطر مسئله پشتونستان داشت از آنها پذیرایی نموده و دست به تسلیح مهاجرین نهضت اسلامی زد تا آنها را برای بر اندازی حکومت داوود خان آماده بسازد.

 

اما عده‌ای از رهبران نهضت اسلامی از جمله ربانی مخالف جنگ مسلحانه علیه حکومت داوودخان بوده‌اند، و به خاطر نزدیکی روابط بعضی از حلقه‌های نهضت اسلامی به دولت وقت پاکستان عناصر میانه روتر مهاجرین که زیر فشار قرار می‌گیرند پاکستان را ترک می‌کنند و ربانی در آن میان به عربستان سعودی می‌رود.

 

حزب او یکی از قویترین احزاب سیاسی در کنار دیگر احزاب مخالف دولت افغانستان بود. این حزب مشی معتدل داشته و به باور کارشناسان مسائل سیاسی افغانستان از آغاز تأسیس تحت تأثیر جنبش اخوان المسلمین مصر بوده‌است.

 

ربانی تا پایان حکومت‌های تحت حمایه شوروی سابق همواره با آن حکومت‌ها درگیر و خواهان خروج نیروهای شوروی سابق از افغانستان و سپردن حکومت به مجاهدین افغان بود.

 

ربانی پس از پیروزی مجاهدین و شکست دولت نجیب الله احمد زی در ۲۸ ژوئن سال ۱۹۹۲ طبق توافق نامه گروه های مجاهدین افغانستان در کنفرانس اسلام آباد به عنوان دومین رئیس جمهور موقت افغانستان بعد از دوره دو ماهه صبقت الله مجددی برگزیده شده بود تا در دوره چهار ماهه ریاست خود زمینه انتخابات را فراهم نماید.

 

اما بر اثر جنگ های شدید و نقض توافقات از طرف جناح های مختلف زمینه انتخابات فراهم نشد و ربانی برای تعیین رئیس جمهور بعد از خود شورای حل و عقد را در شهر هرات افغانستان با حضور شخصیت های مختلف از اقوام و نواحی مختلف افغانستان برگزار نمود.

 

شورای حل و عقد نیز در ۳۰ دسامبر سال ۱۹۹۲ برهان الدین ربانی را به عنوان نخستین رئیس جمهور رسمی حکومت مجاهدین در افغانستان انتخاب نمود.

 

حکومت مجاهدین در ۲۶ سپتامبر ۱۹۹۶ کابل را که زیر حملات شدید قرار داشت ترک کرد و این شهر به دست طالبان افتاد. اما ربانی که مقر حکومت را به شهر مزار شریف انتقال داده بود هنوز به عنوان رئیس جمهور رسمی افغانستان شناخته می‌شد هرچند به مرور زمان قلمروش کوچکتر می شد، تا اینکه در اواخر حکومت طالبان، فقط بر ده درصد خاک کشور تسلط داشت و بقیه نقاط به دست طالبان افتاده بود.

 

ربانی در سال ۲۰۰۷ میلادی با جمعی از سران جهادی و احزاب کمونیستی سابق جبهه‌ای را تشکیل داد که به باور کارشناسان این جبهه بزرگ‌ترین جبهه سیاسی مهم در افغانستان است.

 

ربانی در زمان حیاتش عضو پارلمان افغانستان و همچنین رهبر جبهه ملی افغانستان نیز بود.

 

احمد ضیاء مسعود، همسر دختر برهان‌الدین ربانی معاون اول رئیس جمهور افغانستان و برادر احمدشاه مسعود، قهرمان ملی افغان هاست.

 

 

برهان الدین ربانی قبل از شهادت در کنفرانس بیداری اسلامی در تهران شرکت کرده بود، وی در این کنفرانس انگیزه اصلی خیزش‌های منطقه را اسلامی دانست و اظهار داشته بود که امروز مراکز دینی مرکز بیداری در جهان اسلام است.

 

وي در بیان بیداری اسلامی اظهار داشت: این موهبت‌ های بزرگ الهی است که خداوند آن را به ملت‌های مسلمان برای مقابله با مستکبران عنایت فرموده است.

 

شهید برهان‌الدین ربانی با اشاره به انگیزه این خیزش‌ها و قیام‌ها گفت: برخی در ابتدا انگیزه این قیام‌ها را اقتصادی معرفی می‌کردند اما در ادامه ملت‌های مسلمان که تحت ظلم و ستم دیکتاتورهای وابسته بودند، ثابت کردند که قیام آنها اسلامی است؛ چراکه نمازهای جماعت و جمعه و شعارهای تکبیر الله اکبر همگی نشان از ماهیت اسلامی جنبش‌ها دارد.

 

رئیس جمهور سابق افغانستان استبداد را منشأ همه زشتی‌ها خوانده بود و گفت: در برخی از این کشورها مانند تونس مردم اجازه نداشتند بدون کارت دولتی وارد مسجد شوند و در آن نماز بخوانند.

 

وي علل اصلی خیزش های منطقه را اسلام‌خواهی، تدین، دینداری، طغیان در برابر الحاد و کفر و فساد و استبداد دانسته بود.

 

برهان‌الدین ربانی با قرائت آیاتی از قرآن کریم متذکر شد: اولین پیام بیداری دعوت کردن به بیداری و ظلم‌ستیزی است که اینها از اصول مسلم دین اسلام به حساب می‌آیند.

 

رئیس‌جهور سابق افغانستان با اشاره به دستاوردهای جهاد اسلامی افغانستان گفت: پیروزی جهاد اسلامی مقابل شوروی سابق فقط به دلیل انگیزه‌های دینی بود؛ چرا که مسئولان جهاد اسلامی افغانستان پرورش یافته مکاتب اسلامی بودند.

 

وي با یادآوری اینکه مسلمانان و جریان‌های اسلامی همواره در برخی کشورهای اسلامی توسط حکام دیکتاتورشان متهم و سرکوب می‌شدند، گفت: امروز ملت‌ها بیدار شده‌اند و روند حرکت آنها با پیروزی اسلام همراه خواهد بود که نمونه‌های آن جنبش حز‌ب‌الله لبنان و جنبش حماس در غزه هستند.

 

شهید برهان الدین ربانی در آخرین اظهارات خویش به خطر مهمی اشاره نمودند و گفتند: برخی حوادث تلخ در این جریان هایی که ادعای اسلامی دارند وجود دارد و در برخی کشورها از جمله افغانستان و پاکستان کسانی به نام مسلمان، مسلمان کشی می کنند، تقاضای ما از این مجمع بزرگ این است علمای امت در باره این پدیده جدید موضع روشن بگیرند.

 

رئیس‌جهور سابق افغانستان افزود: شاید پیش از این خیزش ها در برخی کشورهای عربی اسلامی، جمع شدن نهضت های اسلامی مشکلاتی داشت اما امروز این مشکلات کم شده است و از آقای ولایتی می خواهیم دبیرخانه و ارتباطی مشورتی درباره مسائل اسلامی شکل دهد.

 

وي همچنین با دفاع از ملت مظلوم فلسطین گفت: این مبارزات قهرمانانه در مسیر حرکت های اسلامی مهم است و نیز حرکت حزب الله لبنان را می توان یاد کرد که در مسیر این بیداری ها بی تاثیر نبوده است.

 

شهيد برهان الدين رباني با اشاره به اينكه مركز قيام مسلمان ها و بيداري در جهان اسلام، مراكز تعليم ديني است، افزود: انقلاب اسلامي ايران را رهبري مذهبي به پيروزي رساند، در راس قيام هاي اسلامي موفق، كساني قرار داشتند كه از مراكز ديني فارغ التحصيل شده اند.

 

اين شخصيت افغان گفت: جنبش هاي بزرگ كشورهاي اسلامي در حال پيروزي هستند اما شايد توطئه هاي زيادي در مسير آنان شد.