غربِ غريب

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ اگر بداني بچه هايمان در كربلاي 1 و والفجر 3 چه كردند، نگاهت به زندگي تغيير خواهد كرد، اگر با تمام دل بشنوي.

 

نسل ما از ايثار درك عيني چنداني ندارد، ولي وقتي به آنجا مي روي خاك ها و آسمان و سكوت با تو سخن خواهند گفت، با همه صدق، راستي و خلوص.

 

هرگز آن دره عجيب را كه در ارتفاعات قلاويزان ديدم، گفته هاي راوي غريبمان حاج حسين يكتا را فراموش نخواهم كرد. وقتي كه از رشادت دلاوراني كه يك شب كامل زير پاي عراقي ها در آن دره خوابيدند و در موعد عمليات رزم خيره كننده اي كردند، رزمي تن به تن.

 

و اينك سكوت قلاويزان پر از فريادهاي شورآور و غرورآفرين آن بسيجيان است كه بسياريشان گمنام ولي مشهورتر از هميشه زير آن خاكها آرميده اند و با مادرشان حضرت زهرا سلام ا...عليها دردودل مي كنند و از غريبي ديروز و غربت امروزشان مي گويند. ديدار و شادماني آن حضرت تمام آمالشان بود. آنها آمده بودند تا انتقام سيلي آن حضرت را بگيرند. آنان دانش آموزان مكتب ابا عبدا... بودند كه همه هست و نيستشان را از خدا مي دانستند و همه را نيز به او سپردند. همه زندگي خود را براي يك لبخند حضرت زهرا فدا مي كردند. هر آنچه ما‌‌‌‌ در خيال آرزو داريم آنان در واقعيت به آن عمل كردند.

 

زندگي ما از خيلي اوصاف پاك شد، معني خيلي حرفها برگشت و از ارزش واقعي افتاد. من و تو از ايثار حتي اگر در اطرافمان هم چيزي ديده باشيم تنها شمه كوچكي ست از جوانمردي هاي آن بزرگ مردان.

 

ما چه تجربه اي از تشنگي و گذشتن از آب ولي ماندن بر سرايمانمان داريم؟

 

چه هزينه هايي براي نگه داشتن ايمانمان داده ايم؟

 

از خيلي خواهش هاي نفساني يا خواسته هايمان نگذشتيم؛ چرا كه غالبا آنها را بر ايمانمان ترجيح داديم يا آنكه سر بزنگاه هر چه عهد با خدايمان داشتيم از ياد برديم. حتي خيلي وقتها اگر اينگونه فكر نكنيم اينگونه عمل مي كنيم.

 

هميشه فكر مي كنم اگر ما براي بهتر كردن زندگي هاي زميني تلاش مي كنيم، آنان براي آسماني شدن تلاش كردند. از هر آنچه من و تو لذتش مي دانيم آنان بي شك و ترديد مي گذ‌شتند.

 

در نهايت اگر مزد ما زندگي كوتاه پر تجمل فاني و زودگذراست، مزد آنان زنده ماندن براي هميشه، مزد آنان حضوري دوباره در جهاد آخرالزماني در كنار مولاي عصرشان و عاقبت بهشتي لاينوصف و ماني خواهد بود.

 

ادامه دارد...