هدف تحریم ها سرنگونی رژیم ایران است نه توقف فعالیت های هسته ای

گروه بین الملل «خبرگزاری دانشجو»: پایگاه تحلیلی-خبری نشنال اینترست در تحلیلی به بررسی فضای تنش آلود منطقه و اختلافات ایران و غرب پرداخته است.متن زیر سر مقاله این پایگاه می باشد. قابل ذکر است برخی موارد ذکر شده، نظیر رخی اتهامات به کشورمان مورد تایید نمی باشد.

 

«با آغاز سال نو میلادی شاهد آتش جنگ لفظی بر سر تنگه هرمزبود ایم. مانور نظامی بزرگ ایران در خلیج فارس همزمان با تهدید به بستن آبراه ها در صورت اعمال تحریم های نفتی از سوی ایران بیان شده است. بیش از 15 میلیون بشکه نفت خام در ترانزیت روی دریاها که 35 درصد از محموله نفت در سراسر جهان را تشکیل می دهد از تنگه هرمز عبور می کنند.

 

به نوشته این نویسنده سرپیچی ایران در نپذیرفتن تعلیق فعالیت های هسته ای اش به افزایش و شدت تحریم ها منجر شده است.

 

 

به نوشته ی این تحلیلگر ظاهرا تحریم ها اعمال می شوند بدلیل آنکه ایران آن سطح از شفافیتی را که ایالات متحده و متحدانش میخواهند از خود نشان نمیدهد.تحریم های اعمال شده از سال 2006 همگی به خاطر مساله هسته ای ایران بوده، دوره ای که مسئولیت ریاست جمهوری بر عهده محمود احمدی نژاد بوده است.

 

ایالات متحده نیز چهار قطع نامه یکجانبه را علیه ایران صادر کرده است. اتحادیه اروپا و سایر کشورها نیز تحریم هایی را از جانب خود بر ایران اعمال کرده اند. با این همه فشار اقتصادی، چرا ایران با غرب همکاری نمی کند و به آنها اجازه بازرسی های سرزده از تاسیسات خود ر ا نمی دهد؟

 

دلیل ساده است: تحریم ها در مورد برنامه هسته ای ایران نیستند، بلکه هدف این تحریم ها تغییر رژیم در ایران است.

 

نویسنده در ادامه می نویسد: شرایطی که می بایست محیا شود تا تحریم ها برداشته شوند، شرایطی کاملا متفاوت با برنامه هسته ای ایران و تقریبا هیچ ربطی به آن ندارند. برای مثال؛ تحریم های ایالات متحده تنها زمانی برداشته می شوند که رئیس جمهور به کنگره گواهی دهد که دولت ایران،برخی رفتارهای داخلی را که مورد پسند آمریکا در حوزه های حقوق بشری و سیاسی است را اجرا کرده است و رژیم از اقداماتی که با منافع آمریکا در تضاد است پرهیز نماید.

 

بسیاری از متحدان آمریکا از جمله بحرین و عربستان سعودی، از این شرایط راضی نیستند. بنابراین حتی اگر تهران برنامه غنی سازی اورانیوم را متوقف کند و همه سانتریفیوژهایش را در خلیج فارس بریزد، ایران هنوز هم توسط کنگره آمریکا تحریم است.

 

تحریم های شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز تنها اهداف غیرممکنی را به مانند تحریم های یکجانبه ی امریکا دنبال می کند. در حالی که آژانس بین المللی انرژی اتمی با کمی شفافیت بیشتر از جانب ایران و درمورد برنامه هسته اش به سادگی خوشحال خواهد شد، هیچ چیز جز متوقف کردن کامل کل برنامه غنی ساز اورانیوم، سازمان ملل را خوشحال نخواهد کرد.

 

نویسنده در پایان نتیجه گیری می کند که پس اینکه سازمان ملل و کشورهای اروپایی دست از سر ایران بردارند امری غیر ممکن به نظر می رسد.

 

این مساله ای است که رخ نخواهد داد مگر اینکه همه مردم ایران و حکومت عملا از حق مسلم خود برای غنی سازی اورانیوم مثل سایرکشورها نظیر آرژانتین، برزیل، چین، فرانسه، آلمان، هند، اسرائیل، ژاپن، هلند، پاکستان، روسیه، بریتانیا و ایالات متحده حمایت کنند.