آيا سوريه به سرنوشت عراق و ليبي گرفتار ميشود؟
كارشناسان مسائل خاورميانه با انتقاد از عملكرد دولت سوريه و اتحاديه عرب در قبال بحران اين كشور ميگويند اين سياستها در كنار هم منجر به افتادن سوريه در مسير اختلافات داخلي اي مي شود كه عراق و ليبي گرفتار آن هستند.
به گزارش خبرنگار حوزه بين الملل «خبرگزاري دانشجو» به نقل از روزنامه القدس العربي، ادامه بحران در سوريه نگراني از وقوع جنگ داخلي را افزايش داده و سياسيون و آگاهان در تحليل و پيش بيني روند آن متفق القول نيستند و حتي برخي از آنان معتقدند چنين جنگي اكنون در داخل سوريه آغاز شده است.
اگر شرايط در مسير كنوني پيش برود، سوريه در همان مهلكه اي خواهد افتاد كه عراق در آن افتاده بود.
اين به معناي از ميان رفتن هويت ملي به نفع هويت هاي گروهي و فرقه اي است.
عراقي ها نيز از زماني كه تعصبات مذهبي، قبيله اي، گروهي و ايدئولوژيك را بر مسائل ملي خود ترجيح دادند در دام اختلافات داخلي و مداخلات خارجي افتادند چنانكه اكنون نيز رهبران و سياستمداران عراقي خود را اول شيعه يا سني مي دانند و بعد عراقي.
با ادامه شرايط كنوني اتحاد ملي سوري ها از ميان خواهد رفت چنانكه اتحاد ملي عراقي ها و ليبیايي ها از ميان رفت و اين بدان معناست كه در آينده اي نه چندان دور كشورهاي عربي اي كه شاهد هرج و مرج و گسترش درگيري هاي مسلحانه باشند، افزايش خواهد يافت.
دولت هاي مختلف عربي در اين ميان و براي موضع گيري در قبال بحران سوريه به دامان روسيه و آمريكا پناه برده اند اما روشن است كه آنان تنها براي منافع خود تلاش مي كنند نه براي منافع ملت سوريه.
اگر روسيه اكنون از دولت سوريه حمايت مي كند تنها براي امتيازگيري از آمريكا و غرب و حفظ موازنه قدرت با آنان و پيش برد مصالح استراتژيك خود، و به محض اينكه در اين كار موفق شد، بر سوريه با غربي ها معامله خواهد كرد چنانكه در مورد عراق و ليبي نيز چنين كرد.
روشن است كه حمايت هاي آمريكا از طرح هاي اتحاديه عرب نيز نه براي منافع مردم سوريه بلكه براي منافع اسرائيل و حفظ اتصال خود با منابع ثروت در منطقه است.
اكنون دولت سوريه بايد دريابد كه حفظ حاكميت و اتحاد سوريه و منافع ملي سوريه مهم تر از حفظ نظام حاكم بر سوريه است.
دولت سوريه براي ممانعت از گسترده شدن دامنه اختلافات فرقه اي بايد در برابر مخالفان خويشتندارتر برخورد كرده و با اتخاذ موضعي منعطف تر مانع از راديكاليزه شدن مخالفان شود و البته مخالفان نيز بايد از در گفتوگو درآيند نه از در جنگ.
دولت سوريه و همه دولت هاي عربي بايد از تهديد مخالفان به كمك گرفتن از خارجي ها براي حمايت از خود پرهيز كنند.
خود اتحاديه عرب نيز به دليل كمك گرفتن از آمريكا و اسرائيل در اتخاذ تصميمات مهم همواره با شكست مواجه شده است.
دولت هاي عربي گاهي با آمريكا همدست بوده اند و در بهترين حالت در برابر اقدامات آمريكا عليه ملت هاي عرب سكوت كرده و يا به طور پنهاني با آن همكاري نموده اند.
اين امر مضحك است كه دولت هاي عربي از دخالت نظامي آمريكا در عراق و ليبي ناله و شكوه مي كنند و در همان حال به دنبال پياده كردن همين سياست در سوريه هستند.
اگر سياستمداران عرب به همين ترتيب ادامه دهند چه بسا كه مصر را نيز در همين مسير بيندازند و براي اجتناب از چنين سرنوشتي اكنون بر سياستمداران عرب است كه بيش از همه هوشيار باشند.
لینک کپی شد
گزارش خطا