استحاله فرهنگی اوکراین؛ مهر ورود به اتحادیه اروپا

به گزارش خبرنگار حوزه بین الملل «خبرگزاری دانشجو»، اوکراین کشوری است که مدت ها پیش درخواست خود را برای پیوستن به اتحادیه اروپا آماده کرده و تحویل داده است اما تا کنون با این درخواست از سوی سران اتحادیه اروپا موافقت نشده است.

 

در نوشتار زیر دلایل مخالفت اتحادیه اروپا با ورود اوکراین به محوده آن بررسی شده و دکترین و اندیشه ای را که کشورهایی نظیر اوکراین می بایست در خود پیاده کنند تا از سوی اتحادیه اجازه ورود بگیرند، تا حدودی بیان شده است.

 

جهت گیری اتحادیه اروپا متمرکز بر جدول زمانی نیست بلکه بیشتر متمرکز بر وضعیت کشورهایی است که در خواست عضویت در اتحادیه اروپا را دارند.

شاخص های مختلفی در این بین مطرح اند؛ از جمله شاخص دموکراسی، شاخص اقتصادی و نظیر آن.
 

اوکراین تا حدود زیادی در برنامه کنونی اتحادیه اروپا مطرح نیست، در حال حاضر کشورهایی چون ترکیه، ایسلند و کشورهای غرب بالکان نظیر کروواسی، صربستان و همچنین مونتنگرو به خاطر تغییراتی که درخودشان ایجاد کرده اند، بیشتر مطرح هستند.

اوکراین در چارچوب سیاست  هم جواری اروپا و آنچه «هم پیمانان شرقی» نامیده می شود، با اتحادیه اروپا در چالش است.

سیاست هم پیمانی با شرق به عنوان سازوکار یا برنامه ای به شمار می رود که اتحادیه اروپا در راستای چگونگی مواجهه با شرکا و همسایگان شرقی، آن را مطرح کرده که در بین آنها اوکراین نمونه فعالی محسوب می شود.

بویژه در پرتو همکاری ای عملی در دسامبر سال 2011 پس از مداکراتی که به امضا و تصویب یک توافقنامه انجامید اوکراین از نظر سیاسی به اتحادیه اروپا نزدیک تر شده است.

مسئله مهم درمورد اتحادیه اروپا و رویکرد این اتحادیه به سایر کشورها، این است که این اتحادیه به عنوان یک «دکترین و اندیشه» دیده شود، اتحادیه اروپا را می بایست همچون یک مجموعه که فلسفه و جهان بینی خودش را دارد در نظر گرفت.

ما زمانی می توانیم از ورود یک کشور به این اتحادیه سخن بگوییم، یعنی زمانی این اتحادیه به یک کشور اجازه ورود به محدوده خودش را میدهد که ان کشور دکترین این اتحادیه را درخودش پیاده کرده باشد.

برای مثال، ترکیه مورد جالبی است؛ ترکیه تازمانی که اندیشه و تفکر اروپایی را در رگ و پوست خود و تمام مردمش جاری نکند، اجازه ورود به اتحادیه را نخواهد یافت اگرچه به لحاظ اقتصادی پیشرفت کرده است و توانسته است ظواهر زندگی اروپایی را تاحدودی در کشور پیاده کند.

اگر کشوری می خواهد وارد اتحادیه اروپا شود، در قوانین و حتی عرف خودش هم باید تغییر ایجاد کند این تغییر از خود اتحادیه به کشورها سرایت می کند و عرف خودش را به جای عرف و فرهنگ ملی و سنتی آنها می نشاند.

کشوری که خواهان ورود به اتحادیه اروپا است، نمی تواند از فرهنگ بومی خود سخنی بگوید، فرهنگ های بومی تحت تاثیر اتوریته اروپایی استحاله شده و فرهنگ غالب اروپایی جای آنها را خواهد گرفت.

اوکراین، درحال حاضر این ویژگی ها را ندارد پس منطقی و روشن است که اتحادیه اروپا هرگز اجازه ورود این کشور به محدوده خودش را نخواهد داد.

ممکن است از نظر اقتصادی امکان ورود اوکراین به اتحادیه فراهم شود اما اقتصاد یک کشور خیلی برای سران اتحادیه مهم نیست، این مسئله ای است در در مثال ترکیه هم مشاهده می کنیم، رشد اقتصادی ترکیه از خیلی کشورهای بحران زده اروپایی درحال حاضر بهتر است اما اجازه ورود به اتحادیه را پیدا نمی کند؛ پس باید پای مسئله دیگری در میان باشد.

البته وقتی از نزدیک شدن روابط بین اوکراین و اتحادیه اروپا سخن گفته می شود، باید انتظارات خاص اروپا را نیز خاطرنشان ساخت.

در حال حاضر روشن نیست که آیا رهبری اوکراین به معیارهای دموکراتیک که مورد نظر اتحادیه اروپا می باشد روی خوش نشان می دهد یا نه.

می توان به عنوان نمونه به حاکمیت قانون و نحوه برخورد دستگاه قضایی با مورد «خانم تموشنکو» و سایر اعضای پیشین دولت اشاره کرد.

مورد دولت پیشین اوکراین موردی است که اغلب از آن به عنوان «قضاوتی گزینشی» یاد می شود.
 

بنابراین هر زمانی دریافت شود که رهبران این کشور به ارزش های دموکراتیک مطابق با معیارهای اروپا واقعا معتقد هستند، آنگاه روابط این کشور می تواند با اتحادیه اروپا بهبود بخشیده شود و مسیر پیوستن این کشور به اتحادیه اروپا هموار شود.