مخالفین پوتین چه کسانی هستند؟

به گزارش خبرنگار حوزه بین الملل «خبرگزاری دانشجو» به نقل از فرانس 24، از ماه دسامبر گذشته تا کنون، تظاهرات های زیادی که حاکی از تعداد زیاد مخالفین است در روسیه رخ داده است. تظاهرات هایی که از زمان فروپاشی شوروی بی سیابقه بوده است. با توجه به این مخالفت ها  سوالی پیش می آید که رهبر این جنبش چه کسی یا کسانی هستند و از کجا هدایت می شود؟

 

در واقع رهبران ناراضیان آن چنان متعدد و متفاوت اند که بسیاری تداوم این جنبش رنگارنگ را زیر سوال می برند.

 

البته چند نفراز سیاستمداران ماهر نیز حضور دارند. میخائیل کاسیانف، بوریس نینگ سف، ولادیمیر یوشکف از مقامات سابق دولت هستند که حزب آزادی مردم را بنیان گذاشته اند. اما مساله مهم که باید
به آن توجه کرد این است که رهبران این حزب اما محبوبیت پوتین را ندارند.

 

میخائیل کاسیانف معتقد است که مشکل نبود رهبری نیست بلکه مساله اصلی جو سیاسی حاضر است که در اثر نبود رقابت سیاسی به وجود آمده است. وقتی همه احزاب سیاسی رسما ثبت شوند و به رسانه ها دسترسی داشته باشند، خواهید دید که طی 6 ماه روسیه چندین رهبر خو اهد داشت. حتی محبوب تر از ولادیمیر پوتین.

 

در حالی که بنیان گذاران حزب آزادی مردم، راست گرا و لیبرال هستند، سرگی اودالسف یکی دیگر از رهبران مخالفان چپ گراست. او سال گذشته به علت برگزاری تظاهرات بدون مجوز و اعتصاب غذای متعدد، صدد روز را در زندان گذرانده است.

 

اودالسف برخلاف دیگر رهبران اوپوزوسیون جوان است و عقاید افراطی دارد.

 

اودالسف می گوید: انتخابات آینده در بین جامعه بدگمانی ایجاد کرده است. اگر تغییری ایجاد نشود پس از انتخابات چهارم مارس، مناقشه و کشمکش آغاز خواهد شد، در حالی که می توان از آن جلوگیری کرد.

 

پیشنهاد من به مدودف به عنوان کسی که بین مردم محبوبیت دارد، تعویق انتخابات، اجرای  اصلاحات، و گسترش اختیارات ریاست جمهوری بود. البته این یک حرکت جسورانه است اما گاهی اوقات، برای جلیگیری از بدتر شدن وضعیت، اینگونه باید عمل کرد.

 

آلکسی، متفاوت است. این فعال ضد فساد و وبلاگ نویس، بدون وابستگی حزبی و  به دلیل مستند کردن موارد ختلاص در وبسایت خود، محبوبیت بسیاری پیدا کرده است.

 

او به اوج این نارضایتی مردمی در روسیه سعود کرد و از نظر بسیاری او تنها رهبر مناسب است. به هرحال اظهارات ملی گرایانه و نزدیکی او به بعضی موسسات دولتی به محبوبیت او لطمه وارد کرده است.

 

سرگی پالنی منکو، یکی ا ز سران لیگ رای دهندگان است. هدف این لیگ، نظارت بر انتخابات است. به نظر او، نارضایتی ها در شبکه های اجتماعی خود به خود ایجاد شدند و تسلیم هیچگونه رهبری سیاسی نخواهند شد.

 

تفاوت با با یک سیاستمدار حرفه ای این است که او فکر می کند همه چیز را می توان تحت کنترل در آورد. او معتفد است که همه دقیقا طبق گفته او عمل خواند کرد ولی امروز هبه لط ف شبکه اینترنت همه سربعتر و فعال تر  می توانند عمل کنند و یکدیگر را بشناسند و در اسرع وقت عقایدشن را منتشر کنن.

 

"ما اکنون قدرت را در دست می گیریم" ترانه گروه کینو است که تبدیل به سرد ناراضیان شده  است.

 

اعتراضات با وجود نبود رهبر و یا حتی اهداف مشخص ادامه دارد. تنها هدف مشخص، راندن ولادیمری پوتین از کرملین است.

 

معترضان می گویند این مهم نیست. ما بیدار شده ایم. این تنها آغاز کار است.