«عبداله دوم»؛ از جاسوسي براي انگليس تا پادشاهي اردن

عبدالله ابن حسين (متولد 30 ژانويه 1962 در امان) پادشاه کنوني اردن از زمان مرگ پدرش شاه حسين بن طلال در 7 فوريه 1999 به پادشاهي رسيده است.

تولدي نامشروع از يك پدر عرب و مادري انگليسي

عبدالله در امان از پدري به نام ملک حسين و مادري انگليسي به دنيا آمد؛ دوران حاملگي مادرش بسيار کمتر از نه ماه طول کشيد که اين امر ممکن است تاييد کند که وي فرزند نامشروع ملک حسين است.

در حالي كه گفته مي شود مادر وي از اعضاي سازمان اطلاعاتي و امنيتي انگليس بوده است، دستگاه هاي اطلاعاتي غربي عبدالله را به پيغمبر اسلام منتسب كردند تا وي را از اتهاماتي چون حرامزاده بودن و همچنين انگليسي بودن مبرا كنند.

با اين وجود بسياري از روشنفکران و مورخان سرشناس، انتساب وي به نوادگان پيغمبر اسلام را تنها يك حيله سياسي براي افكار عمومي اعلام كرده اند.

يکي از اين افراد مري کريستينا ويلسون، استاد و مدير موسسه تاريخ دانشگاه ماساچوست است.

مري ويلسون ثابت مي‌کند که اين ادعا نادرست است؛ ادعاي وي بر مبناي اطلاعات موثق فاش شده‌اي است که از وزارت کشور و امور کشورهاي همسوي انگليس به دست آمده است.

ملک عبدالله در کودکي، آموزش ابتدايي خود را در مدرسه اي در پايتخت اردن گذراند و پس از آن تحصيلات خود را در مدرسه سنت ادموند در سوري انگلستان ادامه داد.

ملك عبدالله، قائم مقام سواره نظام گارد سلطنتي انگليس

پس از آن عبدالله آموزش متوسطه خود را در دبيرستان ايگلبروک و آکادمي ديرفيلد ايالات متحده آمريکا گذراند.

وي پس از ترک ديرفيلد به دانشکده پمبروک آکسفورد که گفته مي‌شود مبالغي را به آن اهدا کرده است، رفت.

ملك عبدالله در سال 1980 به عنوان دانشجوي دانشکده افسري سلطنتي سندهرست وارد اين دانشکده شد؛ در سال بعد در نتيجه يک ماموريت با درجه ستوان دوم وارد سواره‌نظام سلطنتي سيزدهم/هجدهم «ملکه مري» شد.

وي روابط نزديکي با ارتش انگليس دارد و در سواره‌نظام سبک - که يک هنگ زرهي است - داراي درجه سرهنگي و جانشين فرمانده سواره‌نظام سلطنتي است.

ملک عبدالله همچنين مدتي نيز در دانشکده روابط بين‌الملل ادموند اي. والش دانشگاه جرج‌تون تحصيل کرد و توانست از آنجا با کسب درجه کارشناسي ارشد روابط بين‌الملل در سال 1987 دانش‌آموخته شود.

عبدالله پس از مرگ پدرش ملک حسين در تاريخ 7 فوريه 1999 به پادشاهي رسيد.

حسين در تاريخ 24 ژانويه، وي را وليعهد خواند و عبدالله را جايگزين برادرش شاهزاده حسن کرد که سال‌هاي زيادي اين منصب را در اختيار داشت.

اين تصميم ملک حسين چندان مطلوب عموم واقع نشد؛ چرا که مادر عبدالله، آنتونيت آوريل گاردينر در اصل زاده انگليس بود.

امري که بحث بسياري را به راه انداخت، اين مسئله است که وي تنها پادشاه اردن است که از دودمان انگليسي و عربي است.

حكومتي مستبد، اما سرسپرده

با اين وجود، از عبدالله انتقاد مي‌شود که وي داراي حکومتي مستبد است و آزادي‌هاي اوليه همچون آزادي بيان، آزادي مطبوعات و حق اعتراض را محدود کرده است.

ديدبان حقوق بشر در نشريات گوناگون خود سياست داخلي ملک عبدالله، بويژه در مورد ديدگاه وي در ارتباط با شکنجه و آزار و اذيت انسان را محکوم، و اين امر نام ملك عبدالله را نزد بسياري از جوامع و سازمان‌هاي بين‌المللي خدشه‌دار کرده است.

ملك عبدالله پس از رسيدن به تاج و تخت، در هماهنگي با آمريكا و انگليس با ناميدن ايران به عنوان منبع بي‌ثباتي، از همان ابتداي راه، سرسپردگي كامل خود به لندن و واشنگتن را ثابت كرد.

گردآورنده و مترجم: عماد حيدري

/انتهاي پيام/