اسلام‌گرايان عرب در مسير قدرت و تغيير استراتژي غرب

به گزارش خبرنگار حوزه بين الملل «خبرگزاري دانشجو» به نقل از روزنامه الشرق الاوسط، اسلام سياسي طي هفته هاي اخير بار ديگر در صدر اخبار و تحليل هاي رسانه هاي خبري جهان به ويژه رسانه هاي غربي قرار گرفته است.

اين اتفاق با پيروزي اسلام گرايان در اولين انتخابات پارلماني مصر و تونس بعد از انقلاب هاي عربي، چندي پيش نيز روي داده بود اما اين بار پس از قتل چند نفر در فرانسه به دست يك جوان مسلمان الجزايري الاصل بود كه اسلام سياسي به محور تبليغات رسانه اي غربي عليه مسلمانان تبديل شد.

كشته شدن چند نفر همانند آنچه دو هفته پيش در فرانسه اتفاق افتاد امر تازه اي در غرب و ديگر نقاط عالم نيست و تنها غربي ها نيستند كه چنين اقداماتي را محكوم و مجرمانه مي دانند بلكه نصوص اسلامي نيز اينگونه اعمال را به صراحت جرم مي دانند.

اما آنچه در فرانسه و توسط محمد مراح مسلمان صورت گرفت از صرف يك حادثه جنايي فراتر رفته و به حضور اسلام و مسلمانان در فرانسه و ديگر كشورهاي غربي داراي اكثريت غير مسلمان مربوط شده است.

پيروان اديان مختلف طي قرون متمادي در كشورهاي عربي و اسلامي در كنار يكديگر و تحت حكومت هاي مختلف اسلامي زندگي كرده اند و حتي بعد از رهايي بسياري از كشورهاي منطقه از قيد استعمار غربي ها اعمال مقابله جويانه ميان مسلمانان و ديگر اديان و ملت هاي غربي كمتر نيز شد.

اما از زماني كه اسرائيل در قلب جهان عرب و اسلام تاسيس شد و از طرفي حاكمان كشورهاي عربي در مقابله با اين پديده شوم و استقرار ثبات در منطقه شكست خوردند، آتش دشمني برخي گروه ها در ميان مسلمانان با غربي ها شعله ور شد.

سياست هاي سلطه طلبانه و تحقيرآميز اسرائيل در قبال اعراب و مسلمانان منجر به ايجاد گروه هاي افراطي اي از مسلمانان در كشورهاي غربي شده است كه فعاليت هاي جهادي و بعضا تروريستي را راهي براي مقابله با غرب و اسرائيل مي دانند.

غربي ها و به ويژه ايالات متحده آمريكا در زمان جنگ سرد از همين گروه هاي افراطي مسلمان كه امروز آنان را تروريست مي خوانند،‌ حمايت مي كرد؛ زيرا آنان را كمربند امنيتي خود در مقابل گسترش و خطر كمونيسم در آفريقا، آسيا و جهان عرب مي دانست اما بعد از يازده سپتامبر 2001 همه چيز تغيير كرد.

با «اعلام جنگ عليه تروريسم» از سوي آمريكا – كه مقصود آنان جنگ با تروريسم اسلامي بود- و اشغال افغانستان و عراق توسط ارتش آمريكا و ناتو كه اكنون به نزاعي تاريخي ميان شرق و غرب تبديل شده است، مقابله اسلام گرايان با غرب وارد دوره جديدي شد.

اين دوره، دوره اي بود كه در آن غرب ميان حمايت از ديكتاتورهاي جهان عرب كه به سركوب حركت هاي اسلام گرا مي پرداختند و همچنين دموكراسي خواهي اين حركت ها مردد بود.

تقريبا غالب كارشناسان سياسي بر اين باورند كه حاصل انقلاب هاي عربي به قدرت رسيدن اسلام گرايان در اكثر كشورهاي عربي و اسلامي است.

اگر چه ممكن است همه اين گروه ها بعد از رسيدن به قدرت چندان مقابل غرب نايستند – چنانكه كشوري مثل ايران انجام مي دهد- اما اين براي غرب و منافع آن در منطقه و جهان خوشايند نيست؛ زيرا علاوه بر تشكيل دولت هاي اسلام گرا،‌ گروه هاي مختلف اسلامي و بعضا افراطي فرصت بيشتري براي فعاليت و تحرك مي يابند.

اكنون دولت فرانسه به بهانه جلوگيري از تكرار حادثه شهر تولوز اقدام به تشديد فشارهاي امنيتي و سياسي عليه اسلام گرايان كرده است و انتظار مي رود اين اقدام در كشورهاي ديگر اروپايي نيز تكرار شود.

به نظر مي رسد با نزديك شدن اسلام گرايان به قدرت در بسياري از كشورهاي عربي، آمريكا و اروپا تصميم گرفته اند استراتژي هاي خود در عالم عرب و اسلام را تغيير دهند.

آيا مرحله بعد، زمان افزايش تنش غرب با اسلام گرايان خواهد بود يا آنان ناگزير خواهند شد به تفاهمي با اين گروه ها و دولت هاي با گرايش اسلامي برسند؟

پاسخ به اين پرسش بيش از هرچيز مستلزم گذر زمان است اما به نظر مي رسد خطرات ناشي از برخورد اسلام گرايان عرب و غربي ها بيش از فرصت هاي مفروض در تعامل آنان باشد.