روايت امير دربندي از ترك جلسه بني‌صدر توسط شهيد صياد

گروه فرهنگي«خبرگزاري دانشجو»، «پروردگارا! رفتن در دست توست، من نمي‌دانم چه موقع خواهم رفت، ولي مي‌دانم که از تو بايد بخواهم مرا در رکاب امام زمان (ع) قرار دهي و آنقدر با دشمنان قسم خورده‌ات بجنگم تا به فيض شهادت برسم، خداوندا اين تو هستي که قلبم را مالامال از عشق به راهت، اسلامت، نظامت و ولايتت قرار دادي. خدايا تو مي‌داني که همواره آماده بوده‌ام آنچه را که تو خود به من دادي در راه عشقي که به راهت دارم نثار کنم، اگر اين نبود آن‌هم خواست تو بود.»

 

اين صحبت ها فرازي از وصيت نامه شهيد صياد شيرازي است كه امروز 21 فروردين ماه مصادف با سالروز شهادتش است، براي شناخت از صياد دل ها به سراغ امير دربندي رفتيم؛ كسي كه صياد را خوب مي‌شناسد و خاطره هاي زيادي از او دارد.

 

متن زير گفت و گوي «خبرگزاري دانشجو» با امير دربندي است كه در پي مي‌آيد:

 

 

‌در آستانه سالگرد شهيد امير سپهبد شهيد صياد شيرازي هستيم؛ شهيد بزرگواري كه همه رزمندگان ما در جبهه از روي خاكريز تا قرارگاه و عالي‌ترين رده‌ها وي را هم دوست، و به ايشان اعتماد داشتند كه اين چيزي نبود جز روحيه مردمي، تعبدي و ولايي صياد.

 

شهيد صياد در جهت ايجاد وحدت خيلي تلاش مي‌كرد. رزمنده‌ها به عينه مي‌ديدند كه فرمانده شان برايش مهم نيست كه اين رزمنده، فرمانده است يا رزمنده عادي؛ صياد با همه يكسان رفتار مي‌كرد و تلاش زيادي در جهت ايجاد وحدت داشت؛ به همين دليل تمام رزمندگان به وي علاقه پيدا مي‌كردند.

 

 

نه تنها رزمندگان، بلكه رده‌هاي بالاي تصميم‌گيري و مسئولان كشور نيز ايشان را دوست داشتند و خود حضرت امام در پيام‌هايشان به اين موضوع تاكيد مي‌كردند كه صياد در رابطه با اسلام نهايت تلاش و كوشش خود را به كار مي‌برد، حتي رده‌هاي پايين‌تر و در اواخر نيز مقام معظم رهبري شهيد صياد را رزمنده‌اي ولايي مي‌خواندند.

 

 

‌شهيد صياد مي‌گفت، وقتي كه با پيام حضرت امام در 9 مهر ماه 60 به فرماندهي نيروي زميني ارتش منصوب شدم - انتصاب صياد بعد از شهادت سرلشكر فلاحي در حادثه كهريزك بود - دو كار انجام دادم؛ اول اينكه قرارگاهي در دزفول در عمق زمين در كارخانه لاستيك‌سازي بود كه سريعاً دستور دادم كه اين قرارگاه به نزديك‌ترين نقطه به منطقه نبرد نقل مكان كند؛ اين قرارگاه را قرارگاه مشترك ارتش و سپاه با نام قرارگاه كربلا تاسيس كرد كه تمام تصميمات از يك قرارگاه صادر مي‌شد.

 

 

‌از ديگر كارهاي شهيد صياد سخنراني در نماز جمعه بود. تا آن زمان شعار «ارتشي و سپاه دو لشكر الهي» مرسوم بود كه شهيد صياد اين شعار را با براي ايجاد وحدت، به شعار «ارتشي، سپاهي يك لشكر الهي» تبديل كرد كه اين وحدت باعث موفقيت‌هايي شد كه بزرگ‌ترين دستاورد آن پيروزي ما در دفاع مقدس بود كه رزمندگان ما توانستند دشمن را تا پشت مرزها بيرون ببرند.

خداوند به دنبال نگاه وحدت‌آميز صياد پيروزي عطا مي‌كرد

 

كارهاي شهيد صياد همه خدايي بود و خداوند نيز كارهايي كه بر اساس وحدت انجام مي‌شود را دوست دارد، بنابراين شهيد صياد در عمليات‌هاي بزرگي مثل فتح‌المبين، طريق‌القدس و بيت‌المقدس كه بر اساس وحدت صورت ‌گرفت، موفقيت زيادي كسب كرد.

 

در خصوص علت اخراج شهيد صياد از جلسه شوراي عالي دفاع توسط بني‌صدر بايد گفت كه ‌شهيد صياد يك انسان الهي بود و تابع فرامين حضرت امام، اما بني‌صدر بر اساس سرپيچي از اطاعت از امام و ولايت و تمرد از فرامين حضرت امام عمل مي كرد كه اين عامل اصلي اختلاف بين اين دو نفر بود كه هم در نگاه‌شان و هم در عملكردشان تاثير مي‌گذاشت.

 

شهيد صياد نگاهش به دو لب حضرت امام بود كه مي‌فرمود امروز پاوه بايد آزاد شود. ايشان سعي مي‌كرد كه حرف امام را در عمل به اثبات برساند، اما در يكي از جلسات شوراي عالي دفاعي كه به رياست بني‌صدر در كرمانشاه برگزار شد و شهيد رجايي نيز در آنجا حضور داشت، بني‌صدر صحبت خود را بدون بسم‌الله‌الرحمن‌الرحيم شروع كرد كه اين براي شهيد صياد بسيار سخت بود و به همين دليل از جايش برخاست و گفت: در چنين جلسه‌اي كه قرار است تصميمات بزرگي براي كشور اسلامي گرفته شود، رئيس‌جمهور آن كه غير از ظلمت و سياهي و گناه چيز ديگري نمي‌داند، بسم‌الله را بر زبان نمي‌آورد؛ از اينجا به حرم حضرت معصومه در قم مي‌روم و در آنجا به دليل شركت در اين جلسه استغفار مي‌كنم. بني‌صدر بعد از اين حرف، دستور داد كه صياد را اخراج كنند و دو درجه‌ نظامي كه به وي داده بودند را نيز پس گرفتند و به او گفتند كه نيازي به حضورت در كردستان نيست؛ صياد به تهران برگشت و به عنوان يك نيروي اطلاعاتي و عملياتي مشغول كار شد.

وقتي پاي دين بود شهيد صياد كوتاه نمي‌آمد

براي شهيد صياد دين از همه چيز مهم‌تر بود و وقتي كه پاي دين وسط بود، به هيچ وجه كوتاه نمي‌آمد و تا آخر بر روي عقايدش مي‌ايستاد.

تنها عامل موفقيت من نماز اول وقت بود

‌از شهيد بزرگوار سوال كردم كه عامل موفقيت شما در طريق‌القدس‌ها، بيت‌المقدس‌ها و بخصوص در زندگي‌تان چيست كه در پاسخي كوتاه گفت: تنها عامل موفقيت من خواندن نماز اول وقت است؛ وي با تكرار سه باره اين جمله، توصيه ‌كرد كه با بجا آوردن نماز اول وقت مي‌توانيد موفقيت‌هاي زيادي را در زندگي كسب كنيد.

‌حتي شهيد صياد سعي مي‌كرد در سخت‌ترين شرايط و در كوران عمليات و ناهموارترين مكان‌ها، حتماً نماز اول وقت را بجا بياورد؛ به گونه‌اي كه حتي وقتي مي‌گفتيم پنج دقيقه ديگر به پادگان مي‌رسيم و آنجا نماز را بجا مي‌آوريم، مي‌گفت فضليت نماز اول‌ وقت از بين مي‌رود؛ شهيد صياد حتي روي پشت بام  منطقه كردستان كه منطقه كوهستاني هم بود، نماز اول وقت را از دست نداد.

شهيد صياد در زمان دفاع مقدس بين ارتش و سپاه وحدت ايجاد كرد كه ‌اين وحدت همچنان در راس وجود دارد و همه نيروهاي اين دو ارگان در سايه مقام معظم رهبري انجام وظيفه مي‌كنند.

 

ارتش و سپاه دو بال توانمند نظام جمهوري اسلامي هستند كه همه براي اقتدار جمهوري اسلامي تلاش مي‌كنند.