دانشگاه؛ پارادوکس علم یا مدرک گرایی!

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو» - زینب شهریاری؛  یکی از اهداف انقلاب فرهنگی ایران، وحدت حوزه علمیه قم و دانشگاه بود؛ طی این دوران محتوای بسیاری از کتاب‌های درسی و علمی، طبق دیدگاه موجود شورای انقلاب فرهنگی، مورد بازبینی قرار گرفت و دیدگاه‌های موسوم به چپ و لیبرال به شیوه‌های مختلف از دانشگاه حذف شد و تغییراتی با هدف اسلامی کردن دانشگاه و اجرای شریعت اسلامی در دانشگاه‌ها اعمال گردید.

 

زمانی که وارد دهه سوم انقلاب شدیم و فضای دانشگاه ها و حتی حوزه ها را دیدیم، با چهره های سکولار رشد یافته در فضای جمهوری اسلامی روبرو شده و بر اساس ملاحظات آنها شروع به نظریه‎پردازی کردیم، آن هم چه نظراتی!

 

اوج این نظرات بعضاً بی‎اساس – که بعدها مشخص شد از سوی برخی چهره های سکولار مستتر در حوزه فکری جامعه منتشر می شد – مربوط به استحاله دانشجویان و استادان علوم انسانی بود.

 

منتقدانی که می گفتند «دانشجویان و استادان ما تحت تأثیر تفکرات غرب قرار گرفته‎اند و این، به دلیل عدم نظارت ماست»، آخر در ذهن خود هم تصور نمی کردند که استحاله زمانی می تواند صورت بپذیرد که ما و شما برای دانشگاه خود کاری کرده باشیم، سیاستگذاری برای رشته های علوم انسانی خود انجام داده باشیم، آینده ای روشن برای فارغ‎التحصیلان آن ترسیم کرده باشیم و سطحی قابل قبول از مبادلات فکری میان دانشگاه و حوزه ایجاد کرده باشیم.

 

امروز دانشجویانمان با خواندن جزوه تولیدی ۳۰ سال پیش استادان و منابع درسی ۵۰ سال گذشته و کتب بعضاً ضعیف اسلامی در دانشگاه در مسیری حركت مي كنند که دیگر نیاز به حمله غرب نیست؛ با این اوصاف آن‎چنان گوی سبقت را از غرب ربوده‎ایم که دشمن فقط با اهدای بورس به نخبگان، ماحصل تولید ما را فرآوری می کند و به ‎خورد خودمان می دهد؛ حال چه اکسیری می تواند دوای درد این مشکل بزرگ باشد؟

 

چه می توان کرد که دانشگاه و حوزه دست از پافشاری و مواضع سرسختانه غلط خود بردارند؟ چه می توان کرد که حوزه حداقل مانند دانشگاه مدرک‎گرا نشود؟!

 

امروز تصمیم‎گیری های این شورا باید به‎ گونه ای باشد که دانشگاه و حوزه را به عنوان مکمل یکدیگر مد نظر قرار دهد و تمام سعی و تلاش خود را برای ایجاد کانون واحد تولید علوم انسانی در ایران صرف كند؛ در آن صورت است كه می توانیم با افتخار بگوییم که همانند بسیاری از کشورهایی که دارای پیشینه تاریخی هستند، فرهنگ ما تسلیم غرب نشده است.

 

فرهنگ ایرانی و جمهوری اسلامی در طول ۳۰ سال اخیر مرتباً در حال تلاش برای تحول بوده و تصمیم‎گیری های ۳۰ ساله اخیر می تواند مؤید این بحث باشد؛ پس در سال «تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی» باید نسبت به پیشرفت و تحول در اندیشه امیدوار بود.